het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
september 2005 - oktober 2005 - november 2005
2 oktober

Venijnige stekels aan de Hondsroos. En ook enkele kriebelbeesten.
9 oktober : honderden lieveheersbeesten
Na
enkele dagen klammig mistweer is zaterdagnamiddag uiteindelijk toch de
zon doorgebroken. En dat hadden we geweten: met honderden tegelijk kwamen
de Veelkleurige aziatische lieveheersbeesten op ons huis afgezwermd. Langs
elke beschikbare kier probeerden ze zich binnen te wringen. Een paar zijn
er effectief doorgeglipt (en weer buitengezet!). In de hoekjes en kantjes
van de voordeur kon enkel de stofzuiger de hardnekkige vasthouders verwijderen.
Weeral een paar minder die de winter zullen overleven en onze inheemse
lieveheersbeestjes het leven zuur maken. De sloebers! De foto hiernaast
moest rap genomen worden: elke seconde dat de deur open bleef betekende
enkele exemplaren extra de gang binnen.
Wie ook van het goede weer profiteert dit weekend zijn de roofvogels. Deze namiddag vloog een Buizerd over, achternagezeten door een kraai. Die laatste moest de Buizerd laten gaan om zich op een naderende Sperwer te storten. De Buizerd vervoegde ondertussen net boven onze tuin een soortgenoot. Nog wat later vloog een Torenvalkje over de meidoornhaag. En 's avonds nam het Steenuiltje de roofvogel-fakkel over.
15 oktober : stilaan herfst
's morgens vroeg met een herfstzonnetje in de tuin. Koud, maar mooi.
23 oktober : Raus Damit (in het duits klinkt het menens)
Het
nadeel van een tuin met een eigen willetje is dat hij soms koppig kan
zijn in zaken waar je het liever anders had gezien. Nu heb ik persoonlijk
niks tegen Haagwinde. Het is op zichzelf zelfs een schoon
blommeke. Maar als die haagwinde in dichte matten over mijn tere
Meidoorn/Sleedoornplantjes komt gekropen en zo de boel versmacht
en de voorspoedigen groei van de haag verhindert, dan kan ik er
niet meer mee lachen. Maar die haagwinde wil dus van geen wijken weten,
ook niet na herhaaldelijke berisping. Daarom dit weekend het grof geschut
(nog maar eens) bovengehaald, alles tot kort boven de grond afgemaaid,
en de haagwinde met kruiwagens tegelijk afgevoerd. Deze winter komt er
een vlechtscherm van wilg als afsluiting, en worden de haagplantjes beschermd
door afdekmatten die oprukkend groen in toom moeten houden. Hopelijk wordt
dit compromis aanvaard door onzenhof...
Waar ik ook niet mee kan lachen is als ze mijn isolatie van rond mijn
raam komen knagen, én zich dan nog laffelijk verschansen achter de
OSB-wandplaten van de living. Dan dringen draconische maatregelen zich op.
De wraak was kort maar hevig. Exit Huismuis. Wreed? Misschien, maar wellicht
te verkiezen boven dit
einde.
En
ja, ik heb ook nog een paar andere foto's gemaakt, van een parasolzwam
nog wel.
september 2005 - oktober 2005 - november 2005