het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
jan 2005 - feb 2005 - maa
2005
6 februari 2005: Autochtone Sleedoorn geplant
Na nog een tiental emmers stenen, glas, en andere rommel van tussen de klei gepeuterd te hebben kon ik gisteren de haag versterken met 30 autochtone sleedoornplanten. Onmiddellijk na het aanplanten heb ik de planten een goede meter ingesnoeid tot zo'n 10cm lengte. Door ze zo kort terug te snoeien zullen ze laag bij de grond nieuwe uitlopers gaan vormen, en zorgen zo voor een beter gesloten haag. Snoei je de planten niet terug, dan investeren ze hun energie in de lange uitlopers en zal de haag veel ijler zijn aan de voet. Dus maak van je hart een steen en snoei ze kort!
De aangeplante sleedoorns zijn autochtoon. Autochtoon slaat hier op de herkomst van het zaad waaruit de planten opgekweekt werden. Dat zaad werd geoogst van sleedoornstruiken waarvan nagenoeg vaststaat dat ze niet door mensen aangeplant werden maar hier na de laatste ijstijd op natuurlijke wijze beland zijn. Deze struiken zijn met andere woorden volledig aan ons lokaal klimaat en aan de plaatselijke fauna aangepast. Oosteuropese sleedoorns (en dat zijn de meeste sleedoorns die bij de doorsnee-kweker verkocht worden) zijn dat niet: die zijn gewend aan gelijkmatige seizoensovergangen, zonder de warmte-opstootjes die onze lente kenmerken. Daarom worden Oosteuropese sleedoorns actief van bij de eerste warmteperiode, ze gaan er van uit dat het toch niet meer koud wordt ('er van uitgaan' is niet correct uitgedrukt: het zit genetisch ingebakken in deze planten omdat dit voor hen de beste overlevingsstrategie is in hun land van herkomst). Dit is iets vroeger dan onze autochtone Sleedoorn. Op zich is dat geen probleem, tenzij je, zoals bijvoorbeeld de Sleedoornpage, voor je voedsel afhankelijk bent van de uitlopende bladknoppen van Sleedoorn. Op het moment dat de rupsen van die Sleedoornpage uit hun ei sluipen is de autochtone Sleedoorn net aan het uitlopen. De Oosteuropese sleedoorns echter zijn al een stadium verder, te ver voor de rupsen van de sleedoornpage.
8 februari 2005: Kleine bloemen
Als het een beetje meezit wordt dit tegen het najaar een lekkere hazelnoot. Omdat de wind de bestuiving van de Hazelaar voor zijn rekening neemt, wordt er weinig moeite gedaan aan de verpakking van de bloemen. En toch zijn ze mooi.

10 februari 2005: Kleine dieren
Terwijl het buiten aan het twijfelen was tussen motregenen en echt regenen, werden deze avond in de, zoniet warme dan toch zeker droge, stal 5 lammetjes geboren. Moeder Zippo heeft er twee, Bruin drie. Dat maakt alvast zeven graasmachientjes dit jaar.

13 februari 2005: verjongingskuur
De grote (oude!) meidoornhaag die de grens met de maïs afbakent was ook dringend aan een flinke onderhoudsbeurt toe. Is bij deze gebeurd. Nu wachten op het uitlopen van de plantjes.
20 februari 2005: sneeuw!
