BARITON BAS BUGEL DWARSFLUIT HOORN KLARINET SAXOFOON SLAGWERK TROMPET TROMBONE TUBA

 

De Bugel

De bugels vormen het hart van de fanfare. Ze gelden als melodiesectie, een rol die in symfonie-orkesten door violen wordt vervuld. De melodiesectie speelt een dominante rol in de klank van een orkest. De bugelklank is dan ook goed terug te horen in de fanfare. De klank van de bugel is zacht, een beetje week. Deze klank is kenmerkend voor de hele saxhoornfamilie.

Geschiedenis

Adolf Sax ging bij het ontwerpen van deze instrumenten uit van een hoorn, maar hij maakte de buizen wijder. Zo ontstond een nieuwe instrumentengroep in de blaasmuziek: het zacht koper. Hoewel de bugel wel iets weg heeft van een trompet, zijn er grote verschillen.

De halfronde bugel, één van de verschillende Europese signaalhoorns, werd rond 1800 overgenomen door Duitse en Engelse infanterie-eenheden. Kort daarna werd de opgerolde vorm overal gebruikelijk.
In de 19e eeuw werden verschillende afleidingen van de bugel ontwikkeld. De Kent-bugel was het eerste koperinstrument met een volledige toonladder als toonbereik door de aanwezigheid van sleutels die de vingergaten controleerden. Dit instrument was erg geliefd in orkesten totdat de bugel werd verstoten van z'n positie door de cornet.

Tegenwoordig wordt de bugel nog veelvuldig gebruikt. De bugel werd alsmaar verbeterd tot de bugel die we vandaag kennen.

Bouw en kenmerken

Evenals de trompet beschikt de bugel over een ketelvormig mondstuk maar met een zeer diepe cup. Tegenwoordig komen meestal Bb-bugels voor maar eveneens de Eb-versie wordt gebruikt.

Gebruik

De bugel komt in harmonie en brassband slechts enkel bezet voor. In symfonie-orkesten speelt de bugel helemaal geen rol. Het is een typisch fanfare-instrument.

Zie ook de fabrikantenlinkspagina voor links naar bekende en gerenommeerde fabrikanten van bugels