Louis Dufort: Connextion
CD/ empreintes DIGITALes/ 2001


Louis Dufort studeerde af in electoacoustische composities in Montreal Nu verdoet hij zijn tijd met componeren voor Marie Chouinard contemporary dance company, zijn werk bij ‘the artistic commitee of ACREQ, en het creëren van hybride en ongebreidelde muzikale experimenten.
Ondertussen ben ik in de lectuur gedoken, ik ken te weinig van de electroacoustiek om er echt iets zinnig over te zeggen. Ik ben op zoek van waar het vandaan komt, en wat de doelstellingen zijn van het genre. Als iemand me met informatie kan helpen. Het is de bedoeling dat ik hier een klein artikeltje rond ga breien.
‘A work that makes use of continuous discontuity’ dit zou de leidraad zijn van ‘Transit’, de eerste compositie op Connexion, daterend uit 1998. Wat maak je op uit zoiets. Het is discontinu: de structuur lijkt onlogisch, discontinu te zijn. Het stopt steeds op zeer agressieve manier. Ten tweede zou er continuïteit in die discontinuïteit te vinden zijn: een zelfde geluid lijkt steeds terug te keren, maar telkens gemanipuleerd, telkens is gebruik gemaakt van verschillende filters, etc. Verder in het stuk, de discontinuïteit laat immers alles toe, komen er nog andere geluiden, bijvoorbeeld stemmen bij.
Pointe-aux-trembles(1996) is eerder een rustig stuk, waar stilten, of schijnbare stilten een groot aandeel in hebben.
Zénith (1999) ‘the fromal expansion of form’ zoals Louis Dufort het uitdrukt, lijkt organische te zijn dan bijvoorbeeld Transit. Het geluid zwelt aan, en kwijnt weer weg tot een ander zijn plaats terug inneemt, een geleidelijke expansie van geluid, niet abrupt zoals in Transit. Electro acoustische ambient.
Décap(2000), een compositie voor de choreografie ‘ A Study for wrists and ankles ‘van Marie chouinard. Dit is veruit het agressiefste stuk dat me soms aan John Zorns project ‘God’ doet denken. Even komt er een stuk in waarvan drum’n bass één van de belangrijkste invloeden lijkt te zijn.


Louis Dufort studied electroacoustic compositions in Montreal. Now he spend his time with composing for Marie Chouinard contemporary dance company, his work for the artistic committee of ACREQ, and the creation of hybrid and unbridled musical experimentation.
In mean time I’ve been looking in some literature, I can’t say that I know much about electroacoustics. So I’m now searching were it comes from or what intentions it have. Maybe someone can help me with some information (kriswilms@hotmail.com). It is my intention to write a little article about it.
‘Transit’(1998), the first composition on Connexion, is described by Louis Dufort as: “A work that makes use of continuous discontinuity”. What is the meaning of something like that? It has something to do with discontinuity: the structure seams to be irrational. So the structure is discontinue. There has to be continuity in this discontinue structure: same sounds come always back, always manipulated in other ways. Lather on there also come voices in the composition.
‘Pointe-aux-trembles’ (1996) is rather a gentle piece, where the stress is on silence or something that seems to be silences.
‘Zenith’(1999): ‘the formal expansion of form’ as Louis Dufort describes it, seems more organic than for example ‘Transit’. There is a smooth expansion of sound, never abrupt: electroacoustic ambient.
‘Décap’ (2000), a composition for the composition ‘Le Cri Du Monde’ of Marie Chouinard (more exactly ‘A study for wrists and ankles’) is a much more aggressive piece that in his heaviness sometimes reminds on the John Zorn project ‘God’. In the piece, drum’n bass seems to be an important influence.


CONTACT :
electrocd
empreintes DIGITALes
Mail electroCD (distributor)
Promotion by: DENSE
Mail dense
Dense Site