|
Van kindsbeen af bespelen de broers David en Danny Ronaldo de komedie der
menselijke zwakheden, "de clown".
In hun clownerie zie je de maatschappij door een vergrootglas (als je door een
sleutelgat een kamer binnenkijkt, lijkt toch ook alles veel groter dan in de kamer
zelf). Door alles klein te maken, simpel en vooral puur, wordt alles groter.
Spelen met het "leren" is voor deze komedianten een passie geworden die haast
evenwaardig is aan hun spitsvondige circuskunsten.
Spelen met machten,
meester zijn of knecht,
groot zijn …, klein zijn …,
en dit dan nog voortdurend door elkaar halen, is eigenlijk het hoofdthema
geworden in al hun voorstellingen.
Deze dwaze menselijke machtsspelletjes worden nog verder doorgetrokken in hun
nieuwste productie "La Cucina dell'Arte".
De hiërarchie achter de potten en pannen van de professionele culinaire wereld
sprak al enige tijd tot hun verbeelding. Van meesterkok tot keukenhulpje. Terug
een rollenpatroonmaatschappij in het klein, een droomsituatie dus voor clowns.
Ze lieten zich verder inspireren door Fellini, de restaurantjongleurs uit het oude
vaudevilletheater, Goldoni en het feit dat iedereen wel eens de drang voelt om het
tafelkleed vanonder het feestservies te trekken …
Danny Ronaldo ging in de leer bij de Siciliaanse meesterpizzaiolo Paolino Bucca
en een XIXde-eeuwse keukenkar op karwielen werd aanzienlijk gevuld met
porseleinen serviezen en de nodige eetbare en jongleerbare voedingsstoffen.
Eens de fragiele keukenkastjes opengaan, begint een accordeon zijn eigen leven te
leiden , spelen de lepels een tarantella op de wijnflessen en kan het "breekbare"
spektakel beginnen.
De toeschouwers worden verlokt om al hun zintuigen te laten verwennen. Ze
spelen alle ontbrekende rollen en zij zijn uiteindelijk ook de eindregisseurs die het
ritme bepalen in een melancholische en hilarische chaos.
|
