THERE ARE NO GREEN PERSONATUS AVAILABLE !!!
PLEASE STOP SENDING ME E-MAILS ASKING FOR BIRDS !
                                            THANKS.
Hallo , ik ben Dominique, 54 jaar, gehuwd en heb een dochter van 18 jaar.
Begin 2005 had ik toevallig een Agapornis personatus wildkleur gezien en
ik was meteen verkocht.
Zo'n fantastisch mooi vogeltje,daar kan volgens mij geen enkele mutatie
tegenop.
Daar ik vastbesloten was om deze te gaan kweken, had ik mij meteen lid
gemaakt bij de BVA (Belgische vereniging voor Agaporniden)
Ondertussen ben ik ook actief bezig bij BVA als voorzitter en daar werk ik ook
mee aan de eindredactie van het BVA tijdschrift dat tweemaandelijks verschijnt.
Verder bezoek ik heel wat leden in binnen en buitenland en worden er heel
wat artikels geschreven die in het BVA magazine verschijnen.
Mijn bedoeling is niet om aan tentoonstellingen mee te doen,maar gewoon
vogels houden als leuke hobby.
Het is een uitstekende uitlaatklep na het drukke werk.
Zuivere vogels bleken enkele jaren terug zeer moeilijk te vinden en als je er
dan ergens tegenkwam waren ze van bedenkelijke kwaliteit.
De meeste vogels die je toen op verkoopsites tegenkwam waren klein van
formaat en hadden wat rood op de borst, en als je er eentje vond die goed was,
en er een proefparing mee deed met een blauwe, dan lagen er ook blauwe
jongen in het nest.  ( NIET ZUIVER DUS !!!   )

Daarom wou ik de uitdaging aangaan om een zo perfect mogelijke wildkleur
personatus te gaan kweken.
Na veel zoeken ben ik nadien bij een oudere man terecht gekomen die wegens
gezondheidsredenen ging stoppen met de hobby.
Hij had naast vele mutatie's nog 3 koppels forse wildkleuren met een mooie
gele nekband. Hij gebruikte deze om splitvogels uit te kweken, zo kon hij
forsere mutaties verkrijgen.
Ik had ze meteen overgekocht voor een klein fortuin, want voor mij waren dit
vogels die mij direct 5 jaar verder brachten om tot mijn doelstelling te komen .
Na één ronde hiervan gekweekt te hebben was ik blij dat ik dit gedaan had,
want ze hadden mij al prachtige jongen bezorgd.
Ik ging uiteindelijk verder  met deze 3 koppels en hun jongen en  later heb ik
dan nog enkele forse vogels aangeschaft bij enkele zeer gekende Duitse
kwekers die ook al jaren wildkleuren kweken op kwaliteit.
Uiteindelijk is mijn doelstelling bij de personatus bereikt en zijn er al heel wat
van onze nakomelingen verhuisd naar liefhebbers uit verschillende landen
zoals: Spanje, Frankrijk, Nederland, Portugal, Italië, Denemarken en ja zelfs
naar de Filippijnen en Venezuela.
Het leuke aan deze hobby is dan ook de contacten die je opbouwt met mensen
over de hele wereld. Tegenwoordig is de agapornidenwereld door het internet,
Skype en mail toch wel zeer klein geworden.
Elk jaar heb ik hier dan ook heel wat bezoek van buitenlandse vrienden die
dezelfde hobby beoefenen.

Agapornis pullarius
Toen ik in 2005 met het houden van de Agapornis personatus begon, had ik ook
het agapornidenboek van Dirk Van den Abeele aangekocht.
De eerste vogel die mij enorm fascineerde in dit boek was de Agapornis pullarius.
Toen ik de bijbehorende tekst las over deze moeilijke vogels, was het mij al direct
duidelijk dat dit toen nog niets voor mij zou zijn.
Dit vogeltje heeft mij van bij het eerste contact met agaporniden gefascineerd en
ik had ze nog niet eens in levende lijve gezien !
De liefhebbers over heel Europa die deze prachtige vogeltjes in hun bestand hebben
kan je gemakkelijk op 2 handen tellen. Persoonlijk heb ik weet van 7 liefhebbers.
Ik vermoed zelfs dat veel van de meest doorwinterde agapornidenkwekers nog
nooit een pullarius in het echt gezien hebben.
Bij BVA help ik Guido Kempeneers met de teksten en de eindredactie van het BVA
magazine en op een dag kreeg ik een artikel voor verbetering binnen van het
'Op bezoek bij Alfred Echten'.
Alfred is een pullarius kweker en heeft al enkele jaren succes met zijn nakweken.
De aantrekkingskracht voor dit vogeltje werd weer aangewakkerd en enige tijd
later had ik een mailje naar Alfred gestuurd met de vraag of hij soms wel eens een
koppeltje van de hand deed. Alfred zei dat hij heel sporadisch wel eens een koppeltje
beschikbaar had, maar de kweekresultaten bij deze vogels liggen heel wat moeilijker
dan bij andere agaporniden.
Het kan dan wel enkele jaren duren eer je een vogel of koppeltje kan bemachtigen.
Ondertussen was ik ook al bij Alfred op bezoek geweest en had ik heel wat informatie
gekregen over het houden, kweken en voeding van deze toch wel schitterende vogels.
Eind juni 2011 kreeg ik een mailtje van Alfred met de melding dat Jacqueline Hannes
wegens gezondheidsredenen en nakende verhuis haar hele bestand pullarius wou van
de hand doen.  (waarvoor mijn dank aan Alfred !)
Er zaten wel een aantal zeer oude vogels bij van voor de import-stop en misschien
kweekten ze wel niet meer, maar ik wou dit mooie bestand niet verloren laten gaan en
zonder hieroverte twijfelen had ik Jacqueline haar hele bestand overgenomen.
Jacqueline was samen met Jacques Boussu één van de pioniers met het houden en
kweken van deze prachtige vogeltjes.
Wat later kreeg ik dan ook nog de gelegenheid om een aantal vogels aan te kopen in
Frankrijk.
Dit was dus al een mooi begin om een mooi bestand uit te gaan bouwen.

Je kan een filmpje bekijken van onze Pullarius door op onderstaande foto te klikken:
You can see a movie of our pullarius. Click on the picture below:

                                                   

 Guzetta Devis & Co, Vrienden uit Italië bij ons op bezoek.              Daniële Zoli, Agostino, Fabio en Glenda uit Italië bij ons op bezoek.

                             Vrienden Uit Spanje, Nederland en Venezuela bij ons op bezoek.