De ziekte van Dupuytren

Deze frequente aandoening werd in het Hôtel Dieu-Ziekenhuis in 1831 voor het eerst geopereerd en beschreven door baron "Guillaume Dupuytren" in Parijs. Hoewel dit ziektebeeld reeds lang wordt bestudeerd, is de oorzaak van deze ziekte nog steeds niet bekend. De aandoening is gekenmerkt door het ontstaan van fibreuze knobbels in de handpalm. Deze knobbels spreiden zich uit en kunnen dan strengen vormen die zich van de handpalm tot op de vingers uitbreiden.
Tenslotte kan retractie optreden met een flexiestand van de vinger. De buigpezen hebben met dit ziekteproces niets te maken. De knobbels ontstaan tussen huid en pezen. Over de oorzaak van de aandoening is tot op heden niets met zekerheid bekend.
Men heeft lang gedacht dat handenarbeid een rol zou spelen, doch dit is nooit bewezen. Wel zijn interessante gegevens bekend over het voorkomen van de aandoening. Ze zou zich bij mannen meer voordoen dan bij vrouwen, 8 op 1. Het begin van de ziekte wordt meestal vastgesteld na het 40ste levensjaar, maar er zijn vele patiënten bekend bij wie de eerste verschijnselen op jeugdige leeftijd reeds kenbaar werden. Bij meer dan de helft van de gevallen komt de aandoening dubbelzijdig voor. Bij Chinezen en Negroïden schijnt deze afwijking zelden voor te komen, in tegenstelling met de blanken.
Het begin van deze ziekte zou kunnen gevonden worden bij de Kelten die uitgezwermd zijn naar Noord-Europa, vandaar de naam "Keltische Klauw". Vanaf de 16de eeuw, is er een uitzwerming gebeurd naar Noord-Amerika en naar Australië. In deze landen komt de ziekte dan ook veel frequenter voor dan bijvoorbeeld in Afrika of in het Verre Oosten. Het beloop van de ziekte van Dupuytren is zeer variabel. De variatie in progressiviteit is dan ook zeer groot. De ziekte begint met een knobbel in de handpalm, die kan evolueren tot een koord die kan evolueren tot een contractuur. De variatie in progressiviteit is ook zeer groot. Sommige patiënten hebben reeds 6 maanden na het eerste merkbare begin van de aandoening een duidelijke contractuur. Anderen daarentegen lopen 20 jaar rond met enkele onschuldige knobbeltjes in de handpalm zonder enig teken van progressie. Soms wisselen een periode van stilstand en progressie elkaar af. Sommige patiënten krijgen enkele maanden na een operatieve behandeling reeds een recidief, terwijl anderen na een gelijksoortige operatie bij een min of meer gelijke vorm van de aandoening 10 of meer jaren vrijblijven van manifeste recidieven. Het is uiterst belangrijk zich deze variabiliteit in het beloop van de ziekte goed bewust te zijn. Wanneer men als chirurg een beginnende aandoening van Dupuytren heeft onderzocht en men een advies moet uitbrengen over een eventuele behandeling,
kan men onmogelijk een prognose stellen over de progressiviteit van deze aandoening.
Het lijkt daarom verstandig de patiënten goed in te lichten over de mogelijke evoluties.
Soms worden knobbels op de voetzool gezien, ook een verharding van de penisschacht met kromstand gedurende de erectie behoort tot hetzelfde ziektebeeld. De ziekte blijft, zoals een bekend Frans chirurg ooit heeft gesteld "la maladie mystérieuse".

Info over "De Vereniging voor de Ziekte van Dupuytren, Peyronie en Lederhose" kan je bekomen op volgend adres:


Voorzitter:
François Mathys
Geveldestraat, 6
B - 3150 Wespelaar
België
+32 (0)16 602905
leafran@belgacom.net
Forum: http://dupuytrenforum.12forum.nl/

Terug naar beginpagina Dupuytren