Toscane

De stad Lucca werd gesticht door de Etrusken en werd een onderdeel van het Romeinse rijk in 180 v.Chr.. Het rechthoekige schaakbordpatroon van het stadscentrum, zoals men dat ook vindt in bijvoorbeeld het Zuid-Franse stadje Valbonne en de hedendaagse stad New York, herinnert aan het Romeinse stratenplan van de vroegere Romeinse nederzetting 'Luca' (met één 'c'). De Piazza San Michele ligt trouwens op de plaats van het antieke forum. Lucca was in de Romeinse tijd een tamelijk belangrijke stad, want het lag op een kruispunt van drie heerbanen: de Via Cassia, de Via Aurelia en de Via Claudia. Lucca werd geplunderd door Odoacer, een Germaans stamhoofd dat Romulus Augustulus afzette als laatste Romeinse keizer in 476 na Chr. Toch wordt Lucca een belangrijke stad en vesting. In 553 na Chr. werd Lucca gedurende drie maanden belegerd door Narses, generaal van de Oost-Romeinse keizer Justinianus I bij de herovering van Italië op de Ostrogoten. Gedurende het rijk der Lombarden was Lucca de zetel van een hertog tot de 9e eeuw en had het recht op eigen munten. De stad werd in het begin van de 11e eeuw welvarend door de zijdehandel en werd hierdoor een rivaal van Byzantium. Als hoofdstad van het markgraafschap Toscane was Lucca min of meer onafhankelijk, maar was toch nominaal de leenman van de keizer van het Heilige Roomse Rijk.

Florence (Firenze) werd in het jaar 59 gesticht door afgezwaaide Romeinse soldaten onder de naam 'Florentia' (Latijn voor 'bloei'). Florence werd eeuwenlang bestuurd door het bankiersgeslacht Medici, waarvan de meesten een grote belangstelling hadden voor schilderkunst, beeldhouwkunst, architectuur en literatuur. De Medici regeerden vanaf de 15e eeuw tot 1737. Tot 1799 werd de stad bestuurd door de Habsburgers, waarna het bestuur werd overgenomen door de Fransen tot 1814. In 1814 kwamen de Habsburgers terug. Zij werden echter verdreven in 1859. Vanaf dat moment hoorde Florence bij het Italiaanse koninkrijk en was tussen 1865 en 1871 de hoofdstad. Florence is de meest uitgesproken renaissancestad van Italië. Nergens anders in Italië bevinden zich zoveel gebouwen en kunstwerken uit deze periode. Het belang van Florence als handelsstad blijkt onder meer uit het feit dat de plaatselijke munt, de fiorino d'oro of Gouden Florijn, zijn naam leende aan veel andere munten, zoals de Hongaarse florint en de Nederlandse gulden, die aanvankelijk ook Gulden ( =Gouden) Florijn heette.

Prato is een stad in de Italiaanse regio Toscane, 20 kilometer ten noordwesten van Florence. De stad telt ongeveer 180.000 inwoners en is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. De stad heeft tevens een historische binnenstad met zeshoekige stadsmuren. De rivier de Bisenzio stroomt dwars door de stad; een van de bruggen hierover is de monumentale Ponte Mercatale. Andere belangrijke monumenten van Prato zijn het Castello dell'Imperatore, de kathedraal, het Palazzo Pretorio en de basiliek Santa Maria delle Carceri.

	Toscane
Pisa	Algemene info De (scheve) toren van Pisa is de vrijstaande klokkentoren (een campanile) bij de kathedraal van Pisa (Duomo di Pisa). De toren is een van de onderdelen van het Campo dei Miracoli. De bedoeling was een verticale toren te bouwen, maar het overhellen begon kort na het begin van de bouw in augustus 1173. Bouwmeesters waren Gugilmo en Buonanno. De toren is 55,86 meter hoog en het gewicht wordt geschat op 14.453 ton. De huidige helling is ongeveer 10%. De toren heeft 297 treden. De toren werd in drie stappen, over een periode van 200 jaar, opgebouwd. De constructie van de eerste verdiepingen begon op 9 augustus 1173. Na de bouw van de derde verdieping in 1178 ging de toren hellen. Werken aan de toren lagen daarna ongeveer 100 jaar stil, doordat de inwoners van Pisa in oorlog verwikkeld waren met Genua en Florence. Dit gaf de grond tijd om te zetten - was de toren in één keer afgebouwd dan was hij zeker omgevallen. In 1272 werd de bouw hervat door Giovanni di Simone. Toen al merkte men op dat de reeds gebouwde verdiepingen scheef stonden, en er werd dus besloten die scheefheid in de volgende verdiepingen te neutraliseren door aan de ene zijde meer mortel te gebruiken dan aan de andere. De bouw viel opnieuw stil in 1284. In 1372 werd de toren afgewerkt, met de bouw van de laatste, bovenste verdieping. De toren was toen al sterk naar de andere zijde gekanteld, en opnieuw werd besloten dit constructief op te lossen: de bovenste verdieping werd opnieuw recht gebouwd (hier waren ingrijpende wijzingen voor nodig, zo heeft het opstapje bovenaan aan één zijde drie treden minder dan aan de tegenoverliggende kant).
Lucca	De stad Lucca werd gesticht door de Etrusken en werd een onderdeel van het Romeinse rijk in 180 v.Chr.. Het rechthoekige schaakbordpatroon van het stadscentrum, zoals men dat ook vindt in bijvoorbeeld het Zuid-Franse stadje Valbonne en de hedendaagse stad New York, herinnert aan het Romeinse stratenplan van de vroegere Romeinse nederzetting 'Luca' (met één 'c'). De Piazza San Michele ligt trouwens op de plaats van het antieke forum. Lucca was in de Romeinse tijd een tamelijk belangrijke stad, want het lag op een kruispunt van drie heerbanen: de Via Cassia, de Via Aurelia en de Via Claudia. Lucca werd geplunderd door Odoacer, een Germaans stamhoofd dat Romulus Augustulus afzette als laatste Romeinse keizer in 476 na Chr. Toch wordt Lucca een belangrijke stad en vesting. In 553 na Chr. werd Lucca gedurende drie maanden belegerd door Narses, generaal van de Oost-Romeinse keizer Justinianus I bij de herovering van Italië op de Ostrogoten. Gedurende het rijk der Lombarden was Lucca de zetel van een hertog tot de 9e eeuw en had het recht op eigen munten. De stad werd in het begin van de 11e eeuw welvarend door de zijdehandel en werd hierdoor een rivaal van Byzantium. Als hoofdstad van het markgraafschap Toscane was Lucca min of meer onafhankelijk, maar was toch nominaal de leenman van de keizer van het Heilige Roomse Rijk.
Firenze	Florence (Firenze) werd in het jaar 59 gesticht door afgezwaaide Romeinse soldaten onder de naam 'Florentia' (Latijn voor 'bloei'). Florence werd eeuwenlang bestuurd door het bankiersgeslacht Medici, waarvan de meesten een grote belangstelling hadden voor schilderkunst, beeldhouwkunst, architectuur en literatuur. De Medici regeerden vanaf de 15e eeuw tot 1737. Tot 1799 werd de stad bestuurd door de Habsburgers, waarna het bestuur werd overgenomen door de Fransen tot 1814. In 1814 kwamen de Habsburgers terug. Zij werden echter verdreven in 1859. Vanaf dat moment hoorde Florence bij het Italiaanse koninkrijk en was tussen 1865 en 1871 de hoofdstad. Florence is de meest uitgesproken renaissancestad van Italië. Nergens anders in Italië bevinden zich zoveel gebouwen en kunstwerken uit deze periode. Het belang van Florence als handelsstad blijkt onder meer uit het feit dat de plaatselijke munt, de fiorino d'oro of Gouden Florijn, zijn naam leende aan veel andere munten, zoals de Hongaarse florint en de Nederlandse gulden, die aanvankelijk ook Gulden ( =Gouden) Florijn heette.
San Mommè	Na verloren te zijn gereden en via een paar omwegen zijn we uiteindelijk op onze eindbestemming aangekomen, San Mommè. Het is een klein dorp in de Apenijnen, met 1 hotel, Hotel Arcobaleno, een pensionnnetje en een café waar je bijna alles kan kopen. San Mommè is ideaal gelegen om uitstappen te maken; Je kan van hieruit zelfs met de trein naar Firenze. Het station bevindt zich op +- 500 meter van het hotel.
Prato	Prato is een stad in de Italiaanse regio Toscane, 20 kilometer ten noordwesten van Florence. De stad telt ongeveer 180.000 inwoners en is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. De stad heeft tevens een historische binnenstad met zeshoekige stadsmuren. De rivier de Bisenzio stroomt dwars door de stad; een van de bruggen hierover is de monumentale Ponte Mercatale. Andere belangrijke monumenten van Prato zijn het Castello dell'Imperatore, de kathedraal, het Palazzo Pretorio en de basiliek Santa Maria delle Carceri.
Foto's	Gelieve op de link te klikken
Reisinfo	Onze reis begon in Leuven en de eerste dag is geëindigd in Chaumont. De tweede dag hebben we de Route de Vin gevolgd tussen Dijon en Lyon. Het eindpunt was Gap, langs de N75 met de prachtige bochten. Dag 3 zijn we verder gereden langs Sisteron,, Digne enz. (Route Napoleon) en langs Nice, Monaco en Menton om zo het eindpunt Sospel te bereiken. De vierde dag hebben de Italiaanse kust gevolgd langs San Remo tot Pisa, waar we de bezienswaardigheden bezocht hebben. De laatste dag van de heenreis verliep langs Lucca om zo San Mommè te bereiken. Ter plekke waren de nodige uitstappen voorzien om van deze streek te kunnen genieten. Ook de plaatselijke gerechten en wijntjes waren niet aan ons verspild. De terugweg verliep langs de vallei van Aosta, ongelooflijk prachtig. Van daaruit zijn we de Alpen overstoken langs de Col du Grand Bernard om langs Zwitserland (Montreux) terug Frankrijk te bereiken, waar we overnachtten in Luxeuil-les-Bains. De laatste dag zijn we door Vogezen gereden om zo langs Luxemburg terug naar huis te rijden.
Terug naar hoofdpagina