De Eigenwijze Tuin
het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
Juli 2006
juni 2006 - juli 2006 - augustus 2006
30 juli
Et voila, we zijn terug. De tuin heeft ons niet gemist blijkbaar.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
20 juli (revisited)
Kihieee! Een egeltje op zwier in onzen hof!
20 juli
Een
roeste platbuik op een roest betonijzer. Volgende keer zijn kopje nog wat
scherper en 't is in orde. En dat ambetant glinsterend draadje op de achtergrond weg...
De bloemetjes zijn van Wilde peen, en vermoedelijk
in onze tuin geraakt dankzij het maaisel van een natuurreservaatje hier
in de buurt. Het zijn er redelijk veel, dus dat zit hopelijk ook goed voor
de komende jaren. Goed voor heel wat insecten, waaronder de Koninginnepage.
)
)
17 juli
Zo, alle distels liggen plat, nog voor ze hun pluis kwijt geraakt zijn. Ze blijven talrijk aanwezig, maar ik heb
het (volkomen subjectief) gevoel dat het probleem stilaan onder controle geraakt. Of is het misschien door het droge
weer dat er simpelweg minder opduiken? In elk geval, nog één keer maaien later op het jaar en we zijn er voor dit jaar
weer van af.
Anders is het gesteld met de Haagwinde. Voor de derde of vierde keer dit jaar op mijn knieën met een grasschaar in de
hand de hele lengte van de haag afgekropen, alle ondergroei weggeknipt en honderden, zoniet duizenden omhoog slingerende Haagwindestrengen
van tussen de Gelderse roos / Haagbeuk / Rode Kornoelje / Veldesdoorn / Meidoorn /Sleedoorn getrokken. Vuiligheid is het.
Maar als ik het niet doe verstikken ze de (nog jonge) haag gewoon.
Om ze van tussen de Hondsroos en Eglantier te krijgen is het al helemaal niet te doen, want die spannen met de Haagwinde
samen door ze met hun weerbarstige stekels vast te houden. Je krijgt ze er simpelweg niet van tussen op deze manier.
Daarom heb ik een poging gedaan om ze er met Roundup uit te werken. Ik gebruik zo weinig mogelijk chemische
bestrijdingsmiddelen, maar als het niet anders kan (zoals in dit geval) dan vind ik het wel verantwoord. Wel op voorzichtige wijze, want Roundup krijgt alles
kapot, ook de haag zelf. Met een borsteltje heb ik een mengsel van 50% water en 50% Roundup op de Haagwinde-blaadjes aangebracht.
Benieuwd of het werkt.
13 juli
Aanstekelijk enthousiasme, 't is me wat. De hieronder al bejubelde site
van Shera heeft
er toe geleid dat ik de zaadjes van onze Akelei (Aquilegia spec.)
opgevangen heb met de bedoeling er nieuwe akeleitjes uit te kweken. Alleen
nog even uitpluizen hoe ik best te werk ga.
En na een bijzonder (maar dan ook bijzonder!) meegevallen beroepsmatig bezoek
aan Frans Vandenhende van Steunpunt
Levend Erfgoed (ja, ik heb een bijwijlen fijne job), heb ik me van de
weerbots lid gemaakt van deze fijne organisatie. U nog niet? U moest al
weg zijn met uw overschrijving! En wie me een beetje kent zal niet verwonderd
zijn dat ik nu heelder visioenen van een aanzienlijke uitbreiding van het
lokaal huisdierenbestand voor mij zie. Brakelhoentjes
misschien, om mee te beginnen. En Vlaamse ganzen. En dan Houtlandschaapjes.
Of misschien wel zo'n magnifieke Vlaamse wildkleurige geit. De vakantie
zal in elk geval weer te kort zijn, gedimme.
9 juli
Blijkbaar heeft niet iedereen er vertrouwen in dat, door te blijven maaien, de akkerdistels uiteindelijk het loodje zullen leggen. Mijn achterbuurman bijvoorbeeld, die vorige week terloops kwam vragen of het mogelijk was om ‘er iets aan te doen’ en ‘dat hij de zijne al gespoten heeft’ en ‘dat we er nooit vanaf zullen geraken (fatalistische zucht)’. Nu stond er nog geen enkele Distel in bloei, dus hoogdringend was het niet, maar goed nabuurschap is mij dierbaar dus ik wil best wel een efforke doen, edoch heel die weide sproeien zie ik niet zitten. En omdat bosmaaieren zo’n beestig karwei is heb ik er eerst nog de schaapjes een weekje tussen gezet. Daardoor was de betreffende weide behoorlijk kort geknabbeld tussen de distels in. Kort genoeg om er met mijn fors grasmachien door te gaan, en alle distels zowat te pureren. Buurman mag tevreden zijn. Maar pazzop, gemakkelijk was het niet: de mollen hebben voor een danig geaccidenteerd terrein gezorgd dat mijn grasmachine bijwijlen van blokkeren deed en al. En mijn alreeds geforceerde rug (slechte bureaustoel) was na afloop rijp voor de schroothoop. Gelukkig niks dat enige ontstekingsremmers, spierverslappers en nachtrust niet voor 90% in orde krijgen. Nu de messen van mijn grasmachine eens bijslijpen…
6 juli
Steek het op beroepsmisvorming, maar als het op plantensoorten aankomt staat mijn neus overwegend in de richting van wilde soorten, en niet zozeer naar al die cultivars. Ook voor de aankleding van mijn tuin, dankuzeer. En wel om verschillende redenen. Eerst en vooral omdat wilde planten ook wilde beesten aantrekken. En de bioloog in mij heeft dat graag. Uit eigenbelang, want ik vind het gewoon plezant om die beestjes te zien, maar ook omdat natuurlijke tuinen stapstenen zijn die geïsoleerde populaties van bepaalde soorten (zowel planten als dieren) met elkaar verbinden en zo van den ondergang (helpen) redden. Allemaal goed voor mij ego.
Daarnaast zouden echte tuinplanten in het overgrote stuk van onze tuin vloeken als een tang op een varken. Waar ons terras eindigt begint de boomgaard, bloemenperkjes daar onder is simply not done. Aan de zijkant staat een ruige haag waar een beetje propere border ook al niet kan, en daar waar we eventueel wel plaats hebben komt de zon pas een stuk na de middag. Bijgevolg blijft het momenteel beperkt tot enkele eilandjes hier en daar aan de rand van de tuin. Leverkruid, Frambozen, Wederik, Ijzerhard, Hysop en een meute tuinkruiden, Lavendel (foto hieronder) en nog zo wat klein grut.
Toch sta ik wel open voor een fijne selectie aan tuinplanten, het mag van mij best een beetje meer zijn. Ergens rechts van het terras bijvoorbeeld. En dan wel soorten die een beetje pas geven qua uitzicht en qua diervriendelijkheid. Maar dan betaal ik de rekening van 36 jaar non-interesse voor tuinplanten natuurlijk: ik verzuip in het gigantisch soortenaanbod en verdwaal op allerlei websites waar dikwijls mooie dingen te zien zijn, maar zelden met de juiste naam er bij. Dus als je suggesties hebt, laat maar komen. Gelukkig zijn er ook sites als die van Shera, die veel informatie bevat maar ook een mooi overzicht geeft van andere interessante bronnen. Misschien komt het toch nog goed met de mensheid, denk ik dan (vette grijns).
3 juli
Het schermbloemig ding in de waterbak blijkt Kleine watereppe (Berula erecta) te zijn. Een nogal algemeen waterplantje. Wel giftig, maar gelet op de matige neiging tot groenten eten van onze drie spookjes voorzie ik niet dat ze zich aan van die taaie stengels zullen vergrijpen. Vanavond ook 'ontdekt': er is spontaan Vijfvingerkruid (Potentilla reptans) onze tuin binnengeslopen, en er ernstig van uitbreiderke gedaan. Maar omdat er nog geen bloempjes opstonden waren de plantjes me nog niet echt opgevallen. Maar vandaag stond er een (één) bloempje open, voorwaar. Nog niet kunnen fotograferen, want er moesten Westmalles genuttigd worden in aangenaam gezelschap op het terras.
2 juli
Deze foto's zijn gemaakt als de zon al wat aan het inbinden was, na acht
uur 's avonds. Onder andere van een plantje dat op de binnenkoer in de waterbak
staat. Ik vraag me al maandenlang af welke soort het zou zijn. Nu het bloeit
zal ik er wel in slagen er een naam op te plakken vermoed ik. Maar 't was
veel te mooi weer om me daar nu mee bezig te houden. )
)
)
)
juni 2006 - juli 2006 - augustus 2006