Falla-Meirs


Go to content

Snt Tjnnes

Dialect


t Verhol van Snt-Tjnnes n Mr

t Wos hl laank lj, op ene zstnde januaarij, n t htsje van de wnter.Dwo jog zoon fl bejs van Boller jvver Mr dat niemes dwo(j)s bote kwomme.s Wovves goenge de lui roond de stwof zitte vr dndaander vanalles te vertlle.
Zoo vertlde ze ok dat vier manner van Boller Snt-Tjnnes s ns waale kwomme pikke.Dat beeldsje stt al n t krkske van Mr snt zstnhnned n dwo kome vjl boerelui idder jwor b n offere vr heun vrke.n dat heileg mnsje waale ze mtpakke nwo Boller.
De lui van Mr zu nogal vies opzien: de sjlme brwokke de djr op, ze sjaarden t bld van de heilege n wierpen m n n krp.
Douw liepe ze rap dwor de Bwojjem t Pjtsje op, m stillekes on wojtte ze gt gewore: heun krp wojt mr zeurder n zeurder. Ze mosten m naw n dan al njrztte n wij ze bwovve op t Pjtsje kome, krjgge ze de krp ne m van plak.
Ze woore al hl bote wojjem n koeste de m wijer.t Wos zjus of ze wojtte dwor iets tjggegehaatteDouw bedaachte ze heun ffekes, ze drde heun eum, pakde heun krp mt vjl moeite op n goenge stillekes trg. M wi wijer dat ze trg goenge wi lichter dat ze wojt.Lopetrre braatte ze de kluizenr mt bl, stk n vrke nwo de krk n zatten m trg op zn aa plak.
s Aanderendogs goeng Mrekrmes dwor zjus of dwo niks gebjd wos. Toch ho iemes n Boller zene moond verbej gekald n zoo wjtte v naw wat dwo gebjd s.

Legende van Sint-Teunis van Meer

t Was 16 januari, in het putje van een ouderwetse winter.
Een ijzige oostenwind blies van Bolder over Meer. Geen zinnig mens waagde zich buiten.s Avonds schaarde men zich knus rond het knetterende haardvuur dat spookachtige schijnsels tegen de schamele kamerwanden flitste.
Doch vier mannen van Bolder trotseerden nacht en ontij; ze hadden een snood plan gesmeed! Ze zouden het Sint-Teunisbeeld, dat al ten jare 1600 in de kerk van Meer pelgrims aantrok, naar Bolder brengen.
t Moest een onaangename verrassing zijn voor de lokale bevolking en de bedevaarders die s anderendaags Meer zouden aandoen.
Ze braken in het holst van de nacht de kerkdeur open en legden het eeuwenoude gepolychromeerde houten beeld gezwind in een wissen mand.Behoedzaam droegen zij de kostbare last via de Bodemstraat richting Peutje. Maar wat voelden onze belhamels?
Hun gestolen buit woog zwaarder en zwaarder. Nu zetten ze hun prooi regelmatig neer en toen ze boven op de Peutjesweg arriveerden, moesten ze hun last als aan de grond genageld laten staan.
Met open bek hijgden ze van alteratie en inspanning; ze voelden een bovenaardse kracht die hun opzet dwarsboomde.
Terwijl ze met de handen in het haar zaten, zonk hun de moed in de schoenen. Maar deze kerels waren nog de kwaadsten niet. In plaats van de plaat te poetsen, dachten ze: Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. keerden de nachtraven zich om, met een forse snok hieven zij de zware Sint-Teunis op en droegen hem terug richting Meer.
Nu voelden onze bekeerlingen dat het beeld van de heilige eremiet in de mand alsmaar lichter en lichter woog. Op een drafje droegen zij de kluizenaar met bel, staf en varkentje naar de kerk weer en zetten hem parmantig terug op zijn vertrouwde sokkel.
s Anderdaags, 17 januari, verliep het Sint-Teunisfeest rimpelloos.
Naar alle waarschijnlijkheid had enige dagen later iemand in Bolder zijn mond voorbij gepraat en zo raakten de lotgevallen van de stoute kerels met het Sint-Teunisbeeld bekend.
Vanzelfsprekend steeg onze veebeschermer in de gratie van de goegemeente.
Sedert onheuglijke tijden neemt het beeld daarom een voorname plaats in in de harten van alle Val-Merenaren. Zo vertelden vele ouders van oudsher aan de kleinen de legende van het eeuwenoude Sint-Teunisbeeld van Meer.



Back to content | Back to main menu