6 gedichten uit Chiennelures

Ijzel

Meisjes
Malen

Hun mascara
Vergaat

Laatste
Welving

As

Stelen
En parantelen

Raken
Uitzinnig

Overblijfselen
Van schor zout
Maken amok
Op het brokke water

Vormen
En buiken
Doorboren
De geheugenspanne

Havenhoofden
Lekken

Vergeefs

De
Lenden

De
Staartriemen

Witte
Schuiten
Zonder
Taal

Trage
Takels
Slurpen
De oesters

Op

Uit de mist
Opgedoemde
Schepen

Zielen
Van dode
Vogels

Volgen
Langzame
Vederbossen

En
Schuiven
Roerloos

In de verte
Zo dicht
Bij ons

Dat
De wimpers
Inscheuren

Jouw
Wet
Het
Kruis

Gehikte
Vader,
Schud
Het hoofd

Doordat
U zwijgt
Vermengen
Onze levens
Zich

Enige
Lijkwade
Wenen
En
Dromen

Geen
Lijkkist

Flardenoker
Heeft
Het geloof
Verstikt

twee gedichten uit Oiseaux

Maat
En
Gelaat
Zuiveren
Elkaar

Voor
Niets
Misschien

Zwijgen
Ze

Geen
Hoop
Elders

Slechts
De vlucht
Zelf

Het
Gebied

Gedood

O!
De
Insprongen

Had hij
Kunnen
Doorstaan

De nagel
Van
Kalk?

Was
Het

Voor
De
Vader

Voor
Het
Geslacht

Of
Voor
De mens?

Verdwaald
Zijn ze

Daar,
Welke
Schouder?

Verbrijzeld
Zijn ze

Te veel
Gehuiver

Aan de
Slapen

Zonder
De
Handen

Muurtje

Een
Kind

Beneden
Belichaamd

Zij

Die
Knielt

Het kind
Schreeuwt het uit

Het meisje
vlucht

De wind

Verhuld

Alleen
Dus

Met het
Gebaar