We kenden tot nu toe enkel de klok ten huize van Albert Boucneau. Het is een klok uit het einde van de 18de eeuw met de volgende inscriptie:
"VENIT HORA NUNC EST - JOANNES BOUCNEAU"
Het familieverhaal wil dat de klok ooit eigendom was Johannes Petrus Boucneau, die brouwer (of misschien horlogemaker?!) was. Meer wisten we tot nu toe niet...

Een jaar geleden kregen we dan tot onze verbazing een mailtje uit Duitsland. De echtgenote van een Amerikaans militair had er op een rommelmarkt een bijna identieke klok gezien, met ongeveer dezelfde inscriptie!
"VENIT HORA, NUNC EST" en "FECIT IN GYV(E)RINCHOVE - JOANNES BOUCNEAU".
Alleen is 'Gyverinchove' op de ontvangen foto niet helemaal leesbaar.

Blijkbaar was er dus toch sprake van een Boucneau die klokkemaker was. We kenden nu plots twee klokken met zijn naam! Hopelijk ontdekken we nu snel wie deze klokkemaker was!

Het duurde echter een hele tijd eer we een volgend aanknopingpunt vonden. Op internet vonden we namelijk een boek over historische klokken van Eddy Fraiture. Daarin stond een klok van Joannes Boucneau vermeld, alleen was niet duidelijk over welke klok het ging...
Al snel bleek dat het eigenlijk over de klok van Albert Boucneau ging. Een dood spoor dus...

Maar naar aanleiding van dit voorval herinnerde Albert zich (toevallig of niet) dat hij ooit nog een andere klok van Joannes Boucneau op het spoor was gekomen, maar hij had die toen vermoedelijk niet zelf gezien. Jan, de broer van Albert, ging op zoek en kon de klok fotograferen bij een inwoner van Poperinge.

Prachtig: nu hadden we al drie klokken gevonden! Ook deze klok droeg een interessante tekst: "JOANNES BOUCNEAU - HONTSCHOTE". Blijkbaar had onze Joannes ook in Hontschote gewerkt!

Volgens klokkenspecialist Eddy Fraiture zijn de klokken typisch (West)Vlaams, maar toch wat merkwaardig door de eigenzinnige details: "Die Joannes Boucneau moet een horlogemaker geweest zijn die zich waarschijnlijk niets aantrok van de mode en zijn eigen gangetje ging."

De afbeelding op de klok van Albert zou een brouwerskuip kunnen zijn. De spreuk 'VENIT HORA, NUNC EST' (ofwel 'het uur komt, het is nu') is erg christelijk en komt letterlijk uit de bijbel (nl. Johannes 5,vs 25). Het zal allicht de lijfspreuk van onze Joannes zijn geweest.

Alleen wisten we nu nog steeds niet welke Joannes Boucneau die klokkemaker was geweest. In geen enkele akte die we tot nu toe hadden gezien, vonden we enige vermelding in die zin. Onze stamboom was voornamelijk tot stand gekomen op basis van de kerkarchieven in het rijksarchief in Brugge. En daarin stonden meestal geen beroepen vermeld...

Op basis van de gravering en afwerking dateerde Eddy Fraiture de klokken omstreeks 1760-1780. Zo konden we alvast een aantal Boucneau's met de naam Johannes uitsluiten en kwam eigenlijk alleen nog Joannes Matheus (°1754) in aanmerking. We wisten al dat hij smid was... Alleen moesten we nog de harde bewijzen vinden. Tot nu toe hadden we de overlijdensdatum en -plaats van Joannes Matheus niet kunnen vinden. Hij was in Hondschoote gehuwd met Isabella Theresia Vandevoorde (°1765-+1838). Zijn kinderen werden allen geboren in Leisele. Op 1814 woonde hij volgens de volkstelling in Gijverinkhove...

Gelukkig konden we een beroep doen op de hulp van Joeri Stekelorum van wie we ook eerder al interessante documenten hadden ontvangen. Hij kon ons de overlijdensakte van Joannes Mattheus Boucneau, bezorgen. Joannes stierf in Gijverinkhove op 26 mei 1821 en was 'horlogeur' van beroep! Eindelijk hadden we onze klokkemaker gevonden!

Daarmee is weer een stukje van onze familiepuzzel opgelost, maar lang niet alles. Volgens Eddy Fraiture was de combinatie van smid en klokkemaker niet eens zo uitzonderlijk en zou het goed kunnen dat een van de zonen van Joannes klokkemaker was. Kennis en gereeedschap gingen veelal over van vader op zoon...

^ top