K.F.C. Excelsior Vorst

Historiek Koninklijk Excelsior Vorst.
************************************************

Alles begon kort na de eerste wereldoorlog. Enkele voetbalfanaten vormden een ploeg en startten in de Vlaamse Voetbalbond.
Het eerste terrein was gelegen op de Zandberg over de Grote Laak tegen Tessenderlo aan. Later werd verhuisd naar de Kattestraat om in 1925 op het Schild in de Meerhoutstraat te belanden. De gemeente zorgde er tenslotte voor dat in de zomer van 1985 kon gestart worden op de terreinen aan de Vloed.

Van de pioniersjaren herinneren de ouderen onder ons zich nog slechts enkele grote namen van spelers zoals “Achiel Hendrickx, Arthur Cuyvers, Richard Stijnen, Karel Willemoons, Louis Van Tentelen, Fons Wagemans, Frans Janssens, Rik Dierckx, Fons Peeters”.

U herkent op de foto:
bovenaan van links naar rechts: Lambreghts (1882-1060), Beyens Arthur (1896-1942), Hendrickx Achiel (1890- 1976).
Midden van links naar rechts: Lardé Louis (1891-1919), Janssens Frans (1897-?), Hermans Louis (1895-1952)
Onderaan van links naar rechts: Peeters Hendrik (1897-?), Dierckx Hendrik (1897- 1978), Willemoons Hendrik (1897- 1948) Wagemans Alfons (1895-1971) en Cuyvers Arthur 1895-?)

Vooral Fons Peeters is een naam die nog klinkt als een klok. Hij herstichtte na de tweede wereldoorlog de club en bracht de supporters terug in vervoering met een clublied voor Excelsior. Waar dit lied oorspronkelijk gezongen werd op de tonen van heet Engels Volkslied, bracht hij de tekst later ten gehore op de melodie van “De Gilde Viert”.

Excelsior anno 1925 met:
Willemoons Hendrik (1897-1948), Stijnen Richard (1895-1978), Peeters Hendrik (1895-1978)
Nicasi Gerard (1897-?), Monderlaers Jozef (?), Mondelaers Alfons (1904-1975)
Saenen Louis (1903-1952), Claes Victor (1894-1965), Cyuvers Gerard (1906-?)
en Nicasi Alfons (?)

In 1930 volgde een eerste gulden periode van Excelsior met beruchte “veldslagen” tegen Brasschaat, Lier, Kortrijk en Antwerp, steeds in de Vlaamse Voetbalbond.
Op 6 mei 1968 kreeg de club de titel “Koninklijk” bij zijn naam gevoegd en dat jaar werd dan ook gekenmerkt door een groots opgezette “50-jarig-bestaan”-viering. Grote figuren op die viering waren zeer talrijk aanwezig. Zij werden uitvoerig in de bloemetjes gezet door burgemeester Jos Nijsmans en door Jef Stuyck, die meer dan 20 jaar voorzitter van Excelsior bleef.
Dat Excelsior Vorst toen in een hoogconjunctuur leefde bewezen zijn deelname tijdens het seizoen 70-71 aan de Beker Van België, waarin toen achtereenvolgens knappe prestaties geleverd werden tegen Olympia Gent, Itegem, Wezel Sport en derdeklasser Lyra.
In 74-75 werd dan, onder trainer André Geypen, kampioen gespeeld in 2de provinciale C. Men bleef 11 jaar ononderbroken in 1ste provinciale spelen, met verschillende malen het nipt niet halen van de sprong naar bevordering.
In 85-86 volgde dan de degradatie naar 2de en het jaar daarop naar 3de provinciale. De strijders waren moe. Maar niet voor lang. Want, een promotie naar 2de provinciale liet niet lang op zich wachten.
In juli en augustus 1993 werd met veel luister het 75-jarig bestaan van de club gevierd.
Het was spijtig genoeg het jaar waarin terug een degradatie naar 3 provinciale niet kon ontweken worden. Dit was echter geen domper op de feestvreugde.
Sindsdien wordt er door een energiek bestuur hard aan gewerkt om nog eens een promotie te kunnen bewerkstelligen. Door een interne herschikking van de provinciale reeksen werden we vorig seizoen halvelings gedwongen om het, voor het eerst sinds het bestaan van Excelsior te starten in 4de provinciale. Daaruit ontsnappen is de eerstvolgende doelstelling van groen-wit. Anderzijds bewijzen de resultaten van de jeugdploegen dat er nog een mooie toekomst voor Excelsior is weggelegd.

De samensteller van deze rubriek dankt ook de gewezen spelers Fons Vleugels, Marcel Nijsmans, Marcel Wellens, Rudy Catry, Fons Tessens, Louis Vandermaesen, René Peeters en nog enkele andere oudgedienden voor het bijhouden van de documentatie die moet leiden tot een zo volledig mogelijk overzicht van de activiteiten van Excelsior tegen het ogenblik dat we binnen een vijftal jaren ons 100-jarig bestaan kunnen vieren!

Tot zover deze voorlopige historiek, zodra er meer gegevens achterhaald zijn kan deze historiek nog worden uitgebreid, ook foto's uit de oude doos volgen nog.

Met dank aan Raymond de Ron.