|
OCMW Antwerpen in de illegaliteit
Gemeenschappelijk Daklozenfront en DAK vragen aan minister Dupont om de inspectie te sturen
Sinds meer dan 2 jaar klagen we bij verantwoordelijken van het OCMW van Antwerpen de praktijk aan die erin bestaat om daklozen slechts 56 € per week uit te keren in plaats van het leefloon dat hen door een beslissing van het BCSB werd toegekend. De rest van het geld wordt verplicht gespaard. Daklozen worden verplicht om een overeenkomst in die zin te ondertekenen. De 56 € regel staat beschreven in het vademecum van het OCMW van Antwerpen en wordt sinds jaren toegepast. In juni 2006 verklaarde Cathy Berx, de toenmalige ondervoorzitter van het OCMW en voorzitter van de ‘Stuurgroep Thuislozen’, dat de 56 € maatregel samen met het gedeelte in het vademecum dat de maatregel beschrijft zou vernietigd worden. Tot op de dag van vandaag is dat niet gebeurd.
Sinds het ontstaan van de ‘daklozencel’, het sociaal centrum waar alle daklozen zich moeten begeven, worden er steeds meer cliënten slachtoffer van van de 56 € regel. Op een paar maanden tijd is het aantal maatschappelijk assistenten dat aan de ‘daklozencel’ verbonden is gestegen van 4 naar 13. Waar komen al die daklozen ineens allemaal vandaan mag men zich afvragen, zelfs met inachtneming van de huurprijzen die onbetaalbaar worden. Feit is dat steeds meer cliënten worden weggeplukt op de verschillende sociale centra. Het zijn voor het merendeel mensen die ergens wonen waar ze, om verscheidene redenen, niet zijn ingeschreven. Ze moeten naar de daklozencel waar ze nog 56 € per week krijgen. Het raadslid dat heden de verantwoordelijkheid heeft over de ‘daklozencel’ is mevrouw Monica De Coninck.
In het kader van de campagne voor betaalbaar wonen die ondersteund wordt door verscheidene verenigingen en individuen planden we voor 19 april 2007 een manifestatie aan de Lange Gasthuisstraat, gecombineerd met een bezoek aan de voorzitter van het OCMW van Antwerpen, Monica De Coninck. Toen we te horen kregen dat deze ons niet kon ontvangen en dat Ann Neels, bestuursdirecteur Maatschappelijke Integratie’ en architect van de beruchte ‘daklozencel,’ ons zou ontvangen heeft DAK, in eigen naam, twee bijkomende eisen bij de 10 eisen die wonen betroffen gevoegd. Namelijk de ontbinding van de daklozencel en de schrapping van de 56 € regel. Dat was op aandringen van zowel cliënten als personeel van het OCMW. Op 19 april verspreidde DAK daarover een persbericht.
Toen we op 19 april aan Ann Neels om afschaf vroegen van de 56 € maatregel. antwoordde deze niet op de hoogte te zijn van het bestaan van de maatregel noch van de vermelding ervan in het vademecum. Mevr Neels had evengoed kunnen zeggen dat we de boom in kunnen. Onze conclusie is dat we nooit tot afschaf van deze onwettige maatregel zullen geraken door te praten met het OCMW van Antwerpen. We zijn er al meer dan twee jaar mee bezig en we zijn nergens geraakt. Nu zijn we verplicht om ons tot een hogere autoriteit te wenden. |
|
We hebben gewonnen!
de 56 € regel werd afgeschaft.
we danken allen die mee manifesteerden in de Lange Gasthuisstraat. we danken allen die deze campagne steunden
Op 15 mei 2007 beslisten de Raadsleden van het OCMW van Antwerpen het volgende:
Zonder toelating van de dakloze klant zal geen inhouding op het leefloon meer gebeuren. Aan daklozen voor wie in overleg met het OCMW een Geďndividualiseerd Project Maatschappelijke Integratie(GPMI)(integratiecontract) werd opgesteld zal het leefloon tegen het tarief van categorie “alleenstaande” uitgekeerd worden. In principe heeft de dakloze persoon recht heeft op het meest voordelige statuut: een alleenstaande moeder met minderjarige kinderen ten laste, die b.v. in een onthaaltehuis zit, heeft dus recht het bedrag leefloon voor een gezin. Het leefloon zal al naar gelang de situatie wekelijks, per veertien dagen of per maand worden uitbetaald. Het statuut dakloze wordt verloren op het ogenblik dat de dakloze persoon op duurzame wijze gaat samenwonen met iemand. Vanaf dat ogenblik dient de categorie samenwonende te worden toegekend
Na meer dan 2 jaar campagnevoeren voor afschaf van de 56 € regel bracht de manifestatie op 19 april in de Lange Gasthuisstraat de doorbraak. De andere beslissingen die op 15 mei werden genomen door de OCMW Raad zijn het gevolg van een recente wetswijziging en van een recente ministeriële omzendbrief. Het gesprek met bestuursdirecteur Maatschappelijke Integratie Ann Neels had niet alleen tot gevolg dat de 56 € regel werd afgeschaft. Het is ook een belangrijke doorbraak in verband met het streven van de straatbewoners naar inspraak en participatie. Het voorstel van DAK om als belangenorganisatie betrokken te worden bij de cliëntenparticipatie van het OCMW werd toen aanvaard. Op 29 mei had DAK een gesprek met verantwoordelijken van het OCMW betreffende nieuwe op te stellen interne reglementering in verband met daklozen. Vooral voor wat betreft het opstellen van het integratiecontract. Over welke voorwaarden, in verband met welke levensdomeinen, en met welke termijnen. DAK stelde toen voor om betrokken te worden bij het opstellen van die nieuwe reglementering en om samen ,als aanvulling bij de ‘gids voor gebruikers van het OCMW’, een folder samen te stellen waarin OCMW reglementering staat die specifiek daklozen betreft. Onze voorstellen werden positief onthaald. Het OCMW vroeg om goed gemotiveerde voorstellen op papier te zetten. We gaan zoveel mogelijk betrokkenen betrekken bij het uitwerken van voorstellen.
7 juni 2007
Gemeenschappelijk Daklozenfront en Daklozen Aktiekommitee
Jean Peeters Koen Calliauw Manuel Chiguero Philippe De Craene |
|
Verslag van de manifestatie voor betaalbaar wonen op donderdag 19 april 2007 bij het OCMW van Antwerpen
In navolging van Parijs, Charleroi en Brussel werd ook in Antwerpen gemanifesteerd voor betaalbaar wonen. Hier swingen de huurprijzen evengoed de pan uit. Met meer daklozen als gevolg. We besloten 10 eisen te stellen die binnen de bevoegdheid van het OCMW liggen en die verbetering kunnen brengen in de woonsituatie van daklozen en van degenen die in die situatie dreigen terecht te komen. Betere toegang voor armen tot sociale woningen en voorrang voor daklozen. Het toekennen van een échte huurwaarborg die niet moet terugbetaald worden. Snellere bemiddeling bij dreigend woonstverlies. Het toekennen van het referentieadres. Meer woonbegeleiding en begeleid wonen. Meer crisiswoningen. Huursubsidie voor allen wiens inkomen zich onder de armoedegrens bevindt. Meer opvang en nachtopvang voor álle daklozen. Afschaffen van het ‘winterplan’.
De brief We schreven daarvoor een brief naar Monica De Coninck, voorzitter van het OCMW van Antwerpen. Waarin we een bezoek aankondigden voor 19 april 2007. In een oproep die mee onderschreven werd door BastA, Daklozen Aktie Komitee vzw, Gemeenschappelijk Daklozenfront, Rot Op Huisjesmelkers vzw, STeunpunt Antwerpse Druggebruikers, ‘t Vlot, Frank Hosteaux, Jean Peeters, Johan Martens, Koen Calliauw, Niek Everts, Philippe De Craene, Stijn Goossens en Tonny Van Montfoort nodigden we iedereen uit om mee te gaan.
De manifestatie De actiedag donderdag 19 april 2007 begon om 11.00 u in tnief badhuis met de maandelijkse vergadering van het Gemeenschappelijk Daklozenfront waaraan een 25-tal straatbewoners uit Charleroi, Luik, Brussel en Antwerpen aan deelnamen. Om 12.30 was er een maaltijd waarna we op weg gingen naar de Lange Gasthuisstraat waar we toekwamen om 14.00 u. Aan de Boogkeers werden toespraken gegeven. Er werd veel gediscuteerd met sympathisanten en nieuwsgierigen, ook met OCMW personeel, journalisten en politieambtenaren .Het plein was goed gevuld, het was prachtig weer en er was een relaxte sfeer. Rond 15.30 u staken we de Lange Gasthuisstraat over naar het bureel van de voorzitter. Waar we te horen kregen dat we niet gingen ontvangen worden door mevrouw De Coninck, maar door iemand anders, en dat we maar met 5 man binnen mochten. Toen zijn we beginnen onderhandelen. We vroegen aan de aanwezige politieambtenaren om als tussenpersoon te spelen tussen ons en ‘die daar boven’, wat ze maar al te graag deden. Onze eis was om met zijn allen binnen gelaten te worden. We stelden voor om een gesprek te hebben in de tuin van het maagdenhuis. Ons voorstel werd geweigerd en we hebben aangedrongen. Er werd gescandeerd en het tramverkeer werd even geblokkeerd. Om 16.00 werden we dan met een delegatie van 5, Jean Peeters voorzitter van het Gemeenschappelijk daklozenfront, Niek Everts staatpastor van ‘tVlot, Manuel Chiguero van Bij Ons-Chez Nous in Brussel, Koen Calliauw en Philippe De Craene van het Daklozen Aktie Komitee, ontvangen door mevrouw Ann Neels, bestuursdirecteur van het departement Maatschappelijke Integratie en door de heer Johan Renard, woordvoerder van het OCMW van Antwerpen.
Het gesprek Eerst discuteerden we in verband met onze eisen in verband met huisvesting. Ann zei dat de bevoegdheid voor sociale woningen en toegang daartoe voor armen ligt bij Leen Verbist, de nieuwe schepen van huisvesting maar kon toch zeggen dat er plannen bestaan om 45 woningen van het OCMW-woningenbestand te reserveren voor daklozen die er dan van 6 maand tot 1 jaar zouden kunnen verblijven. We hadden onenigheid ivm de huurwaarborg maar over de meeste punten gingen Ann en Johan akkoord met onze analyse en ook met onze eisen. Dat er een merkbare stijging is wat betreft het aantal daklozen. Dat er sneller bemiddeling moet komen bij dreigend woonstverlies. Dat er meer woonbegeleiding en begeleid wonen moet komen. Dat er nachtopvang moet komen voor nieuwe daklozen. Spijtig genoeg kwamen er niet toe om te discuteren over (het gebrek aan) toegang tot nachtopvang voor mensen zonder papieren en over het referentieadres.
Niek sprak over de hoogdrempeligheid van de Biekorf. Voor daklozen is De Biekorf de laatste keus. Niek herhaalde de eis dat de 2.50 € inkomgeld afgeschaft moet worden.
Koen en Manuel benadrukten de noodzaak om zelforganisaties van daklozen, waar heel wat ervaringsdeskundigheid en kennis voorradig is, op alle niveaus te betrekken in de hulpverlening die daklozen betreft. Johan vond het interessant voor het OCMW om een goede gesprekspartner te hebben die representatief en georganiseerd is. En dat DAK en het netwerk waartoe ze behoort aan die eisen voldoet. Ann stelde voor om ons mee te betrekken in de werkgroep die in de nabije toekomst zich zal buigen over de woonproblematiek en sociaal wonen in het kader van het nieuwe lokaal Sociaal Beleidsplan 2007-2013 dat klaar moet zijn eind juni 2007. We stemden daarin toe.
Toen had Philippe het over de 2 bijkomende eisen die op aanvraag van daklozen én hulpverleners aan de actie toegevoegd werden. Ontbinding van de daklozencel en afschaffing van de regel waarbij daklozen slechts 56 € per week krijgen in plaats van het leefloon dat aan hen werd toegekend door een beslissing van de Raad van het OCMW. Philippe vertelde hoe al meer dan een jaar lang meermalen bij verantwoordelijke binnen het OCMW van Antwerpen de praktijk aanklaagde die erin bestaat om daklozen slechts 56 € per week uit te keren van de 650 € die hen door een beslissing van de raad werd toegekend. De rest wordt ‘gespaard’. Daklozen worden verplicht een akkoord in die zin te ondertekenen. In juni 2006 verzekerde Cathy Berx, de toenmalige ondervoorzitter van het OCMW dat de maatregel samen met het gedeelte in het vademecum dat de maatregel beschrijft zou vernietigd worden. Tot op de dag van vandaag is dat niet gebeurd. Steeds meer cliënten worden weggeplukt op de verschillende sociale burelen. Vooral mensen die ergens wonen waar ze, om verscheidene redenen, niet zijn ingeschreven. Ze moeten naar de daklozencel waar ze nog 56 € per week krijgen. Jean vertelde dat diezelfde maatregel vroeger ook in Luik bestond maar dat die ondertussen afgeschaft is. Mede door akties van en onderhandelingen met het Gemeenschappelijk Daklozenfront. Ann en Johan verzekerden ons dat ze geen weet hadden over die maatregel en over de vermelding ervan in het vademecum. Ze beloofden dat het onderzocht zou worden. Ann zei dat de daklozencel niet opgericht was om te blijven bestaan. Het is de bedoeling om expertise op te doen in verband met de behandeling van de speciale noden van daklozen. Later zouden de daklozen terug naar de sociale burelen waar ze feitelijk verblijven kunnen terugkeren. Philippe zei dat het goed is om de speciale noden van daklozen te erkennen om ze daar dan extra in te helpen maar dat de daklozencel lijkt opgezet te zijn om de daklozen minder te geven dan waar ze recht op hebben. Philippe stelde voor dat DAK, als belangenorganisatie, betrokken zou worden bij cliëntenparticipatie bij het OCMW en in het bijzonder bij de daklozencel, zolang ze nog bestaat.. Dat werd door Ann en Johan aanvaard.
Het OCMW zal ook een verslag maken van deze bijeenkomst met vermelding met de twee afspraken die gemaakt werden. Participatie van daklozenorganisaties in de werkgroep die in de nabije toekomst zich zal buigen over de woonproblematiek en sociaal wonen in het kader van het nieuwe lokaal Sociaal Beleidsplan 2007-2013. Vertegenwoordiging van DAK, als belangenorganisatie, in cliëntenparticipatie voor daklozen bij het OCMW. |