De oudste krachtbron zou de Zwadderkotmolen of het Waterkot aan de Oossebeek zijn. Deze watermolen, waarvan onder meer door Arnould van Gavere in 1456 melding werd gemaakt, stond in 1571 als oliepletterij bekend. In het begin van de 19e eeuw werd het tot een korenwatermolen (een zwad is een snede koren) omgevormd. Omstreeks 1965 stopte men met malen.

Op 21 april 1993 werd de molen beschermd als monument. Op die zelfde datum werd ook zijn omgeving beschermd als dorpsgezicht.