Tennis_
furlines

CD
Bip Hop
2003
**,1/2*

Een verjaardag CD van BipHop, de twintigste release en daarom een dubbel CD voor de prijs van één. Ten eerste de derde langspeler van Tennis het duo Douglas Benford en Benjamin Edwards. De eerste kennen we van het zwaar aan de Dub verslingerde Si-cut.db en de tweede werkt ook onder het pseudoniem Benge. En als extra een Remix CD van Tennis vorige BipHop release "The horseback" met schoon volk achter de PC als, Scanner, Pimmon, Mikael Stavostrand ea.

De nieuwe van Tennis heeft een concept, "het wandelen door het bos, en het ritselen van de voor je weglopende bewoners van het bos". Je moet er maar opkomen als elektronische artiest zulk een gegeven als basis te nemen, je zou makkelijkere opdrachten kunnen verzinnen. Het resultaat is dan ook navenant, geen voltreffer over de hele lijn. Er staan goede traks op, "Vole Shapes" met de Dub invloeden klinkt lekker, de korte opener "Inedible doormouse" is een rustige mooi kabbelende elektronische intro. In "Mole Colour" zitten een paar lekker sinister, donkere stukken en "Bad hare day" hoor je gitaren (of samples van) door in de elektronica wat het nummer een aparte sound geeft. Tennis laat het geheel wel organisch klinken en de ritmes in de track insinueren wel geritsel en bewegingen, de invulling is toch wel 100% elektronica zo te horen. En dit is meteen ook de sterkte en zwakte, zeven nummers van een minuut of zeven lang gemiddeld met elektronisch vorm gegeven bewegingen en voortschrijdende ritmes gaan op den duur wel wat vervelen. Denk aan een log mechanisch voortbewegend robotje, ook iets dat je na een paar minuten gezien hebt. Dit is wel wat cru gesteld, er zit wel veel variatie in, maar klinkt allemaal toch iets te vlak.

Nee dan gaan wij voor het gratis schijfje. Vijftien remixen varieerend van gewoon tot knallers. Kptmichigan (werkt soms samen met Schneider tm) laat niet veel over dan een gesmaakte zeer minimale elektronica track. Twee wat onbekendere namen bij de openings nummers kunnen niet overtuigen, Taylor Deupree en Warmdesk, de laatste ook wel minimaal, maar met een warmere klankkleur mmhhh allé ja. De eerste die echt klinkt is Tim Hecker, zijn donkere noise stuk klinkt wel lekker en Kim Cascone combineert click'n cut's met de meer organische sound van Tennis, niet slecht. Dan de eerste Yeah, Scanner maakt er een soulvol prakje van, dat apart klinkt en lekker doorslikt. Cray overtuigt me met deze remix meer dan met zijn CD die een tijdje terug uitkwam op Bip Hop, maar nog geen referentie. Dan de tweede echt Yeah, Frank Bretschneider met lekker vette bas sounds en minimale maar stuwende elektronica. En aansluitend voor mij de revelatie van het album, ElectroniCat, up tempo electro / dance, maar vooral vette track. Terug naar de dungeouns van de printplaat, BitTonic, niet slecht, vervolgens puur elektronica maar van het "Art" type, Pimmon met puik werk. Dan nog twee gewoon goede bijdragen van The Jerker en CK Dexter Haven om tot de klapper van de CD te komen, Electronicat was de verassing, Mikael Stavöstrand bewijst eens te meer zijn kunnen. Koele strakke recht vooruitgaande IDM met verdomme lekker D en voldoende I zoals we hem kennen dus. En waardige afsluiter Bovine Live geeft zijn eigen vertrouwde fimistische draai aan de Tennis track.

Omdat je er twee hebt voor de prijs van één toch nog een voldoende met enkele uitschieters zowel op de "Furliness" CD als op de remix schijf. Maar het zal wel niet de bedoeling geweest zijn dat de laatste hogere ogen gooit. (Tom ** ½)