BARITON BAS BUGEL DWARSFLUIT HOORN KLARINET SAXOFOON SLAGWERK TROMPET TROMBONE TUBA

 

DE HOORN

De hoorn is het meest allround instrument in de fanfare. Hij kan zowel hoge als lage partijen vertolken. Met een scherpe of juist zachte klank. De hoorn is van alle markten thuis.

Geschiedenis

Hoorns behoren tot de oudste koperen blaasinstrumenten. De hoorn werd rond 1650 ontwikkeld in Frankrijk en is een grote broer van de kleinere halvemaanvormige hoorns die werden hertekend met opgerolde buizen. De jachthoorn die gebruikt werd in het orkest in de vroeg 18e eeuw kon ongeveer twaalf tonen produceren uit de natuurtoonladders. Rond 1750 kreeg het instrument een grotere flexibiliteit door de ontwikkeling van de hand-stoptechniek. De uitvinding van de ventielen en rotors in de vroeg 19e eeuw betekende een revolutie voor de hoorn. Hedendaags wordt de hand-stoptechniek enkel nog gebruikt om een wijziging van klankkleur te produceren

Bouw en kenmerken

De Bb hoorn is goed voor een buislengte van 2,75 m en de F-hoorn voor een buislengte van 3,73 m. De stellehoorn beschikt over 3 rotors ipv ventielen. Een vierde rotor (die niet op elke hoorn aanwezig is) is het stopventiel. De hoorn die over twee stemmingen beschikt noemt men de dubbelhoorn. Het toonbereik van de hoorn is 3 1/2 oktaaf. De klank van het instrument is altijd duidelijk herkenbaar.

Gebruik

De hoorn is in ieder orkest te vinden. Van fanfare tot symfonie

Zie ook de fabrikantenlinkspagina voor links naar bekende en gerenommeerde fabrikanten van dwarsfluiten