het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
augustus 2005 - september 2005 - oktober 2005
4 september: insectenmuur in gebruik
Door de hellingsgraad van het perceel begint het terras op grondniveau, maar eindigt het aan de zuidkant een kleine halve meter boven het gazon. Om de lelijke stabilisé te camoufleren was een insectenmuur (fotootje links onder) de ideale oplossing. Tot op heden nog maar voor 1/3 gevuld, het is eerst wachten op extra stammetjes (die komen er aan in het najaar als de essen en wilgen geknot moeten worden). De oriëntatie is goed (bal op het zuiden), de hoogte kon iets beter (een meter boven de grond was beter geweest). In een aantal stenen en in de stammetjes zijn gaten geboord tussen 4 en 8 mm voor de metselbijtjes. Verder aangevuld met stro en rietstengeltjes. Benieuwd wie er allemaal komt wonen. In elk geval alvast spinnetjes en pissebedden. meer over de insectenmuur
De overiges foto's : een mooi iriserend groen nachtvlindertje, kattestaarten als aanhechting voor een spinneweb, en een intrigerende braakbal met zaadjes en insectenschilden in verwerkt, dader tot nu toe onbekend.
update: de nachtvlinder blijkt een Koperuil (Diacrisia chrysitis) te zijn, met dank aan Jeroen Voogd voor het op naam brengen. En volgens Lars Soerink (ook bedankt!) is de braakbal van een Zwarte kraai afkomstig.
11 september: geplant!
Van onze pa een hele hoop plantgoed gekregen, én op beschaafde wijze op een geschikte plaats in de grond gepoot. Onder andere: Lavendel, Akelei, Lelietje van Dalen, Meisjesogen, Lampionplantje,...

In één moeite ook die schikwekkend groeiende rabarberplant gekortwiekt, en het riet op de mesthoop ingetoomd.
18 september: steenrode heidelibel
In onze tuin staan twee notelaars. Eén met vrij kleine noten, die bovendien vrij weinig draagt. En één met gigantische noten, die stilaan ook jaarlijks veel noten produceert. De eerste daarvan beginnen nu stilaan af te rijpen, al zijn ze nog niet helemaal op smaak. Om de paar dagen eens schudden aan de boom levert telkens toch een vijftal noten op.
Ook de Wilde hop draagt nu vruchten, onder de vorm van hoppebellen. Maar daar vang ik voorlopig nog niks mee aan.
25 september: Jacques lebel geplukt
Aanvankelijk zag het er een goed appeljaar uit. De opbrengst aan Oogstappels was vrij behoorlijk en leverde een aantal porties ingevroren appelmoes op. Ook van de James Grieve konden we wat appels plukken.
De
Jacques lebels, traditioneel zeer geschikt voor appelmoes, hingen ook
in dichte drommen aan de twee bomen. Maar zo goed als ineens waren die
allemaal gevallen, nog voor het afrijpen (en blijkbaar niet alleen bij
ons). Toch konden we dit weekend nog een kistje vullen, toch nog goed
voor tien porties appelmoes. Hurray! En van de frambozen (die in ongemeen
dichte trossen aan de struiken hangen) heeft Isabel coulis gemaakt voor
bij de ijskreem.
Maar daar nog niet van geproefd, wel van dit, onlangs uitgeroepen tot beste bier ter wereld door the New York Times. Maar dat wisten wij al lang natuurlijk.
commentaar - (1 reactie)
augustus 2005 - september 2005 - oktober 2005