Weeping Willow Woodnotes: april 2008

dinsdag 29 april 2008

Mozart (2)

Vijfentwintig jaar nadat Cliff Thorburn in Sheffield de eerste WK-maximumbreak liet optekenen, tikte Ronnie O'Sullivan gisteravond de zevende Crucible-147 in de geschiedenisboeken; de negende uit zijn carrière, zijn derde al op het WK. In amper acht minuten en zesenveertig seconden combineerde hij vijftien keer rood met zwart om vervolgens alle kleuren van tafel te spelen. Dit moment of genius levert hem een kwartfinaleplek op (met deze 147 werd het 13-7 en dus over en sluiten voor opponent Mark J. Williams die uit de topzestien tuimelt) en een cheque van 157.000 pond (147.000 voor de maximumbreak plus 10.000 voor de hoogste toernooibreak).
"Obviously it's more important to win the game but that money gives me a few options in the summer. I'll be getting a Bentley Convertible now - I've been dying to get one! ," aldus O'Sullivan na zijn zoveelste stukje poëzie met ballen.

Update: ook Ali Carter lukte zonet een 147, de eerste uit zijn profcarrière. O'Sullivan zal de buit dus met zijn trainingsmaatje moeten delen. Leuk voor Stephen Maguire, die ook tuk is op een maximumbreak alleen al omdat-ie Ronnie wel eens in een halve Bentley wil zien rijden...

# Kristof | 09:47 |

woensdag 23 april 2008

Misantropie voor gevorderden

Lieve Nele,

Op- en afleidingen velerlei verletten mij de schrijverij. Ik had onderlaatst nog wel eens wat stompe zinnen aan jou gericht achter elkaar gezet maar vervolgens weer gewist. Dat ging zo:
"Hoe bevalt Toerisme Vlaanderen. Heb je een stek in Bruksel of tript gij dagelijks heen en weder? Mag ik om een Schotland-reisverslag smeken? En foto's, veel foto's. Van vogels en schapen en dies moois meer."
Mijn vragen kregen sms-gewijs al een antwoord - van harte met je contractverlenging! De smeekbede werd nog niet verhoord...
Ik heb er, geheel tegen mijn natuur, een behoorlijk uithuizige veertiendaagse opzitten. Veelal in functie van hèt Werk, waar de werkdruk almaar stijgt en het vervelende consumptievolk zich steeds ongeduldiger en grofgebekter in grote trossen aandient. Zelfkastijding is het, maar ik ben momenteel gewoon te lamlendig en te lui voor de jobhunt.
Afgelopen zondag was er communiefeest van mijn jongste nichje M., het voorlopig laatste in de familie en dat slaat zowel op nichtje als op communiefeest. "Dat we nu maar weer es aan de trouwerijen moesten," klonk het.
Vorige vrijdag nam ik op uitnodiging van een andere tantesdochter, juf H., deel aan de eerste Bio Genie Quiz van het Biotechnicum in Bocholt. Met ons ongeoefend en inderhaast bijeengebracht 'B-team + 1' (nicht H., twee vriendinnen, de plaatselijke godsdienstlerares en ik) stranden we op plaats Zes op Zestien deelnemende vier à vijf koppige quizteams. Behoorlijk pittige vragen trouwens, verdeeld over negen traditionele categorieën in drie rondes, met per ronde ook een doe-opdracht. Begonnen om zeker niet laatste te eindigen, schroefden we halverwege onze ambities op naar een topvijfplaats. Het zag er zelfs lange tijd naar uit dat we in de prijzen gingen vallen (tweede plek: bioscoopkaartjes, derdes: fles schuimwijn, vierdes: een gegraveerde pen), maar uiteindelijk ging het team met de meest originele naam ('Had ik maar Google') met de overwinning aan de haal, goed voor een waardebon van €20/kop.
Het provinciale voetbalseizoen zit erop, althans voor onze club. Het veerkrachtige fanionteam wist met verve het behoud in derde te verzekeren en ziet volgend seizoen een handvol uitgezworven jeugdspelers naar de vertrouwde stal terugkeren. Intussen jeuken mijzelve de knoken om er opnieuw aan te beginnen. Misschien ga ik wel op zoek naar een caféploeg voor zondagochtend. Mijn amateurtoneelaspiraties zitten voorlopig in de koelkast. Ik heb enige bedenktijd gevraagd en gekregen voor mijn mogelijke bijrol in One Flew Over The Cuckoo's Nest, naar het gelijknamige boek en de film idem dito. Het leesmeneren is uiteindelijk afgeblazen omdat er alsnog moeders bereid gevonden werden.
Ik heb twee kaarten voor komende woensdag. Het Poorthuis ligt aan de Zuidervest 2a. De deuren zwaaien open om half negen. Afspraak om 20u15 in de buurt van de ingang. Je herkent mij als immer aan mijn rare, krankzinnige ogen. Tips bij voorbaat: trek geen dierbare outfit aan, het bier vliegt je om de oren, plus vertrek tijdig, parkeergelegenheid in de nabije omgeving is beperkt.
Tot zover dan maar weer dit fuiljeton. Ik duik voor de treurbuis. WK Snooker weet je wel - elk z'n afwijking.

Alle hartelijks,

# Kristof | 15:46 |

dinsdag 22 april 2008

Als een tafelblad glanzend

Op bed kijken we elkaar
uit de kleren op de vloer
een jurk een hemd, meer valt er niet
uit te trekken; hoe we op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad als een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan, van elkaar weg,
traag over de was glijdend, het lijkt ze
geen moeite te kosten, de magneet onder tafel onzichtbaar
ademend; een tepel uit een borst, een borst
uit een jurk, een hoofd uit een hemd,
het hoofd in de nek
zo graag had ik me
aan haar mond totaal
open gesneden.

Peter Verhelst

Uit: Nieuwe sterrenbeelden, Amsterdam: Prometheus, 2008.

# Kristof | 14:58 |

maandag 21 april 2008

Dieu merci etc.

Een nieuwe gele Trivial Pursuit-quizvraag: wie was de eerste Ecuadoriaan in de Maas?

# Kristof | 13:08 |

donderdag 17 april 2008

Potten en planten

In het legendarische Crucible Theatre in Sheffield verzamelt vanaf overmorgen andermaal een keur aan keuvirtuozen voor de jaarlijkse hoogmis van het snooker. Drie weken lang strijd de wereldtop aangevuld met qualifiers om de heilige graal. Ten laatste op dinsdagochtend 6 mei weten we wie na tweeënhalve week tafelen John Higgins opvolgt als nieuwe wereldkampioen.
De Schotse titelverdediger mag alvast de mouwen stropen. Higgins opent zaterdag tegen Matthew Stevens, die met drie keer minstens de kwartfinale waarbij één verloren finale de jongste vijf jaar een meer dan aardig Crucible-rapport kan voorleggen.
Voorts is het uitkijken naar de Oosterse clash tussen outsiders Ding Junhui en Marco Fu, die met respectievelijk halve-finaleplekken en één rankingtitel (Fu pakte in september de Grand Prix) aan een prima seizoen bezig zijn.
De onderste tabelhelft oogt op papier minder zwaar, met naast Shaun Murphy - nummer 1 op de voorlopige ranglijst - en runner-up van vorig jaar Mark Selby onder andere ook Neil Robertson, die na een matig jaar alles op het WK zet, en de absolute man in vorm Stephen Maguire, recent nog winnaar in China.
Zonder verrassingen belooft de tweede ronde klappers als Williams-O'Sullivan, Ebdon-Selby en Robertson-Maguire. In de kwartfinales behoort de klassieker O'Sullivan-Hendry tot de mogelijkheden.
Nog meegeven dat snookerveteraan Steve Davis aan z'n vijfentwintigste (?) WK begint en dat Graeme Dott, winnaar in 2006, ondanks een zware depressie toch de keu opneemt. Hij ontmoet in de eerste ronde Joe Perry.
Naar goede gewoonte wordt het WK tot en met de laatste pot gecovered door Eurosport en uiteraard zijn ook BBC-coryfeeën Hazel Irvine en Ray Stubbs weer dagelijks op de afspraak met live-verslaggeving en theekransjes.

# Kristof | 17:21 |

woensdag 16 april 2008

Poetin blijft niet achter

Het boulevardbaggergerucht van de dag linkt de Russische ex-president Vladimir Poetin aan de 24-jarige Alina Kabayeva. Sterker nog: volgens de Russische tabloid Moskovsky Korrespondent wil Poetin in juni trouwen met de ex-turnster, die goud pakte op de Olympische Spelen in Athene in 2004. Vorig jaar werd ze gekozen tot afgevaardigde in de Doema, het Russische parlement. Kabayeva is lid van Poetins partij Verenigd Rusland.

Was ik maar voor even Peter d'Hamecourt voor het journaal vanuit Moskou ofzo.

# Kristof | 12:33 |

dinsdag 15 april 2008

Anything You Love That Much, You Will See Again

Joe Gideon & The Shark - door voormalige Bikini Atoll-leden Gideon Joel en Viva a.k.a. 'The Shark' Seifert gevormde broer-zus duo uit Londen - deed me plots weer beseffen dat ook illustere iconen als Nick Cave, Leonard Cohen en Patti Smith ooit als f*cking voorprogramma zijn begonnen.
Denk donkere, atmosferische en duidelijk bluesbeïnvloede postrock met true-life story-lyrics waarin de ziel van Johnny Cash rondwaart. Joe (gitaar, vocals) doet qua timbre en zangstijl sterk aan de bariton van Lou Reed, Lee Hazlewood en Stuart A Staples denken; Viva (toetsen/gitaar/drums/backings) haalt de jonge Patti Smith voor je geest. Hun twee ep's, Beast Foot en Two Ears Good, Four Ears Better ~~zijn nu~~ waren op één schijf verkrijgbaar bij Rough Trade. Hun debuutplaat zou komend najaar verschijnen, als er tegen dan een label is. De Europese bookings zitten bij Toutpartout.
Uit hun 'home recordings' is dit 'Anything You Love That Much, You Will See Again':

# Kristof | 15:07 |

vrijdag 11 april 2008

Tsjeverij

Voor de tweede keer in amper anderhalve maand tijd bestaat de wedernieuw getroonde tsjeverij het om een culturele activiteit bij voorbaat te annuleren, telkens zogenaamd wegens niet beantwoordend aan bepaalde normen. Eerst was het A'pens cultuurdeputé Helsen die zich in Boons Fenomenale Feminatheek verslikte; nu ziet burgemeester De Ryck van Temse, eveneens van CD&V-signatuur, graten in Vitalski's nieuwe monoloog Mijn Leven met Leterme, en dit zowaar enkel op basis van titel en affiche.

"Wij vinden dat de lat hoger gelegd moet worden en dat de jeugd beter verdient op cultureel niveau," predikt De Ryck.

Dat deze bezorgde burgervader zijn kinders tegen het toch wel lichtelijk over het paard getilde heerschap Vitalski wil beschermen, tot daaraan toe - ondergetekende liep eens ook serieus met hem weg, maar zijns verafgoding is voorbij. Eilaas neigt dit weer zeer hard naar onbeholpen regeldrift van de roomse cultuurdictatuur die ons, zo ze haar eigen principes van den goeden smaak consequent bestendigd, ooit nog van het gekostumeerde gedrocht Geert H. moet verlossen.

Dankzij SP.a en Groen! mag de onderhand alleen nog maar uit mediafuzz opgetrokken Vitalski vanavond alsnog de bühne op daarginds in JC Den Nartist. Of hoe rechtse censuur weeral dankbaar dienst doet als linkse propaganda.

# Kristof | 16:54 |

donderdag 10 april 2008

[...]

Later als ik groot ben, wil ik ook zulke zware wenkbrauwen als Tim Krabbé. En een schaaktitel.

# Kristof | 19:39 |

dinsdag 8 april 2008

Highway

Een dromerig filmpje - alweer uit Canada. Voor als het straks eindelijk helemaal lente wordt. De clip bij 'Highway', uit het vorig jaar verschenen titelloze debuut van Lightning Dust, het zijproject van Amber Webber en Joshua Wells, die met hun psychedelische spacerockvrienden van Black Mountain recent nog het machtige epische werkstuk In The Future op de wereld loslieten en van wie ik verdomd hard hoop dat ze, samen met die spacerockvrienden, bij het eerste salvo Pukkelpop-namen zitten dat er binnenkort aankomt. Doet trouwens een klein beetje denken aan Speaking For Trees, de bijna twee uur lange, door Mark Borthwick geregistreerde boswandeling van Chan 'Cat Power' Marshall uit 2005. Zwijmel zacht.

# Kristof | 15:39 |

zondag 6 april 2008

Geert Lambert

Een gokje voor straks:

1. Fabian Cancellara
2. Sylvain Chavanel
3. Leif Hoste
4. Filippo Pozzato
5. Jan Anton Pijl

Update: en toen ging Volderke vliegen...

# Kristof | 14:01 |

zaterdag 5 april 2008

Vantage Point

De nieuwe plaat van God is gelekt. We gaan eens luisteren.

# Kristof | 19:57 |

donderdag 3 april 2008

De mus

Vandaag spotte ik een dier dat ik gemakshalve het Dynafix-meisje zal noemen. In het kader van mijn bezoldigde activiteiten was ik in Nuth in Nederlands Limburg, bij het expansieve bedrijf Dynafix, waar ze wie weet ook al wel eens úw gsm hebben opengevezen.
Het betoverende maar toch heel erg gewoon-van-hiernaast-meisje had blauwgroene ogen en halflang natuurlijk blond haar met een zwarte haarband. Ze had een smal bleek gezicht met een lichte blos en volle, roze gestifte lippen. De krachtens de sektarische huisregels verplichte blauwe stofjas maakte ons voor een moment tot gelijken.
Eerst zag ik haar op een gang passeren, nadien zoefde ze vanachter een plexiglazen raampje met een kar voorbij en vervolgens nam ze in een belendende ruimte in mijn gezichtsveld plaats op een lichtblauwe ESD-veilige bureaustoel. Als ik haar had durven aanspreken, dan had ik misschien nader kennisgemaakt met Esther, net tweeëntwintig die, op kamers wonend in Nieuwstadt, twee dagen per week met een karretje heen en weer loopt bij het expansieve bedrijf Dynafix in Nuth om haar logopediestudie aan de Hogeschool Zuyd in Maastricht te financieren. Ik vind haar nu al een leuk personage.
In haar vrije tijd doet ze aan punniken, figuurzwemmen en Shiatsu. Wanneer het seizoen daar is, verpot ze geraniums. Esther vindt Kamasutra maar niks, ze kijkt graag naar hockey, Twin Peaks en Gus Van Sant-films en is dol op Prosecco, Maltesers (de snoepjes én de honden) en de boeken van Francine Oomen. Ze verzamelt wegenvignetten, vogelveertjes en termietenkoninginnen; schrijft vaak en graag kattebelletjes als 'Ingevolge een acuut gebrek aan melk ben ik even om melk. Doeg!' en ijvert al anderhalf jaar voor het behoud van de Koetjesreep. Ze is een fan van Balmorhea, Iggy & The Stooges en het lettertype Garamond, en debiteert in select gezelschap wel eens een gedicht van Jan Hanlo uit het hoofd. 'Oote' bijvoorbeeld. Of 'De mus'. Dat gaat zo:

Tjielp tjielp - tjielp tjielp tjielp
tjielp tjielp tjielp - tjielp tjielp
tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp
tjielp tjielp tjielp

Tjielp
etc.

# Kristof | 19:44 |

dinsdag 1 april 2008

Gangster van de Grauwzone

Voor zijn reportagereeks 'Weerwolven' volgde Dimitri Van Zeebroeck tien mensen die een speciale band hebben met de nacht, vanuit hun beroep of uit fascinatie. Het resultaat ziet u nog acht weken lang, des maandags op Canvas. Gisteravond was het de beurt aan Jean-Marie Berckmans, gangster van de Grauwzone: (Deze aflevering dook trouwens eerder dit jaar al op in 'Virus'.)

"Het koudste uur van de 24 uur,
dat is het uur tussen hond en wolf,
tussen 5 en 6 uur 's morgens.
Dan gaan de laatste hoeren slapen
en de eerste arbeiders werken."

# Kristof | 14:28 |

TWITTER

follow me on Twitter

FEED/ELDERS