het verhaal van een tuin en zijn bewoners...
mei 2006 - juni 2006 - juli 2006
25 juni
Al een jaar of twee staat een vijgeboom(pje) zich
dapper te weren in een bloempot op de binnenkoer. Op zich doet het boompje
het goed, maar om helemaal goed te zijn zou het toch in volle grond moeten
kunnen staan. Bijkomend voordeel is dat er dan ook vijgen op (verondersteld worden te) komen.
Op onze binnenkoer hebben we daar een ideale plaats voor. Enig probleem is dat vloerder bij onze verbouwing
bijzonder stevig werk achtergelaten heeft: de klinkers liggen op een laag stabilisé van een goede 40 cm dik.
Met hamer en steenbeitel centimeter per centimeter afgeknabbeld, tot uiteindelijk de kleilaag zichtbaar werd.
Nu kan hij verder wortelen, en hopelijk plukken we binnen een paar jaar onze eerste vijgen.
17 juni
12 juni
Deze week geen of weinig activiteit in eigen tuin, i'm affraid. Nope: het grootste deel van het weekend was het van oude keuken uitbreken om nieuwe keuken te (laten) installeren, om mij vervolgens behoorlijk uitgeput (warm! dorst!) naar mijn hangmat te slepen om aldaar in katzwijm te vallen. Geen gelegenheid dus om mij te betrappen op maaien (al wordt het tijd), noch op het besluipen van enige bjisterie (al kruipt het vol).
Wel
activiteit in andermans tuin. Vandaag was immers hoogdag alhier in Herzele.
En niet alleen omwille van de 2 potten rabarberconfituur anex versjes/liedjes
die mij ter ere van het vaderdaggebeuren te beurt vielen. Ook omwille van
de tuinen-activiteit van Natuurpunt Herzele, die een bezoek aan vijf natuurrijke
ecologische tuinen combineren met een wandel of fietstocht van zo'n tien
kilometer. Het moment om inspiratie te gaan opdoen. Een zeer geslaagd
opzet, en ondanks de veel te hoge temperaturen om te wandelen of te fietsen
toch behoorlijk veel volk op de been. De combinatie fietsen / wandelen /
springkasteel / huifkartochtje maakte het ook voor ons klein gespuis een
aangename halve dag. Voor herhaling vatbaar.
6 juni
Zeldzaam zijn de beesten die een mooie layout combineren met uitdrukkelijk
a-fotogeniek gedrag. De Penseelkever is er zo ene. Schone klûrkes
met juist gepaste pluizigheid, maar het beest ligt daar voor dood apatisch
te wezen. Zelfs als ik mijn lens op een fractie na in zijn wezen
schuif: geen reactie what so ever. Hij blijft me begapen gelijk een hond
op een zieke koe. Wat het wel makkelijk fotograferen maakt natuurlijk. Klikken
voor groter beeld (as always). En hier onder klikken mag ook altijd, dan
hoor ik ook eens iets van u ('t moet niet altijd van één
kant komen).
5 juni
Hondsroos. Meer moet dat niet zijn.
3 Juni
Na weken koud en regenachtig weer eindelijk een beetje warmer en droger.
En zie: Bang zou ne mens worden! Bij de minste poot die ik in mijn tuin
verzet wordt ik geconfronteerd met onbekend ongedierte dat zich bovendien
in de meeste gevallen helemaal niet fotogeniek opstelt (antipathieke beesten).
Ne mens zou van miserie op zijn terras blijven zitten, in het gezelschap
van een Westmalle tripel. Uiteindelijk zijn er toch een paar die willen
meewerken. Zo had de Glanzende basterdweekschild (Malachius aeneus, foto hierboven) er alle
vertrouwen in dat ik hem gene zeer ging doen, en op de muur zat ook een
nieuweslakkensoort, die dankzij z'n ribbeltjes makkelijk te determineren
bleek: het Boerenknoopje (Discus rotundatus, foto onder). Laat je niet misleiden door de foto,
het slakje is alles bij elkaar zo'n vier mm diameter. Maar het blijft verbazingwekkend
hoeveel beesten er, op de zakdoek die onze tuin uiteindelijk is, rondkruipen.
1 Juni
Jawel! 1 (één) margriet in ons hooilandje. Moge ze zich overvloedig vermenigvuldigen. Ook een ereprijs-soort is
opgedoken, en een fijngeveerd blaadje waarvan ik - zolang het niet bloeit- nog niet weet wat het precies is.
Maar blijkbaar gaat het de goede kant op. Jazeker meneer. Jazeker mevrouw. Ik content.