Gallo-Romeinse geschiedenis

wapenschild   Geschiedkundige feiten

  Romeins legioen

legioen

Elk legioen bestond uit ongeveer 10 cohorten, onderverdeeld in
zestig centuriŽn, en ongeveer 300 ruiters, in totaal ongeveer
zesduizend man. Gewoonlijk was de sterkte van een legioen, na
aftrek van zieken, gewonden en vermisten, vijfduizend man.
Elke cohort telt ongeveer 600 man onderverdeeld in 6
centuriŽn aangevoerd door een centurio (hoofdman over
honderd soldaten).
Aan het hoofd van een legioen stond een generaal (legatus) en
6 tribunen. De tribunen waren in de tijd van Caesar over het
algemeen jonge aristocraten, die enkel in militaire dienst
gingen om zich te kwalificeren voor een bestuurstaak. Het
waren daarom mannen met zeer weinig ervaring. De
legerleiders van die tijd maakten aan dit zwakke punt een einde door het opperbevel over
een legioen in handen van een legaat te leggen.

  Romeinse soldaat

legioenair

De legioensoldaten waren gewend dertig kilometer per dag af te
leggen, zelfs wanneer zij een zware bepakking droegen. Legionairs
waren beroepssoldaten, elke rekruut moest 25 jaar dienst doen en
mocht in die periode niet trouwen.
Een Romeinse legionair droeg een mouwloos maliŽnkolder bedekt
met metalen platen, over een wollen tuniek gedragen, een ijzeren helm
die het hoofd en het gezicht beschermde, een groot houten schild,
overtrokken met leer en beslagen met ijzer, dat het grootste deel van
het lichaam bedekte. Om een strak marstempo te kunnen aanhouden
droeg hij leren sandalen, met dikke, bespijkerde zolen.
Hun bewapening bestond uit twee speren (een lichte en een zware pila)
en een kort Spaans zwaard (de zogenaamde gladius). Een Pila of
Pilum was een verzwaarde werpspeer met scherpe punt voor het doorboren van een harnas.
Een centurio droeg een verzilverd maliŽnkolder en scheenplaten en alleen een zwaard,
versieringen op borst en riem waren een teken van zijn rang en aan zijn helm droeg
hij een staart.

Belgische stammen

belgica

BELGICA

'Van alle GalliŽrs waren de Belgen de dappersten'

JULIUS CAESAR - Commentarii de bello Gallico

De 'Belgen' is een verzamelnaam van Gallische stammen die voorkwamen tussen Noordzee,
Seine, Marne en Rijn. De Romeinen gaven aan deze streek de naam Belgica. De stammen
waren : MenapiŽrs (in het noorden), Morinen (aan de kust), NerviŽrs, Atrebaten, Ambianen,
Caleten, Bellovaken (in het westen), Viromanden (in het centrum), Remen, Suessionen (in het
zuiden), Aduatuken en de Eburonen (in het oosten). De Belgen waren overwegend Keltisch,
maar sterk gegermaniseerd. Vooral bij de Eburonen en Aduatuken trof men een belangrijke
Germaanse invloed aan. Ze hadden zeer goede handelsbetrekkingen met Britse Kelten,
waarvan vele afhankelijk waren van de Belgen.
In 57 voor Chr. en 56 voor Chr. werden verschillende stammen overwonnen. De MenapiŽrs en
Morinen kwamen in 55 voor Chr. in opstand. In 54 voor Chr. leed Caesar een gevoelige
nederlaag tegen Ambiorix. De Belgen kwamen opnieuw in opstand in 52 voor Chr. Uiteindelijk
was de streek in 51 voor Chr. volledig onderworpen door Caesar. Belgica werd een provincie
van GalliŽ, met als hoofdstad Durocortorum Remorum (Reims).

Kelten

  Aduatuken

(of ADUATIEKEN) Zij leefden in de streek tussen het Kolenwoud en de
Ardennen, in de omgeving van Namen, tussen Schelde en Maas. In de
buurt van Namen bezaten zij een oppidum, een soort van
vededigingstoren. Zij stamden origineel af van de Kimbren en
Teutonen. In 57 voor Chr. werden zij voor de eerste keer verslagen
door Caesar. In 54 voor Chr. kwamen ze samen met de Eburonen
en NerviŽrs in opstand. Ze werden opnieuw verslagen en bijna
uitgeroeid.

  Eburonen

De Eburonen is een sterk gegermaniseerde volksstam in Noord GalliŽ, langs de beide Maasoevers.
Het gebied van de Eburonen strekte zich uit tussen Luik, Maastricht en Aken, en een stuk van
Belgisch Limburg. Ze waren echter ook te vinden tot rond Keulen. De Eburonen waren verdeeld in
twee gouwen. Ze waren een onaanzienlijke stam, ondergeschikt en schatplichtig aan de Aduatuken
en later aan de Treveren. Na hardnekkig verzet werden ze bijna geheel uitgeroeid door Caesar
tijdens diens Gallische campagnes. De resten sloten zich met andere stammen aaneen tot de groep
der Tungri, die naam is bewaard in Tongeren.

  NerviŽrs

De NerviŽrs waren veruit de grootste Belgische stam en boden ook het meeste verzet tegen
Caesar. Ze waren gevestigd in de streek tussen Samber en het Kolenwoud, tussen Schelde,
Dijle en Samber. Zij boden hardnekkige weerstand o.l.v. Boduoguat bij de rivier Selle (Sabis),
een bijrivier van de Boven-Schelde (in 57 voor Chr.). Bij deze veldslag dreven ze Caesar tot
op de rand van een nederlaag. Caesar wist echter de bovenhand te houden en de NerviŽrs
leden daarbij zware verliezen. Desondanks wisten ze in 54 voor Chr. opnieuw een leger
bijeen te krijgen en kwamen weer in opstand.

 


Home   Top

Romeins legioen   Romeinse soldaat   Belgische stammen
Aduatuken   Eburonen   NerviŽrs