KORTSTAART PAPEGAAIAMADINE
ERYTHRURA CYANEOVIRENS

De kortstaart papegaaiamadines bestaan uit een 6-tal ondersoorten, waarvan de Samoa de nominaatvorm is.

Volledigheidshalve dient gezegd dat deze kortstaart-soort meer en meer als een afzonderlijke roodkoppen-soort wordt benoemd. 

Hun kleine onderlinge verschillen en hun typische rode kopkleur zijn daarin doorslaggevend.  

KONINGS PAPEGAAIAMADINE
ERYTHRURA CYANEOVIRENS REGIA
 

 

Ik heb Konings papegaaiamadines geobserveerd terwijl ze hoog in de toppen van de vijgenbomen (klein fruit van ongeveer 10mm doorsnede) hingen. Soms met hun kop naar beneden, tegen of aan het uiteinde van takjes terwijl ze rustig in het fruit aan het pikken waren.
In een bepaalde boom zaten 5 à 6 Konings p.a. en door de manier waarop ze zich gedroegen geleken ze op miniatuur papegaaitjes.

De Konings papegaaiamadine werd pas beschreven in 1848, zo’n 60 jaar na de eerste soortenbeschrijvingen. De Indische papegaaiamadine daarentegen al in 1788, die ook niets bijdroeg aan het benoemen van deze vogels binnen het geslacht van de Papegaaiamadines.

 

Door hun kleurrijke bevedering moet iemand zich bij het zien van Indische papegaaiamadine, aan kleine papegaaitjes gedacht hebben.

Konings papegaaiamadines hebben een zeer gebogen oplopende bek maar ik heb vastgesteld dat dit veranderlijk is onder de verschillende vogels. Sommige zijn zeer rechtdoor lopend en andere zijn zeer gebogen, wat opnieuw een kleine verwijzing is naar de kromsnavels.

Een ander veranderlijk gegeven is hun bevedering, de hoeveelheid groen en blauw.
Sommige hebben een geheel blauw lichaam, vleugels en buik en andere hebben groene vleugels, rug en onderbuik.
De helderheid van de kopkleuren gaat niet noodzakelijk gepaard met een bepaald type van lichaamskleur en sommige vogels hebben een bespikkelde kop met ofwel doffe veertjes of zijn helder gekleurd.

Ik geloof dat beide seksen door een reeks van kleurveranderingen gaan alvorens ze de volwassen kleuren bekomen. Hoe lang dit duurt, weet ik niet.
 

 

Het door mij geziene nest (niet in gebruik) was gebouwd met verschillende grassen, bladeren en verschillende dunne plantentwijgjes. Het was ongeveer de halve grootte van een voetbal en ongeveer 12 meter boven de begane grond.

Ogenschijnlijk hebben de jonge vogels een doffe blauwe kop en een dof grijsgroen lichaam, maar ik heb in het wild of elders nog geen jongen gezien.

Konings papegaaiamadines zijn zeker een van de meest spectaculair gekleurde vinken die er zijn en ik schat ze zeer hoog onder mijn favoriete vogels.


Phil Bender

 

Dank aan Phil Bender voor zijn exclusieve foto’s en uiteenzetting.
 - ERYTHRURA -

 



© W. Stegner

 

KLASSERING
Is één van de ondersoorten van de kortstaarten.

VOORKOMEN IN DE NATUUR
Ze komen enkel voor op de Nieuwe Hybrieden en leven er aan de bos- en graslanden. Ze zijn zeer schuw en bij onraad verdwijnen ze gezwind in het struikgewas of vliegen ze hoger de bomen in. 

Wanneer de broedperiode begint in september bouwen ze hoog in de bomen een groot nest van gras. Er worden 3 tot 4 eieren gelegd, die 14 dagen bebroed worden. Twee nesten per seizoen is normaal.  

Ze voeden zich hoofdzakelijk met diverse soorten vruchten, waaronder voornamelijk vijgen. Op de afbeeldingen hieronder zie je een normale en daarnaast een doorgesneden wilde vijg.

    
© E.Cheritat


BESCHRIJVING
Grootte; 11 cm. Ze bezitten een opvallend rode kopkleur en stuit. Hun rug is kobaltblauw die overgaat in groen naar de groene vleugels toe. De flanken en borst zijn blauw tot de buik.
De pop is identiek aan de man doch ietsje lichter van kleur aan de nek en op de borst.  


VOLIEREMILIEU
Konings papegaaiamadines werden reeds met succes gekweekt in beschermd milieu. De broedduur en zelfstandigheid der jongen is identiek aan de andere beschreven soorten kortstaarten. Wel zouden de jonge vogels pas na 20 maand volledig op kleur zijn.
Voor zover als gekend worden ze gekweekt in grote volières en zijn vijgen op hun menu absoluut noodzakelijk.

             

 

MUTATIES
Geen mutaties gekend.  

 

Naast deze 3 voornoemde kortstaarten bestaan er nog 3 andere die als ondersoort worden beschouwd. 
Deze vogels zijn bij ons onbekend en hun onderlinge verschillen zijn zeer miniem.

ERYTHRURA CYANEOVIRENS EFATENSIS
Deze bezit een groene rug en is donkerrood op de kop.

ERYTHRURA CYANEOVIRENS SERENA
Bij deze soort is rug en buik groen.
Deze soort wordt ook nog al eens de zaadetende Konings papegaaiamadine genoemd.

ERYTHRURA CYANEOVIRENS GAUGHRANI
Deze ondersoort bezit een veel blekere blauwe nek.

 

 

 

 

Laatste bijwerking: 16 januari 2012 18:51

©2000-2012, Daniël Wildemeersch, SOFAM 
"Alle rechten voorbehouden"