De Vesuvius
(Lisette Balk, Charis D. Milonas, Willem-Pieter Van Deun)

In de Oudheid was de Vesuvius gewoon 'een berg', bedekt met bomen en wijnranken. Een van de eersten die iets begreep van zijn vulkanische aard, was de Griekse geograaf Strabo (19 n.C.), die meende dat zijn rotsen door een vuur werden verwarmd.De Vesuvius is de enige werkende vulkaan op het vasteland van Europa, ten zuidoosten van Napels, in de vlakte van Campania. De vulkaankegel is het resultaat van meer dan één uitbarstingperiode. De basisdiameter van de vulkaankegel is ruim 16 km. De vorm bestaat uit een brede ringvulkaan of caldera, de Monte Somma, die ontstaan is bij de uitbarsting in 79 n.C en in de Punta del Nasone een hoogte van 1132 m bereikt en met een steile tot loodrechte wand afhelt naar een op 600-700 m hoogte gelegen woeste bodem, Atrio del Cavallo en Valle del Inferno genoemd. In deze bodem heeft zich de huidige eruptiekegel gevormd, waar door de vulkanische activiteit de hoogte (deze bedraagt nu sinds de uitbarsting in 1944 ± 1270 m.) variabel was. De krater heeft sinds die uitbarsting een grootste diameter van ± 300 m en een diepte van 216 m. Deze diepte is door het omhoog komen van de bodem al tot minder dan 50 m afgenomen. Op het Europese vasteland is de Vesuvius de enige nog actieve vulkaan (op eilanden heb je tevens nog de Etna en de Stromboli). De vorm en de hoogte van deze toppen zijn het resultaat van talrijke uitbarstingen.

Een kijkje in de
krater van de Vesuvius...
De dubbele top van Vesuvius steekt uit boven Napels en de Golf van Napels. De karakteristieke rookpluim van de Vesuvius.


In de oudheid moet de met akkers en bossen bedekte vulkaan hoger geweest zijn als nu. Bij de Romeinen gold de vulkaan als uitgeblust, totdat er in het jaar 79 n.chr. een geweldige uitbarsting plaatsvond. De steden Pompeii, Herculaneum, Stabiae en Oplontis werden hierbij verwoest. Plinius de Jongere beschreef de uitbarsting in detail. Zijn oom, Plinius de Oudere, stikte in de dampen. Na deze uitbarsting kwamen er vaker uitbarstingen tot 1139: onder meer in 202, 472, 512. Daarna zijn er bijna vijf eeuwen overheen gegaan, voordat er na 1631 weer krachtige uitbarstingen plaats vonden, bijvoorbeeld in 1872, 1895 en 1906. In 1631 was er een uitbarsting die opnieuw zowat alles in de omgeving vernietigd heeft, met ca. 3000 doden als gevolg. De assen werden over gans Zuid-Italië verspreid.

Daarna volgden regelmatig uitbarstingen. De vulkaan had altijd zijn karakteristieke rookpluim tot na de uitbarsting in 1944. Dit soort optredende vulkanische en geofysische verschijnselen wordt sinds 1846 in het op 608 m. hoogte gelegen observatorium bestudeerd. Het observatorium op de helling, is in 1841-45 in opdracht van Ferdinand II gebouwd. Het neoklassieke gebouw bevat een rijke bibliotheek en een grote collectie mineralen. Vanaf het voorplein heb je een prachtig uitzicht op de vulkaan. Tegenwoordig worden hier alleen nog maar gegevens verzameld, het eigenlijke onderzoek vindt in Napels plaats.
Tegen de hellingen van de Vesuvius liggen op ± 450 m hoogte boom- en wijngaarden, omdat de grond van de hellingen erg vruchtbaar is. De beroemde Lacrima Christi wijn is hier bijvoorbeeld van afkomstig. In 1991 werden 7900 hectaren van de flanken uitgeroepen tot beschermd natuurgebied : het Parco Nazionale del Vesuvio.


Dit is een foto van een paar slachtoffers van de uitbarsting in 79n.C.
Deze lichamen zijn gevonden in een boothuis, waar in die tijd de kustlijn bij Herculanum was.
Bij het onderzoeken van deze lichamen heeft men ontdekt dat er vele zijn gestorven terwijl ze elkaar vasthielden en knuffelden.