Antoine
Marie Roger de Saint-Exupéry
Pilot, Poet, Man (1900-1944)
Mijn hartelijke dank
aan vriend Jan Bontje, dichter, columnist die toelating gaf tot overname van teksten.
Klik op de laatste optie van de inhoudstafel voor de Bio- en bibliografie van Jan Bontje.
Table of contents - Inhoudstafel
Boekspraak Paul Webster
ANTOINE DE SAINT-EXUPÉRY Antoine was voorbestemd tot een carrière in het leger in de traditie van zijn
voorouders. Hij maakte zich echter min of meer los van zijn milieu en verkoos vliegenier
te worden. Zo beschreef hij zijn ervaringen in de Slag om Frankrijk op meeslepende wijze in
"Pilote de guerre". Zijn laatste boek dat tijdens zijn leven uitkwam is "De
Kleine Prins", dat in 1943 verscheen. Ook dit begint met een gebeurtenis uit de
luchtvaart: een noodlanding in de Sahara. De tegenstrijdheden in het karakter van De Saint-Exupéry komen uitgebreid aan bod.
Ondanks zijn grote liefde voor zijn vrouw gedroeg hij zich als een Don Juan. Saint-Ex stond aan de wieg van de transcontinentale vluchten tussen Europa en Afrika en
Zuid-Amerika. Zijn boek "Vol de nuit" uit 1931 ("Nachtvlucht") is
gebaseerd op zijn ervaringen tijdens de pioniersvluchten met postvliegtuigen in
Zuid-Amerika. Op een onbewolkte dag keerde hij echter niet terug van een missie. Het is de soms ondankbare taak van biografieën om te ontmythologiseren. Paul Webster’s biografie doet dit onverbiddelijk maar met respect. Paul Webster: "ANTOINE DE SAINT-EXUPÉRY – Biografie van de schrijver van De
Kleine Prins" –
De kleine prins
Een zeldzaam samensmelten van schrijver en vliegenier, zo zou je het korte maar turbulente
leven van Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944) kunnen noemen.
Wie was deze Antoine de Saint-Exupéry? ‘Saint-Ex’ werd geboren uit een oud
Frans adellijk geslacht. De familienaam wordt al in 1235 in documenten genoemd. Zijn
familie had grootse verwachtingen van hun stamhouder.
De luchtvaart stond in haar kinderschoenen: in 1903 vond de eerste gemotoriseerde vlucht
plaats. Antoine groeide bij wijze van spreken gelijk met de luchtvaart op.
In niet geringe mate is het de luchtvaart die de schrijver in hem wekte. De weinige boeken
die hij schreef draaien bijna alle om de vliegerij. Het zijn echter geen saaie verslagen
maar vrijwel alle literaire juweeltjes.
Hoewel het ook een kinderboek is, is het beslist niet alleen voor kinderen bestemd. Het
wordt wel ‘een sprookje voor volwassenen’ genoemd. Het werd wereldberoemd en in
vele tientallen talen vertaald.
Zijn grote liefde, de temperamentvolle Zuid-Amerikaanse Consuelo Suncin, is de roos in dit
ontroerende verhaal. Hij kon niet met haar leven maar zonder haar was hij doodongelukkig.
Zij was een wervelwind met een enorme sociale aantrekkingskracht waar Antoine aan ten
onder dreigde te gaan.
Dit kleine boekje vormt een van de hoogtepunten in de literatuur van de 20ste eeuw.
Saint-Ex had spijt dat hij het boek - in feite een liefdesverklaring in boekvorm aan zijn
vrouw - niet aan ‘mijn roos’ had opgedragen. ‘"Je weet dat jij de roos
bent", schreef Saint-Exupéry in een brief. "Misschien heb ik niet altijd
geweten hoe goed ik voor jou moest zorgen, maar ik heb je altijd mooi gevonden."
In een andere brief vertelde Saint-Exupéry zijn vrouw dat zijn grootste spijt was dat hij
Le Petit prince niet aan haar had opgedragen.’
Zijn perfectionisme bij het eindeloos herschrijven van zijn artikelen en boeken bracht
vrienden en uitgevers tot wanhoop. Dit staat diametraal tegenover zijn reputatie als
brokkenpiloot: hij overleefde vele vliegongelukken, waaronder een aantal door
navigatiefouten.
Hij was uitvinder van een aantal navigatie-instrumenten maar berucht om zijn slordige
vliegstijl. Hij was moeilijk in de omgang, wat in schril contrast stond met zijn verheven
humanistische idealen.
Enkelen, zoals de door hem bewonderde Léon Werth, wisten tot hem door te dringen. Tussen
hen was de wederzijdse acceptatie volmaakt. Hij bejubelde de luchtvaarttechniek maar bleef
een ‘kind’ dat zich kon verbazen over kleinigheden.
Hij was een romanticus die op de grond ongelukkig was en in de lucht hoopte vinden wat hij
zocht: macht over de elementen.
De Saint-Exupéry is zelf altijd de kleine prins gebleven. Het was deze naïviteit die hem
maar al te vaak in moeilijkheden bracht.
Zo steunde hij na de val van Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog aanvankelijk het regiem
van maarschalk Pétain dat het met de nazi’s op een akkoordje gooide.
Dit was geen kwestie van opportunisme waar zoveel tijdgenoten aan deden en leden. Hij
meende oprecht dat de ongelijke strijd tegen Hitler tot hongersnood zou leiden onder de
Fransen omdat er niet genoeg voedsel was.
Saint-Ex was gewoon te naïef en te eerlijk voor de politiek. Toen hij meende dat er geen
andere keus bleef dan de strijd tegen het nazisme daadwerkelijk aan te gaan deed hij alles
om dienst te nemen bij de geallieerde luchtmacht.
Dit ondanks het feit dat hij wegens zijn verwondingen en zijn leeftijd was afgekeurd voor
oorlogsvlieger. Maar hij zette door en werd aangenomen. En zo nam hij toch als piloot van
een eenpersoons verkenningsvliegtuig, een onbewapende P-38 Lightning, deel aan de
bevrijding van zijn vaderland en Europa van het nazisme.
Hij heeft het succes van "De Kleine Prins" dan ook niet meer mogen beleven.
Misschien is hij neergeschoten, door motorpech of brandstofgebrek neergestort of misschien
heeft hij zelf de dood heeft gezocht in de lokkende onmetelijkheid van de zee – het
is niet bekend.
Wel werd hij in de jaren tussen zijn eerste en zijn laatste vlucht tijdens de oorlog
steeds pessimistischer over de toekomst en kreeg hij last van depressieve buien.
De gruwelijkheden van de oorlog hadden zijn naïeve optimisme geschokt. Hoe het ook zij,
het is te hopen dat zijn literaire kwaliteiten, zijn humanisme en zijn ijveren voor
verdraagzaamheid en democratie in herinnering blijven.
In het voorjaar van 2000 werd de plek waar zijn vliegtuig ten zuiden van Marseille in de
Middellandse Zee neerstortte gelokaliseerd.
Dit vergroot de kans dat hij ooit alsnog een fatsoenlijke begrafenis krijgt.
Webster, essayist, journalist en correspondent in Frankrijk voor de Engelse krant The
Guardian, heeft een mens van vlees bloed neergezet.
De schrijver en de vlieger, de uitvinder en de don Juan, de democraat en de humanist komen
alle tot leven. Wie de mens achter de schrijver van "De Kleine Prins" wil leren
kennen doet er goed aan dit boek te lezen.
Ondanks de schoonheidsfoutjes die helaas aan deze vertaling kleven. Zo wordt Kaap Hoorn in
Zuid-Amerika door de vertaler Kaap de Goede Hoop genoemd.
Het boek is voorzien van een uitgebreid persoonsregister, een bibliografie van het werk
van Saint-Ex en boeken over hem en zijn werk en een flink aantal zwart-wit foto’s.
Aan het eind van 2000 brengt dezelfde uitgever een biografie uit van Paul Webster over de
vrouw van Saint-Ex, Consuelo.
Daarmee zal de complexe figuur uit de literatuur en de luchtvaartgeschiedenis die de
Saint-Exupéry is nog vollediger worden.
Ad. Donker Rotterdam 2000, genaaid gebrocheerd, 304 blz. – fotokatern – ISBN 90
6100 483 7 – NLG 44,90
Nieuwe Euro Munt Antoine de Saint-Exupéry
Als dit artikel gepubliceerd wordt is de
Euro inmiddels geïntroduceerd, hoewel we pas in 2002 de biljetten en munten in handen
krijgen. Tot die tijd kan men het in 1993 door Frankrijk ingevoerde bankbiljet van 50
francs gebruiken. Wie wel eens in Frankrijk komt kent het waarschijnlijk wel.
Maar heeft u het ook goed bekeken? Op de voorkant van het overwegend blauwe biljet zien we
een portret van een vriendelijke man, keurig in het pak, met milde ogen die veel moeten
hebben gezien. Verder een groene en een gekleurde illustratie, zo te zien uit een
kinderboek. Ook een kaart van Europa, Afrika en het Midden-Oosten met rode lijnen die
luchtroutes moeten voorstellen. Op de achterzijde zien we hetzelfde pientere jochie van de
voorzijde en verder een tweepersoons tweedekker uit de pioniersjaren van de
burgerluchtvaart, vliegend boven de woestijn. Ook het watermerk is een portretfoto van
deze Fransman.
Wie was deze man en wat maakt hem zo belangrijk dat hij op een bankbiljet wordt
vereeuwigd? En wat betekenen die illustraties?
De persoon in kwestie is de vlieger-schrijver of schrijver-vlieger Antoine de
Saint-Exupéry. Het biljet is een hommage omdat hij vijftig jaar daarvoor, in 1943, een
boek publiceerde dat een klassieker werd: "Le petit prince" (1).
De tekeningen op het biljet zijn afkomstig uit dit boekje en door de schrijver zelf vervaardigd. Een van de tekeningen stelt een boa constrictor voor die een olifant heeft verzwolgen. De verteller in het boek noemt deze 'versie 2'. Met deze simpele schets test hij de scherpzinnigheid van 'de grote mensen'. Hij laat hen eerst nl. 'versie 1' zien. Omdat die niet doorzichtig is, zien volwassenen er een hoed in. Altijd. De dingen zijn vaak niet wat zij lijken te zijn. Of liever: volwassenen zien de dingen zoals zij willen dat ze eruitzien. Zij staan niet meer onbevangen tegenover de dingen, zijn hun kinderfantasie verloren en noemen dat "door schade en schande wijs geworden".
Antoine de Saint-Exupéry werd geboren in Lyon op 29 juni 1900 en overleed op 31 juli
1944. Een kort leven, maar zo bewogen dat het onvergetelijk is geworden. Het stond in het
teken van de literatuur en de luchtvaart. Zijn boeken weerspiegelen dit. Vele zijn
gebaseerd op zijn jarenlange ervaringen als vlieger. In de jaren '20 onderscheidde hij
zich als pionier bij de nachtvluchten boven Zuid-Amerika. Mede dank zij hem werd het
mogelijk lijnvluchten voortaan ook 's-nachts uit te voeren. De navigatie was uitermate
gebrekkig en de techniek van de toestellen stond ook nog in de kinderschoenen. Zo waren de
motoren
onbetrouwbaar en kon de sterkte van de romp bijv. niet worden berekend. Daardoor waren
deze nachtvluchten een hachelijke onderneming. De vliegers moesten hun vliegrichting onder
meer bepalen aan de hand van het licht van de steden onder hen. Boven de Afrikaanse
woestijnen, waar hij ook vloog, moesten zij genoegen nemen met het kampvuur van nomaden.
Zijn Zuid-Amerikaanse ervaringen vormden het uitgangspunt voor zijn roman "Vol de
Nuit". (2) Hierin schildert hij het conflict tussen de luchtvaartondernemer die de
nachtvlucht ten koste van alles wil voltooien "in het belang van de toekomst",
de vlieger die een race met de dood vliegt en de vrouw die wil dat haar man heelhuids
thuiskomt.
In feite behandelt het boek het eeuwige thema of het individu mag worden opgeofferd aan
een "groter doel" - in dit geval "de vooruitgang". Dit onzekere en
onbekende doel wordt maar al te vaak door "de anderen" - machtiger dan het
individu - geformuleerd...
Al zijn boeken weerspiegelen de worsteling om menselijkheid. In de jaren '20 nam hij
ook deel aan de race Parijs-Saigon. Boven de Libische Woestijn ontsnapte hij daarbij nog
maar net aan de dood. - Het sprookje van de kleine prins speelt zich deels af in de
Sahara, waar de verteller een noodlanding heeft gemaakt. Hij ontmoet een klein mannetje
dat zeer scherpzinnig en grappig blijkt te zijn. (1)
De ontwikkeling van de luchtvaart in het algemeen en de techniek van het vliegtuig in het
bijzonder lagen hem na aan het hart. Hij heeft er door zijn gewaagde vluchten en zijn
doorzettingsvermogen zelf toe bijgedragen. Wie nu een 'vol de nuit' naar zijn
vacantiebestemming Isla Margarita maakt heeft dat ook aan deze Fransman te danken!
De evolutie van het vliegtuig was voor hem meer dan een puur technisch gegeven - het was
"in techniek gegoten" culturele en geestelijke vooruitgang. Ik denk dat ik er
niet ver naast zit als ik zijn opvattingen vergelijk met het sterke religieuze
gevoel dat de middeleeuwse mens in staat stelde schitterende kathedralen te bouwen.
Inderdaad: vergelijk - niet gelijk stel!
Hij verheerlijkte het vliegtuig als materie geworden luister. Het "overwinnen van de
zwaartekracht" zodat de mens als een vogel zich boven de aarde kon verheffen maakte
hem lyrisch.
De verwrongen geestesgesteldheid die tot oorlogen leidt deed aan die prestatie en dat
gevoel niets af. Hetzelfde gebeurde met vrijwel alle technische en maatschappelijke
verworvenheden.
Niet het vliegtuig is slecht maar de machten die het gebruiken om er oorlog mee te voeren
zijn ontspoord. Niet het dynamiet van Nobel is misdadig maar het gebruik ervan als
machtsmiddel, als vernietigingswapen tegen mensen. Het doel heiligt de middelen niet.
De Saint-Exupéry's opvattingen over solidariteit en menselijkheid waren meer dan grote
woorden. Hij nam, nadat Frankrijk in november 1942 door de nazi's was bezet,
"vanzelfsprekend" dienst bij de geallieerden. Om precies te zijn: als vlieger
bij de Amerikaanse luchtmacht in Noord-Afrika. Hij was zich bewust van de
tegenstrijdigheid van deze keuze. Om de menselijkheid te handhaven nam hij immers zijn
toevlucht tot inhumane middelen.
Oorlog was in zijn ogen een afschuwelijke ziekte. Uit zijn dagboekaantekeningen uit die
tijd blijkt dit overduidelijk. Hier ook toont zich de schrijver. In juli 1943, toen hij
gestationeerd was in la Marsa bij Tunis, schreef hij over zijn verblijf op een vliegbasis
van de Amerikaanse luchtmacht en over de oorlog.
Om zijn denkbeelden duidelijk te maken veroorloof ik mij een lang citaat:
"(...) dat deze verschrikkelijke mensenwoestijn niets heeft dat mijn hart streelt.
Ook dit, evenals de nutteloze verkenningsvluchten zonder hoop op terugkeer in juni
1940, is een ziekte waar men doorheen moet. Ik ben vooronbepaalde tijd
"ziek".
Maar ik ken mijzelf niet het recht toe deze ziekte niet door te maken. Dat is alles.
Vandaag ben ik diep treurig - het zit heel diep. Ik treur om mijn generatie, die van alle
menselijke substantie is ontdaan.
(...) Ach generaal, er is ter wereld maar een probleem, één enkel probleem.Hoe kan men
de mensen weer een geestelijke betekenis, een geestelijke onrust geven; iets op ze laten
neerdalen dat op een Gregoriaans gezang lijkt. Als ik het geloof had, zou ik ongetwijfeld,
zodra dit "noodzakelijke en ondankbare karwei" achter de rug is, alleen nog
Solesmes kunnen verdragen.(3)
Ziet u, men kan niet meer leven van ijskasten, van politiek, van balansen en
kruiswoordraadsels. Men kan het niet meer. Men kan niet meer leven zonder poëzie, zonder
kleur, zonder liefde.
(...) Er is maar één enkel probleem: het komt erop aan weer te ontdekken dat er een
leven van de geest is, dat nog hoger staat dan het leven van de rede en dat het enige is
dat de mensen voldoening kan schenken. (...)
(De) mens heeft geen betekenis meer.(...) De mens die men voedert met confectiecultuur,
met standaardcultuur, zoals men rundvee voedert met hooi. Zo ziet hij eruit, de mens van
vandaag.
Het kan me niets schelen om in deze oorlog te vallen. Wat zal er immers overblijven van
wat ik liefhad? Ik bedoel niet alleen de mensen, maar ook de gebruiken, de onvervangbare
accenten, een bepaald geestelijk inzicht. (...)
Het kan me weinig schelen in deze oorlog te vallen. Of wanneer ik ten offer zou vallen aan
de razernij van die vliegende torpedo's die niets meer met de vliegerij te maken
hebben en van de vlieger tussen zijn knoppen en wijzerplaten een soort
boekhouder hebben gemaakt (ook de vliegerij is een bepaalde ordening van relaties).
Maar voor het geval dat ik levend terugkom van dit "noodzakelijke en ondankbare
karwei", zal er voor mij nog maar één probleem zijn: wat kan, wat moet men tegen de
mensen zeggen?" (4)
De grote schrijver bewonderde het technisch geavanceerde militaire vliegtuig waarmee
hij vloog - "Het is een mooi toestel." (4)
- maar zijn plezier in het vliegtuig en het vliegen was door de oorlog vergald. Hij was
een mens vol mededogen en leed onder de waanzin van de oorlog. De laatste maanden voor
zijn dood was hij erg somber. Op 31 juli 1944 keert hij niet meer terug van een
verkenningsvlucht boven bezet Frankrijk met zijn "mooie toestel", een
tweemotorige verkenner van het type Lockheed P-38 "Lightning". Door onbekende
oorzaak stort hij, kort nadat hij was opgestegen van een basis op Corsica, in zee bij
Cannes. Speculaties deden de ronde: werd hij neergeschoten door de vijand, kreeg hij domme
motorpech of pleegde hij misschien zelfmoord? Misschien wordt het raadsel opgelost: bij
toeval haalde een Franse visser in september 1998 een zilveren armband op die aan de
Saint-Exupéry moet hebben toebehoord. In oktober van hetzelfde jaar werd een expeditie
uitgerust die naar het wrak zou gaan zoeken waarin zich de stoffelijke resten van de
schrijver moeten bevinden. Bij het "ter cyber" gaan van dit artikel waren mij,
(Jan.Bontje), nog geen bijzonderheden bekend.
"Terwijl
het prinsje verder reisde bedacht hij, dat alle anderen op die lantaarnopsteker neer
zouden zien: de koning, de ijdeltuit, de dronkaard en de zakenman. En toch is hij de
enige, die ik niet belachelijk vind. Misschien omdat hij zich met andere dingen dan met
zichzelf bezighoudt." (1)
Woorden die helaas maar al te actueel zijn in een overspannen ik-tijdperk. Zijn boeken zijn een verademing vergeleken met het werk van sommige "moderne" schrijvers die zich in hun boeken - of erger nog, daarbuiten - te buiten gaan aan genoemde ondeugden.
"De grote mensen zijn toch wel wonderlijk, zei hij tegen zichzelf, onder de
reis." (1)
Dat gaat nog steeds op: zo belangrijk als zijn opvattingen waren, zo boeiend als zijn
boeken zijn, ze worden tegenwoordig veel te weinig gelezen.
De Saint-Exupéry was een mens die deugde. Ik hoop dat dit artikel de belangstelling voor
zijn werk zal vergroten.
(1) "Le petit prince" - 1943 - met tekeningen van de schrijver
zelf. In Nederlandse
vertaling heet het "De kleine prins".Het is een "modern filosofisch
sprookje". Dit juweeltje, dat over de hele wereld tot de klassieken wordt gerekend,
beleefde ook in het Nederlands tientallen herdrukken.
(2) "Vol de nuit" - 1931 - met een voorwoord van André Gide [1869-1951] - in
het Nederlands vertaald als "Nachtvlucht".
(3) Solesmes: bepaalde Gregoriaanse zang genoemd naar het dorpje van dienaam in Frankrijk
ten zuidwesten van le Mans, dat in de 19de eeuw een invloedrijk centrum was voor de
vernieuwing van de Romeinse liturgie en in het bijzonder van de Gregoriaanse zang.
(4) "Stemmen buiten de tijd - brieven en dagboekfragmenten uit dertig landen
1939-1945" samengesteld door Hans Walter Baehr, Nederlandse uitgave A.W. Bruna &
Zoon, Utrecht / Aartselaar 1984. Blz. 281-283.
Jan Bontje.
If you want to build a ship,
don't drum up the men to gather wood, divide the work and give orders. Instead, teach them
to yearn for the vast and endless sea.
As for the future, your task is not to forsee it, but to enable it.
The Wisdom of the Sands
A rock pile ceases to be a rock pile the
moment a single man contemplates it, bearing within him the image of a cathedral.
Flight to Arras
La perfection est atteinte non quand il ne
reste rien à ajouter, mais quand il ne reste rien à enlever.
(You know you've achieved perfection in design, not when you have
nothing more to add, but when you have nothing more to take away.)
Love does not consist in gazing at each other but in looking outward together in the same direction.
Voici mon secret. Il est très simple : on ne
voit bien qu'avec le coeur. L'essentiel est invisible pour les yeux.
(It is only with the heart that one can see rightly; What is
essential is invisible to the eye.) The Little Prince
What makes the desert beautiful is that
somewhere it hides a well.
Transport of the mails, transport of the human voice, transport of
flickering pictures - in this century, as in others, our highest accomplishments still
have the single aim of bringing men together.
Wind, Sand, and Stars
The machine does not isolate us from the great
problems of nature but plunges us more deeply into them
There is no hope of joy except in human relations.
Night Flight (1931) Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944)
The year 1994 saw the fiftieth anniversary of the disappearance of the most read modern
author in the world, Captain Antoine de Saint-Exupéry died on July 31st, 1944, during his
last sortie at the controls of his Lockheed Lightning P-38. He is still today the patron
of all aviators of the world. In this issue of ÆRO News, we reproduce in memoriam some of
his wonderful writings from the days he pionneered night flying.
The ten minutes' halt was ended and Fabien resumed his flight. He glanced back toward San
Julian; all he now could see was a cluster of lights, then stars, then twinkling star dust
that vanished, tempting him for the last time. - I can't see the dials; I'll light up. He
touched the switches, but the red light falling from the cockpit lamps upon the dial hands
was so diluted with the blue evening glow that they did not catch its color. When he
passed his fingers close before a bulb, they were hardly tinged at all. - Too soon. But
night was rising like a tawny smoke and already the valleys were brimming over with it. No
longer were they distinguishable from the plains. The villages were lighting up,
constellations that greeted each other across the dusk. And, at a touch of his finger, his
flying-lights flashed back a greeting to them. The earth grew spangled with light signals
as each house lit its star, searching the vastness of the night as a light-house sweeps
the sea. Now every place that sheltered human life was sparkling. And it rejoiced him to
enter into this one night with a measured slowness, as into an anchorage. He bent down
into the cockpit; the luminous dial hands were beginning to show up. The pilot read their
figures one by one; all was going well. He felt at ease up here, snugly ensconced. He
passed his fingers along a steel rib and felt the stream of life that flowed in it; the
metal did not vibrate, yet it was alive. The engine's five-hundred horse-power bred in its
texture a very gentle current, fraying its ice-cold rind into a velvety bloom.
Once again the pilot in full flight experienced neither giddiness nor any thrill; only the
mystery of metal turned to living flesh. So he had found his world again... A few digs of
his elbow, and he was quite at home. He tapped the dashboard, touched the contacts one by
one, shifting his limbs a little, and, setting himself more solidly, felt for the best
position whence to gage the faintest lurch of his five tons of metal, jostled by the
heaving darkness. Groping with his fingers, he plugged in his emergency lamp, let go of
it, felt for it again, made sure it held; then lightly touched each switch, to be certain
of finding it later, training his hands to function in a blind man's world. Now that his
hands had learnt their role by heart, he ventured to turn on a lamp, making the cockpit
bright with polished fittings and then, as on a submarine about to dive, watched his
passage into night upon the dials only. Nothing shook or rattled, neither gyroscope nor
altimeter flickering in the least, the engine was running smoothly; so now he relaxed his
limbs a little, let his neck sink back into the leather padding and fell into the deeply
meditative mood of flight, mello with inexplicable hopes. Now, a watchman from the heart
of night, he learnt how night betrays man's presence, his voices, lights, and his unrest.
That star down there in the shadows, alone; a lonely house. Yonder a fading star; that
house in closing in upon its love... Or on its lassitude. A house that has ceased to flash
its signal to the world. Gathered round their lamp-lit table, those peasants do not know
the measure of their hopes; they do not guess that their desire carries so far, out into
the vastness of the night that hems them in. But Fabien has met it on his path, when,
coming from a thousand miles away, he feels the heavy ground swell raise his panting plane
and let it sink, when he has crossed a dozen storms like lands at war, between them
neutral tracks of moonlight, to reach at last those lights, one following the other-and
knows himself a conqueror.
Night Flight (1931), page 12.
Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944) in full Antoine-Marie-Roger de Saint-Exupéry
French aviator and writer, real life hero who looked adventure and danger with poet's eyes
- sometimes from a point of a child. Saint-Exupéry's most famous work, The Little Prince,
appeared in 1943. Saint-Exupéry was born in Lyons into a family of provincial nobility.
His father was an insurance company executive, who died of a stroke in 1904. His widow
moved with her children to Le Mans in 1909. Saint-Exupéry was educated at Jesuit schools
in Montgré and Le Mans and in Switzerland at a Catholic boarding school. After failing
his final examination at a university preparatory school, he entered the École des
Beaux-Arts to study architecture. The turning point in Saint-Exupéry's life came in 1921
when he started his military service and was sent to Strasbourgh for training as a pilot.
He obtained his pilot's licence in 1922 and settled then in Paris where he took up
writing. Saint-Exupéry's first tale, 'L'Aviateur' was published in 1926. In the 1920s he
worked in several jobs, as a bookkeeper, an automobile salesman but find then his true
calling in flying the mails for the commercial airline company Aéropostale.
He flew the mails over North Africa for three years and during there years Saint-Exupéry
wrote his first novel, Southern Mail, which was published in 1929. The book was filmed by
Robert Bresseo in 1937. In 1929 Saint-Exupéry moved to South America, flying post through
the Andes. This experience gave basis for his second novel, Night Flight, which became and
international bestseller and was adapted into screen in 1933. Saint-Exupéry married in
1931 Consuelo Gomez Castillo and started to work as a test pilot for Air France and other
airline companies.
He wrote for Paris-Soir and covered the May Day events in Moskow in 1936 and made a series
of articles on the Spanish Civil War. Wind, Sand and Stars, which appeared in 1939, won
the French Academy's 1939 Grand Prix du Roman and the National Book Award in the United
States. After the fall of France in World War II Saint-Exupéry escaped to the United
States. Flight to Arras (1942) depicts his hopelss flight over the enemy lines when France
was already beaten. In 1943 he rejoined French air force in North Africa and publised his
best-known work, The Little Prince (1943), a children's fable for adults. The book has
been translated into near fifty languages. On July 31, 1944 Saint-Exupéry took off from
an airstrip in Sardinia on a flight over southern France. His plane disappeared - he was
shot down over Mediterranean or perhaps there was an accident or it was a suicide.
Saint-Exupéry left behind the unfinished manuscript of Wisdom of the Sands and some
notebooks which were published posthumously.
Note: A fisherman found Saint-Exupéry's bracelet in 1998 from the sea 150 kilometers west
from Marseilles. His and Conzuela Gomez Castillo's name were recognized form it.- Later
news tell, that the bracelet is perhaps a forgery. Le Petit Prince (1943, The Little
Prince) - illustrated by the author.
The narrator is a pilot who has crash-landed in a desert. He meet a boy, who turns out to
be a prince from another planet. The prince tell about his adventures on Earth and about
his precious rose on his planet. He is disapointed when he discovers that roses are common
on Earth. A desert fox convinces him, that the prince should love his own rare rose and
finding thus meaning to his life, the prince returns back to home.
For further reading: Saint-Exupéry by M. Migeo (1932); A Knight of the Air (1956);
Saint-Exupéry by S. Schiff (1994)
" A charming prince Play will delight fans of all ages".
The Daily News by Antoine de Saint-Exupéry Music & lyrics by Shawn Wynot; directed by
Matthew Kutas; presented by Shakespeare by the Sea, with afternoon stagings at Point
Pleasant Park throughout the summer. By Ron Foley MacDonald. Shakespeare by the Sea's
first non-Shakespeare presentation is a lively original adaptation of Antoine de
Saint-Exupéry's beloved children's fantasy, The Little Prince.
It's a lithe, limber tale of the strange quest of a boy who searches for balance and
happiness amidst a galaxy of outlandish characters. Bittersweet, but thoroughly
engrossing, this version of The Little Prince is ideal summer theatrical entertainment.
The story, like the small canon of classic tales of children such as C. S. Lewis's Narnia
cycle or Frances Hodgson Burnett's The Secret Garden, is surprisingly unsentimental.
A pilot, fed up with the world of grown-ups, lands in the desert while experiencing engine trouble. There he meets and strikes up a friendship with a boy known as the Little Prince. Feeling of sadness He's the sole occupant of a tiny planet who tells of his journey across the universe. It's a quest he began to staunch his feeling of sadness.
The journey consists of a series of encounters with bizarre, elemental characters who symbolize the twisted logic and failed imagination of adulthood. Spurred on by the unending requests for attention from his planet's magnificent flower, the Little Prince travels on a great bird to meet up with the Conceited Man, the King, the Businessman, and the Tippler.
All of these adults are self-absorbed, and prove no help to the Little Prince. He
eventually lands on Earth, where two animals, the Fox and the Snake, show the Little
Prince a much more serious aspect of behavior. At this point, the pilot rejoins the
narrative in a desperate attempt to save the questing lad, leading to a melancholic, but
lyrical, climax. With Shakespeare by the Sea's strong acting company at his disposal,
Matthew Kutas gets to animate the story with big gestures and a charming sense of fullness
from all the participants. Richard Davis and Neil Hicks split the pilot's role, allowing
them to assume other roles while the narration speeds forward. Davis's Businessman is
crisp, delightfully driven batty by numbers; Hicks excels as the goofy King, who spouts
silly commands in a booming, self-congratulatory voice. Jody Stevens, as the title
character, commands centre stage as the sweet, determined innocent who learns the ultimate
cost of loyalty and friendship. Stevens, onstage throughout the play, infuses the role
with a rare, inquisitive dignity that gives the character a tragic edge. Director Kutas
keeps the play moving briskly with lots of broad humor and rapid changes of scene.
The actors scurry through countless costume changes, handling oversized props and gigantic
puppets smoothly and effectively. Although billed as a musical, Shawn Whynot's simple
vocal arrangements and basic melodies seem like an afterthought; the music doesn't get
started until well into the play. The cast, however, sings and claps with gutsy precision,
often encouraging (and receiving) audience participation.
Outdoor setting As usual, Shakespeare by the Sea's minimal props, costumes, and effects complement the outdoor setting almost perfectly, allowing Point Pleasant Park's Fort Ogilvie a major starring role in the production. While The Little Prince, as Shakespeare by the Sea's first modern work, is a cautious production compared with the company's innovative site-specific stagings such as this year's Richard III, it is still a fine and engaging piece of summertime theatre for children and adults.
Korte bio- en bibliografie van "TekstWerker" Jan Bontje
Eigen websites :
Vaste en incidentele bijdragen en artikelen in: Uitgaven in eigen beheer: Geluidsdragers:
Bijdragen in verzamelbundels e.d.: Bontjes, haiku en overige poëzie op het Internet o.a.: Proza op het Internet o.a.: Optredens in: Optredens tijdens evenementen e.d.: Exposities: Overige activiteiten:
http://www.hdj.club.tip.nl
Jan Bontje
jkabb@hetnet.nl
Website: http://users.skynet.be/evds/jabo100.htm
Poëgrafie: http://www.hdj.club.tip.nl
Please
Información
general - General information - Algemene inlichtingen Click with the
left mouse button on the SBC logo for the System Basic Computer home page. Pulse con el
botón izquierda del ratón al SBC logo para ver la página web completa de System Basic
Computer . Klik met de linker muis knop op het SBC kenteken voor het volledige web van
System Basic Computer.