De Eigenwijze Tuin
het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
november 2006
oktober 2006 - november 2006 - december 2006
27
november
)
WAT een mooie dag. Verlof en Timing: zeer belangrijk.
)
)
)
)
)
)
)
Met van excuseer voor de vertraging, maar 't is er dit weekend niet meer van gekomen om hier iets te plegen. Ter mijner verdediging: Ik had in de bib van Herzele (goeie bib trouwens) seizoen 1 van Twin Peaks ontleend, en het bleek begot een 4 disk editie te zijn! 360 minuten algehele suspens (who killed Laura Palmer?) waarvan nog maar een stuk of honderd geconsumeerd. Schone vooruitzichten dus voor de komende winteravonden. MAAR! Ook ter mijner verdediging: ik heb wel foto's gemaakt dit weekend. Meerbepaald van mijn champignonnenkweek. ttz, van de stammetjes die daar in regen en ontij allerlei zwammen liggen te kweken. Voordeel van die stammetjes is dat ik ze zelfs in de zon kan gaan leggen bij occasionele opklaringen, foto's maken, en ze dan terugleggen om rustig verder te verteren. Foefelen voor een schone foto, ge hebt er geen gedacht van. De schikking van de foto's trekt nu nog even op geen botten. Ik moet eerst nog eens die 'CSS-float' toestanden opnieuw doornemen. één dezer...
update 22 november: die float-toestanden wilden niet echt meewerken. Maar ik heb het geheel zelfstandig opgelost door een extra div-ke in het CSS-bestandje te steken. Content van mijn eigen, ik.
13 november
)
)
)
)
De miezerregen en hardnekkige wolken van zaterdagmorgen hadden op zondag plaats geruimd voor 'mooie opklaringen' zoals dat heet.
)
In het hoekje
van onze tuin dat als eerste de zon vangt was ik de zaaddoosjes van Bereklauw
(foto hierboven) aan het fotograferen toen ik het bezoek kreeg van een
troep staartmezen. Op zo'n moment komen de snelkoppelingen van mijn
nieuw statief goed van
pas. Met mijn vroeger gerief zou een foto als die hier rechts gene waar geweest
zijn: de beestjes hadden al lang en breed bij de buur
gezeten tegen dat ik halverwege de schroefdraad gevezen zat.
Daarna op de houtstammetjes (u weet wel, die van de
Fluweelpootjes
en de Purperkorstzwammen) de nieuw opgedoken Geweizwammetjes (foto
hierboven) gefotografeerd. Ook hier kreeg ik bezoek, maar nu van een
groenige Cicade van twee of drie milimeter lang.De rest van de voormiddag en een stuk van de namiddag heb ik mij met kettingzaag en kapmes doorheen enkele stères brandhout gewerkt, dit tot algehele mistevredenheid van menig houtworm (foto rechtsboven). Bij het maken van die foto's jammer genoeg geen bezoek. Ne Grote bonte specht vanop een halve meter, 't zou nogal wa gegeven hebben.
10 november
Bij het voederen van de kippen deze morgen had ik al door dat het ferm koud was. Toch waren de Vlaanderse koekoeken al present, en stonden ze in het pikkedonker klaar om graantjes te komen pikken. Flinke beestjes. De drie grote lamzakken daarentegen bleven op hun stok zitten, ze weten dat er nog genoeg te rapen valt als ze straks opstaan. Hoe koud het was bleek toen ik wou vertrekken richting Ronse: ruit aangevroren, de eerste keer krabben voor deze winter.
Bij thuiskomst deze avond was het al nagenoeg weer donker, en zat al het pluimvee alweer op stok. Maar ze vonden het toch nog de moeite om goedenavond te komen zeggen (en een graantje te pikken).
Nog een uurtje later was de Bosuil volop van katoen aan het geven. Een geluid dat ik vooral associeer met lang vervlogen JNM-weekends in de Argonne. Want terwijl de doorsnee-jeugd met hun millet-vest op café ging, zaten wij, brave jongens en meisjes, in een onverwarmd en water- en electriciteitsloos huis midden in de bossen heel ernstig aan natuurstudie te doen. ECHT! En geestig dat dat was. OK, er waren ook steevast een paar flessen wijn present, maar dat was louter randanimatie. Want vroegochtendexcursies, heel de dag vogels kijken en dan nightdrives met halogeenspots om reeën, kerkuilen, vossen en wilde katten te spotten, daar ging het hem om. Maar bovenal lange boswandelingen in het aardedonker in het Forêt Communal de Beaulieu-en-Argonne, waar elke keer weer het ongelooflijk doordringend geluid van de Bosuilen ons doel was. En nu zit dat beest hier in mijn eigenste tuin te schruwelen. En het doet me nog altijd iets. Luister zelf maar.
5 november
)
En
eindelijk is
de herfst gearriveerd. De bladeren vallen en masse, de
voederplank krijgt de eerste bezoekers en alle oogst is binnengehaald
en opgegeten (op die fanatieke frambozen na dan, die blijven maar
verder doen). Op dezelfde houtstronkjes waar de Purperkorstzwammen
(zie oktober)
op groeien, staan nu de (voorlopig nog) onbekende soldaten van de foto
hiernaast. Een eerste zoektocht leverde nog geen
naam op, hopelijk lukt het via één of ander forum
wel om ze op naam te brengen. Vandaag ook een nieuwe vogelsoort voor onze tuin. 't was alweer lang geleden. Maar echt content ben ik er niet mee, want in plaats van Kepen, Sijsjes, een Houtsnip of - waarom niet- een paar goudvinken waren het begot twee Nijlganzen. Exoten! Faunavervalsers! Ontsnapte
)
Volièrevogels!
En ze voelden zich nog goed op hun gemak ook, gelijk ze kwamen
aangewaggeld richting rijkgedekte voedertafel. Gelukkig bolden ze het
direct af toen ze mij in de mot kregen. Stel u voor dat ge dat niet
wegkrijgt, zo'n veredelde soepgans. 't is niet omdat ze door de
Egyptenaren als heilig beschouwd werden dat ze hier al mijn gras moeten
komen afgrazen, newaar.
Moesten alle 'heilige' beesten hier toestuiken, 'k zou wel te doen
hebben...update 6 november: De zwammetjes hierboven zijn Gewoon fluweelpootje - Flammulina velutipes.
commentaar - 1 reactie
Een goed najaar
De vruchten zijn verkocht.
De boeren betalen de pacht aan de Heren.
De vliegen vallen dood op tafel.
Het regent gulzig en de bieten glanzen.
De akkers verteren hun moederkoek
en stijf in de wolken nadert de winter.
Morgen koop ik zeven kannen olie
en een nieuwe bril om in het boek te lezen.
Deze winter ga ik nog niet dood.
Paul Snoek
commentaaroktober 2006 - november 2006 - december 2006