Hoe beu kan men iets worden?

Door Boekanier
6/4/2004

In Nederland beginnen de oogjes van de politici open te gaan. Langzaam maar zeker. Ogen van alle kleuren! Ook de linkse onverbeterlijke wereldverbeteraars krijgen het steeds meer op de heupen.

Waarover gaat het? Het gaat over de integratiepolitiek. Of beter, over de niet-aanwezigheid, de onbestaandheid ervan. Over de totale mislukking van de opvang en 'eingliederung' van vreemdelingen in de Hollandse maatschappij.
Ja?

Maar, het gaat veranderen! Gedaan met de flauwe kul, met alleen maar geven en uitdelen. Voor wat hoort wat, zo zal het zijn. De sinterklaas- en vertroetelpolitiek zal tot de gedane zaken gaan behoren.
Hoor ik daar een zwaarbeproefde belastingbetaler een opgelucht 'oef!' slaken?

Alhoewel we mogen niet voorbarig zijn. We moeten het eerst nog zien, met eigen ogen aanschouwen, wat 'onze' politici er echt gaan van bakken, op het terrein, in de werkelijkheid m.a.w.

De voorgestelde maatregelen zijn zonder uitzondering 'streng' te noemen. Vergeleken althans met de lakse politiek zoals die tot nu toe t.a.v vreemdelingen werd gevoerd.
Men moet de dingen altijd in hun causaal verband zien, nietwaar. Zo is dat.

Tot de minst zachte voorstellen zou een financiŽle stop van 7 jaren behoren. Zeven jaar geen onderhoudsgeld voor meneer of mevrouw de nieuwkomer en eventuele aanhang! Dat kan tellen!

Vreemdelingen die zich perse in Nederland willen vestigen, om God weet wat voor reden, (laat mij raden: puur materiŽle?) moeten zich, tijdens deze jaren met een bijbelse connotatie, alleen zien te bedruipen, zonder de minste geldelijke ondersteuning van overheidswege, ipso facto de belastingbetaler.
Deze twee categorieŽn gaan nu eenmaal hand in hand. Zonder belastingbetaler geen overheid, zo simpel is dat, al wordt dit feit nogal eens vergeten. Maar dit terzijde.

Dat is geen kak. Een vreemdeling die plannen maakt om zijn armoedig krot ergens in een godverlaten streek van een verweg land te ruilen voor het Land van Kokanje om er al het gedroomde materiŽle comfort in de schoot gesmeten te krijgen, zal zich nu twee keer bedenken. Daar waar hij vroeger helemaal niet moest peinzen over zijn uitstap naar dat onbekende maar zo gulhartige eldorado.

Maar ook andere eisen zitten er voor die sneue landontvluchters aan te komen. Het zal gedaan zijn met hier 40 jaar te wonen om dan nog maar een half woord Nederlands te stamelen. Ze zullen als kleine kinderen naar school moeten gaan om de plaatselijke taal te leren! De taal van de inburgeraar, van diegene die ze onbelemmerd tot op heden hier binnen laat.

Maar eerlijk gezegd, vrees ik een beetje dat al die hardere maatregelen wat rijkelijk laat komen. Die strengere aanpak hadden beleidmakers 20-30 jaar eerder in het leven moeten roepen. Nu is het land, alle West-Europese landen, overspoeld door onaangepaste en onwillige vreemdelingen die onze leiders grotendeels laten teren op de kap van een makke en o zo weerloos gemaakte 'inboorling'.