Verkiezingen

Door Boekanier
10 mei 2004

Hun smoelwerk 'siert' weer ons straatbeeld. Je kunt er niet naast kijken. Ze glimlachen je, o zo lief, tegemoet. Jij stemplichtige (jawel, in België staat er een boete op als je niet gaat stemmen), zij, onze weergaloos verstandige en sympathieke politici.

Peilingen naar de kiesintenties van het Vlaamse Volk zijn er om de haverklap de laatste weken. Sommige partijen zitten naar aanleiding daarvan met de handen in het haar. Zo ook 'onze' Eerste Piet, de baas van alle regeringsleden. Zijn partij doet het bij de opeenvolgende bevragingen telkens weer iets slechter. Waar gaat het eindigen? In een min-score?
De boegbeelden van die blauwe partij laten het volk, via interviews, weten dat er niets aan de hand is en dat alles ten gepaste tijde wel voor de bakker komt. Zoals het hardwerkende ondernemers betaamt zijn die vooraanstaande blauwselventen de personificatie van het optimisme en het vooruitgangsdenken.

Een andere partij, of moeten we zeggen 'partijtje', flirt telkens bij diezelfde peilingen met de haalbaarheidsgrens: geraken we nu aan die 5% of niet? Het wordt kantje boordje...
De Groenen hebben het duidelijk bij het grote publiek verpest. Tenzij er in laatste instantie nog een voedselschandaal zou losbarsten, wordt het voor onze grasvreters een zaak van politiek zijn of niet zijn.

Groenen, voor welke programmapunten staan die eigenlijk? Je zou verwachten dat ze vooral zouden strijden om het milieu er weer wat bovenop te helpen, milieu dat inderdaad meer dan een steuntje nodig heeft, maar nee, ze houden zich liever bezig met zaken die de meerderheid van de bevolking fel tegen de borst stuiten én haar welvaart bedreigen. Neem nu hun bizarre manier om bepaalde wereldproblemen te lijf te gaan: laat de arme mensen uit ontwikkelingslanden naar hier komen, klaar. Van zulke utopisten, bevrijd ons, Heer!
Andere hobby van deze zogenaamde milieupartij is het verstrekken van alle mogelijke rechten aan minderheden: druggebruikers, homo's, enz enz. Ik geloof dat ze zelfs nieuwe categorieën van minderheden hebben gecreërd. Je moet er maar op komen...

Dan heb je nog de socialisten, internationalisten. De wereld samengeperst in een dorp, iedereen gelijk en alles 'gratis', dat is hun ultieme droom. Groenen, sossen, één pot nat.

De Christen-democraten en de 'democratische' NV-A gaan samen de kiezer (de kiezer is keizer?) tegemoet. Zij zouden de grootste vereniging van Vlaanderen worden.
Eenmaal in de regering dansen ze echter naar de pijpen van het 'Belgische Belang'. Dat hebben ze steeds in het verleden gedaan, waarom zouden ze het nu ineens anders aanpakken?Alles is immers gerechtvaardigd om aan de macht te geraken én te blijven. De naamsverandering van de partij, waarin de 'V' van Vlaams hun goedbedoelde intenties zou moeten weergeven is louter façade. 'Tjeven' zijn nu eenmaal pilarenbijters bij uitstek.

Ten slotte heb je de underdogs, de onderhonden, met name het Vlaams Blok. Meer dan ooit verketterd door 'democratisch' België en de enige echte oppositiepartij. Tevens een revolutionaire partij, die de institutionele status-quo van 'la Belgique' grondig wil aanpakken en wijzigen ten voordele van Vlaanderen.
Niet omwille van haar zogenaamd 'racistische' programmapunten, maar omwille van 'België Barst' wordt deze partij door het establishment naar de verdoemenis gewenst.

De Walen, in de eerste plaats, zullen er immers alles aan doen opdat deze Vlaamsgezinde partij, die de onafhankelijkheid van Vlaanderen wil tot stand brengen, ophoudt te bestaan, zodat hun profitariaat de Vlaamse koe kan blijven melken...