De Eigenwijze Tuin
het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
September 2006
augustus 2006 - september 2006- oktober 2006
27 september
voorafgaande waarschuwing: deze post bevat in hoofdzaak niet terzake doend gastronomisch geleuter.
)
Een jaarlijks terugkerend hoogtepunt: de eerste okkernoot. Eindelijk zijn ze rijp. In een vlaag van
vooruitziendheid hebben we, toen we hier negen jaar geleden kwamen wonen, al meteen twee hoogstam notelaars
geplant. Die dragen ondertussen elk enkele honderden noten: bij de ene het gewone formaat, bij de andere
werkelijk gigantische vuistnoten. Wees maar zeker dat ze gesmaakt heeft.
Wat ook lekker was (zie ook vorige bericht) was het eerste parelhoentje van eigen kweek dat het traject van donskuiken
tot eindstation volbracht heeft.
)
)
Ik weet het, ik ben een wreed en ongetwijfeld slecht mens. Maar mag ik als
verzachtende omstandigheid aanvoeren dat een volwassen parelhoen werkelijk een heel gemene kop heeft, met zo
nog een dinosaurusachtig trekske er in, die bij mij een reflex oproept à la 'eten voor hij mij opeet'.
Bemerk op de foto in de linkerhoek ook een potteke oranjige substantie. Dit is
-inderdaad, flink van u!- pompoensoep, ook al van eigen erf. 't is werkelijk een geslaagd jaar te noemen, ik blijf er
u mee vervelen... Om u helemaal op stang te jagen: nog een foto van appels! Nèm.
)
Geheel niet in de lijn passend (want niet bestemd voor de pot, vreest
niet!): sedert gisteren huist er in onze tuin een echt officieel inheems
huisdierras: Vlaanderse Koekoeken.
De beestjes (één haantje met drie hennen) zijn nog wat aan het acclimatiseren,
dus ik wacht nog even alvorens met mijn lens al te nadrukkelijk in hun
richting te wijzen. Dus daar voorlopig nog geen foto's van.
24 september
Een deel van onze oogst gaat elk jaar weer de mist in. Wespen, wormen,
wantsen en slakken, merels en eksters, muizen en vossen,... allemaal gaan
ze met een deel van de bramen, appels, aardbeien en weet ik veel lopen.
En 't is hen gegund, want er is meer dan genoeg. Vanaf dit jaar hebben
ze er echter een geduchte concurent bij gekregen, want de mysterieuze druiveneter
is op heterdaad betrapt. 
In de tuin is het heel hard herfst aan het worden. De appels zijn ondertussen zo goed als allemaal geplukt
(en de rest is voor de beestjes), de eerste boom is al gesnoeid (de Reine Claude een beetje uitgedund),
de langpootmuggen zijn met tientallen, zoniet honderden van tussen de graswortels gekropen
en de vlinders worden al trager. De barberies en de parelhoentjes hebben het tijdelijke met het eeuwige verwisseld
en een eerste steekproef was van njammie njammie. Nu nog een afspraak regelen voor de schapen. 't is een plezante periode in de tuin.
)
)
19 september
De plannen voor onze zwemvijver worden
danig concreet dat het stilaan tijd werd om aan de stedebouwkundige vergunning
te denken. Derhalve contact opgenomen met de dienst stedebouw van Herzele.
Vriendelijk tewoordgestaan, daar niet van, maar het was niettemin een
ontnuchterend gesprek. Een vijver graven in landbouwgebied is a
priori uitgesloten. Een poel behoort wel tot de mogelijkheden.
Goed, tot daar geen probleem, wat wij voor ogen hadden is wel degelijk
meer poel dan vijver. Maar er moet ook een motivatie bij, met allemaal
doorslaggevende argumenten waarom er op die schone vruchtbare landbouwgrond
persé een plas water moet komen, en niet langer aan landbouw zal
gedaan worden. En er moeten zes foto's bij van de omgeving waar de poel
komt, vanuit alle hoeken, met de horizon in beeld. En een gedetailleerd
plan en al.
En dan moet dat allemaal naar de gemeente, en naar de dienst Land voor (niet bindend) advies,
en naar de dienst Stedebouw in Gent. En dan na minstens drie maanden valt het verdict: mogen of niet mogen.
Proberen, met andere woorden, en er rekening mee houden dat de poel afgekeurd wordt. 't zou jammer zijn...
Technische mededeling: omdat ik al een paar
keer een lege email met commentaar ontvangen had (blijkbaar gaat er af
en toe iets mis met de "mailto"-href) en omdat dat zeer slecht is voor
mijn kerjeuezeneus heb ik mij tot een php-scriptje van belgacom gewend
om vanaf nu volautomatisch berichtjes te laten versturen zonder tussenkomst
van uw mailprogramma. Ik had ooit van een goeie ziel met compassie voor
mijn belabberde website zo'n php-script gekregen, maar dat mocht van Belgacom
niet draaien op hun servers dus heb ik mij door allerlei technisch jargon
moeten worstelen om u alsnog in staat te stellen om ongehinderd commentaar
te geven. Profiteer ervan!
16 september
)
)
)
)
)
Vandaag al beeld.
Morgen tekst (als't meezit)
13 september
't Gras afrijden, 't is altijd ergens goed voor: voor het eerst in onze tuin een Grote stinkzwam ontdekt, vlak naast enkele vermolmde houtblokken die aan de rand van het gazon liggen. Plichtsbewust heb ik mijn gemaai onderbroken, en ben ik om mijn D70 gegaan om bewijsmateriaal te verzamelen. De foto's staan nog op het CF-kaartje, en komen hier één dezer terecht. Verwacht echter geen spektakel, want 't was geen zo'n mooi (lees: vers) exemplaar meer. Ook andere paddestoelen doen het dit jaar goed in onze tuin: Reuzenbovist, Stuifzwammen van weetekveel welke soort, helaas ook weer Honingzwammen op de kerselaar ('t begin van 't einde) en her en der in het gras van die kleine grijsbruine mysteries waar geen naam op te plakken valt. Paddestoelen, 't is eigenlijk mijnen dada niet. 't Gedierte wel natuurlijk, al heb ik ook daar nog heel wat inventarisatiewerk. Ik had gehoopt deze zomer de lijsten een beetje te kunnen aanvullen, edoch... Tijd tekort, 't is me wat.
Update 15 september: op de foto doet een Grote stinkzwam doet zijn latijnse naam alle eer aan.
)
11 september
Als je de indruk zou hebben dat hier de laatste weken weinig te beleven
valt, dan is dat geheel en al de schuld van de overvloedige oogst die binnengehaald
moet worden. Honderden kilo's appels, honderden kilo's peren, potten vol
frambozen,... 't is niet te overzien en nog minder allemaal op te eten.
Bijgevolg moet er ook fruitsap gemaakt worden, en appelmoes, en appelcake
en ... Ondertussen nog proberen om hier en daar een foto te maken, het opgehokt
gevogelte te voederen, de schapen gezond te houden en de rest van het huishouden
in enige mate ondersteunen, en je zal begrijpen dat er voor van websiteken
doen niet veel tijd meer overschiet. Maar dat betert. Beloofd.
Onderstaande hooiwagen had zich tussen de druiven verscholen, de sloeber.
van katastrofe en al!
)
Kom ik terug van op weekend
(vandaar ook geen mededelingen vorige week), ligt onze op twee na schoonste
boom toch wel half tegen de vlakte zekers. 't gewicht van de appels, maar
vooral de met regenwater oververzadigde bodem hebben onze mooiste Jacques
Lebel doen kantelen zodat hij nu op zijn zij ligt, steunend op zijn eigen
takken (en op een stut die ik er raprap onder geschoven heb. Volgens bevoegde
collega's valt dat niet meer te redden. Ik blijf hopen dat hij het toch
overleeft, en dat enige snoei hem ook semi-vertikaal een esthetisch aanvaardbaar
uitzicht oplevert (wordt vervolgd deze winter). 'k weetet, er zijn duizend(en)
ergere dingen die kunnen gebeuren, en ik kan het relativeren en al wat
je wilt. Maar toch: zeer zeer spijtig. Het was een betrekkelijk oude,
mooi gevormde boom die een groot deel van het uizicht van de tuin bepaalde.
En zoals hij er nu ligt trekt het op niet veel. snirf.
augustus 2006 - september 2006 - oktober 2006