.Hakendover is een wonderlijke plaats temidden van de Haspengouwse boomgaarden en velden. In de oude Keltische tijden moet het blijkbaar een heerlijke en magische plaats
geweest zijn daar bij de bron van Hakon. Onder de meidoorn was het alleszins goed vertoeven. Was Hakon een landheer, een ridder, of een magiër? Wie weet? In elk geval kunnen we zijn (of haar) bestaan alleen maar
vermoeden in een reeds lang in sluiers van ondoordringbare geheimzinnigheid gehulde wereld.
Nu is die magie nog steeds goed voelbaar, zeker na een lange en koude winter als de langverwachte en zonnige
lente eindelijk terugkomt in het land.
Een goed klimaat en een vruchtbaar jaar zijn van levensbelang voor het dagelijks bestaan. Het was duidelijk dat men deze natuurkrachten met goddelijke hulp ten gunste kon keren.
Daarom heeft de processie ook nu nog steeds haar hoogtepunt op de Tiense Berg waar de paarden door de velden met de eerste graangewassen draven en vervolgens door de priester gezegend worden.
Deze poging tot
beïnvloeding van het klimaat gaat natuurlijk niet altijd zonder slag of stoot. Het kan gebeuren dat de weergoden krachtig protesteren door onverbiddelijk regen en wind te sturen, bakken vol hagel en soms ook sneeuw uit
te kiepen... Maar soms doen ze niets, dan is het gewoon zonnig en dikwijls te warm om nog veel tegen te sputteren. Dat kan.
Het mag misschien ongewoon klinken maar ik heb Hakendover pas echt ontdekt na enkele
zinnetjes daarover in het indrukwekkende boek van Farwerck, Noordeuropese Mysteriën en hun sporen tot heden … Van toen af aan ben ik regelmatig aanwezig geweest bij de processie. Steeds was het een boeiend en wonderlijk
fenomeen, in soms barre weersomstandigheden, maar telkens ook weer helemaal anders. Ik besloot daarom om een periode van 20 jaren overzichtelijk te maken met een aantal van mijn foto's. Vandaar deze webpagina's.
Hierbij wil ik alle betrokkenen bedanken om deze jaarlijkse belevenis telkens weer mogelijk te maken: verantwoordelijken en organisatoren, figuranten, ruiters, begeleiders, en niet te vergeten, de grote STARS van
het moment, de paarden.
Ook gaat mijn speciale aandacht naar mijn fototoestellen. Zij hebben steeds trouw hun taak volbracht, soms nat en onderkoeld, dan weer bestoft of verhit.
Ik wens u, websurfer in
een hoogtechnologische wereld, veel genoegen bij het bekijken van de foto's, minstens zoveel als ik mocht ondervinden bij het maken ervan.
Voor vele herhalingen vatbaar hoop ik...
