Een erfgoedproject...     
   
      home  >  thema's  >
         
         
Het Belang van 25 januari 1920
Het Belang van 25 januari 1920
In Het Belang van Limburg verscheen op 25 januari 1920 volgend artikel over het enthousiasme waarmee inwoners van Kermpt en omstreken mollen vangen. De journalist werpt zich op als echt natuurbeschermer. Hij waarschuwt de Kermptenaars dat je niet ongestraft mollen vangt: het zijn 'nuttige medehelpers' voor de boer!
De journalist roept de gemeentebesturen op snel beschermende maatregelen te nemen... Niets nieuws onder de zon.
En leuk om op te merken: Het Belang van Limburg heeft blijkbaar altijd al 'groene' mensen gehad onder haar schrijverskorps!


Het Mollenvangen

KERMPT - Sedert eenige dagen heeft ook dit stieltje op onrustbarende wijze in onze, en in de omliggende gemeenten toegenomen. Velden en weiden krioelen van menschen, kleine en groote, de spade ter hand in `t spoor van snuffelende honden. En hoe kan het anders?
De vellen dier onnoozele diertjes worden zoo maar rond de drie franken 't stuk betaald.

Doch bedenken de boeren wel goed welke nuttige medehelpers ze aldus uitroeien. Weten ze dat een enkele mol dagelijks meer schadelijk ongedierte verslindt dan zijn eigen mollenromp zwaar is? Dat het kwaad, door het aarde opwroeten dierbeestjes gedaan, daarnevens niet het minst in aanmerking kan komen?
Zij klagen dat het graan niet groeit door `t aanhoudend slecht weder, en gaan het nu ook nog laten afvreten door slakken, rupsen, maden enz.
Dringend noodzakelijk wordt het dat de Gemeentebesturen het volk omtrent die zaak inlichten of ten minste beschermende maatregels nemen.


In de crisisjaren, de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw, werden er ontzettend veel mollen gevangen voor de bontindustrie. De mollenvanger trok er op de fiets op uit en nam meestal een speciaal afgerichte hond mee.


mol
Mol in actie


Bronnen:
Het Belang van Limburg,

Interessante sites:
- over het milieuvriendelijk verjagen van mollen op de website van Gaia
- over mollen


  top

      Copyright Patrick Boucneau