Duiken in Duitsland

diver   Duiken in de Fühlinger See

29/07/2003 - 31/07/2003

Eerste dag

Dinsdagnamiddag 29 juli vetrokken we richting Duitsland voor enkele dagen duiken in de
Fühlinger See, nabij Köln-Niehl. Na enkele flessen gevuld te hebben bij Autocenter Thijssen,
pikte ik Elisabeth, Renier, Martine en natuurlijk Tequila op en reden we naar Christiane,
die deze driedaagse had georganiseerd. Daar troffen we ook Gunther, Margot en Miguel. Via
enkele tussenstops waren we even later op weg naar Duitsland.
Tegen 18 u arriveerden we in het stadspark en gaf Christiane ons een korte rondleiding. Door de
warme zonnestralen werden al vlug de zwembroeken boven gehaald, voor dinsdag hadden we
namelijk geen duikvergunning, dus beperkten we ons eventjes tot zwemmen. Tegen 20 u
begonnen we met ons tentjes op te slaan. Al vlug stond de ‘controletti’ langs ons. We kregen te
horen dat we niet mochten kamperen in het park, maar dat zijn dienst er nu op zat en hij morgen
in de late namiddag terug zou komen kijken. Voor deze avond waren we dus gerust en was het
nog enkel wachten op voldoende duisternis voor onze eerste nachtduik.
De eerste nachtduik was prachtig : zicht als in een aquarium en overal slapende vissen. Veel
jonge snoeken en enkele schichtige palingen, waaronder een groot exemplaar dat vergeefs
probeerde weg te kruipen in het rietgras en als afsluiter een mooie zonnebaars. Het begin
beloofde dus al voor de andere duiken. Na de duik wist ik de andere duikers nog te overreden
voor een partijtje skinnydipping onder de prachtige sterrenhemel. Ik gaf natuurlijk het stichtend
voorbeeld.

Tweede dag

De woensdag zag er al minder goed uit. Enkele wolkenvelden verborgen de zon en de eerste
druppels dwarrelden al neer. Stipt om 10 u arriveerden Francis, Raymond en Nicole. Terwijl zij al
hun eerste duik gingen doen, braken wij snel onze tenten af. Drie kwartier later maakten wij onze
tweede duik. Het zicht was al duidelijk minder. Maar toch was het nog een prachtige duik. Terwijl
wij onder een ponton de visjes bekeken, schoot ineens een blauwe reiger onder het ponton, op
jacht naar vis, en schoot aan de andere kant van de ponton terug uit het water, zonder vis echter.
Toen we na zeventig minuten boven water kwamen, waren Francis en compagnie nog altijd niet
terug van hun eerste duik. Na een duik van twee uren en tien minuten daagden ze eindelijk op.
Na het vullen van de flessen, maakten we onze tweede duik. Hiervoor doken we in één grote
groep, het zicht liet dit wel toe. We maakten een grote toer, o.a. door de Regattabahn, dit is een
lang recht stuk, speciaal ingericht voor roeikampioenschappen en normaal verboden voor
duikers. Tijdens onze duik brak boven ons hoofd een zwaar onweer los, onder water merkten we
daar gelukkig niets van.
Na de duik vertrok Francis en Co terug richting België en maakten wij ons op voor een barbecue,
daar het weer intussen aan het beteren was. Intussen passeerde de controleur, die ons liet weten
dat hij naar huis ging. We hadden niet meer nodig om ons tentjes opnieuw op te zetten. Na de erg
geslaagde barbecue, hadden enkel Renier, Gunther en ikzelf nog zin in een nachtduik.
En weer werd het een prachtige duik. We hadden al direct een ontmoeting met een jonge
meerval, waardoor we ons van richting vergisten. Verder werd de duik nog opgeluisterd door
een prachtexemplaar van een paling, die vrij rondzwom en verschillende snoeken.

Derde dag

De volgende morgen werd er, ondanks het schitterend weer, echter een serieuze domper gezet
op onze driedaagse. Gunther en Margot kwamen tot de vaststelling dat er ’s nachts in hun auto’s
ingebroken was, met Gunther als grootste slachtoffer. Enkele uren later stelde ook Martine vast
dat haar portefeuille verdwenen was.
Ondanks al dat slecht nieuws en terwijl Gunther naar het politiebureau trok, maakten we toch een
duik. Enkele scholen baarzen vrolijkten de duik op. Het zicht was weer verslechterd ten opzichte
van de dag ervoor.
Als tweede en laatste duik van die dag, doken we weer voor een stuk in de Regattabahn. Twee
grote snoeken lagen stil tussen het riet in afwachting van prooi. Op het einde zagen we nog een
grote zeelt woelen in de bodem, op zoek naar eten. Veel te vlug was de duik ten einde. Als
afsluiter gingen we nog ergens een lekker ijsje eten voor we terugreden naar België.
Fühlinger See
 

Home   Top   Sportduiken