|
Verslag van mijn trip naar het alpijnse front tussen Bovec en Tolmin April 2005 |
|
Vooraleer mijn reisverslag zelf aan te vatten wil ik enkele algemene praktische inlichtingen geven aan zij die het land gaan bezoeken. Algemeen Slovenië is, nadat het de noordelijkste deelstaat van Joegoslavië was, sedert 25 juni 1991 onafhankelijk en trad op 1 mei 2004 toe tot de Europese Unie. Het land grenst aan Italië, Oostenrijk, Hongarije, Kroatië en de Adriatische zee. Met een oppervlakte van 20.256 km² en zijn 1.995.000 inwoners telt Slovenië gemiddeld 98 inwoners per km². De hoofdstad Ljubljana is zeker een bezoek waard, vooral de oude binnenstad met kleurrijke gevels en de kasteelberg, die de stad domineert, spreken tot de verbeelding. Al is Slovenië een lidstaat van de EU, toch is het nog wachten tot (waarschijnlijk) 2007 alvorens de Euro er zijn intrede zal doen. Momenteel is de nationale munt nog steeds de Tolar (SIT). Eén Euro is 239 Tolar waard. Verkeer - Toegelaten snelheden: Autoweg : 130 km/u - Buiten bebouwde kom : 90 km/u - In bebouwde kom : 50 km/u In de meeste dorpen werd echter als maximum snelheid 40 km/u opgelegd. - Het dragen van de gordel is verplicht zowel vooraan als achteraan in de wagen. - De minimum leeftijd voor kinderen vooraan in de wagen is 12 jaar. - Verplichte uitrusting: Gevarendriehoek EHBO-doos Reserve lampenset Sleepkabel - Spijkerbanden zijn verboden. - Motorrijders: Helm verplicht voor bestuurder en duozit - Dimlichten verplicht, ook overdag - In geval van autopech: Avto-Motozveza Slovenije (AMZS) Dunajska 128 1001 LJUBLJANA Tel: +386 1 530 51 00 Fax: +386 1 530 54 10 e-mail: vdstvo@amzs.si Accommodaties In de meeste plaatsen die we op onze reisweg tegenkwamen was er tamelijk veel gelegenheid tot overnachten, vooral onder de vorm van "Zimmer frei" of camping. Voor de innerlijke mens zou ik zelfs zeggen dat er een overaanbod is. Elke plaats, hoe klein ook heeft wel een drankgelegenheid met mogelijkheid tot eten. Zelf overnachtten we in 'Hotel Krn' in Tolmin. "Een aanrader zowel qua prijs als comfort. Ook het restaurant van het hotel biedt een uitgebreide spijskaart en is zeker een aanrader voor liefhebbers van vis." In 2008 moesten we echter tot ons grote spijt vaststellen dat het hotel van eigenaar(s) was veranderd. Het anders zo rustige café en terras werd ingepalmd door de jeugd van Tolmin en de nodige loeiharde muziek. Van het eens zo rustige plekje bleef niets meer over. |

|
Reisverslag Onze trip naar Tolmin (Slovenië) ging via Oostenrijk voor enkele dagen skipret. Normaal zou ik daar niet verder op ingaan, maar WOI kwam reeds in Untertauern op het voorplan. Verder meer daarover. Reisweg 1 - Naar Untertauern Op 3 april 2005 om 05.30 uur vertrokken met de wagen vanuit Alveringem via de Autoroute de Wallonie (A4-E411), Luxemburg, Pirmasens (B10), Karlsruhe (A65), Stuttgart (A8), Ulm, Augsburg, München, Salzburg (A10), Radstadt (B320) naar Untertauern (B99) in Oostenrijk waar we na 1150 km om 16.30 uur toekwamen. |
|
5 april 2005 Na een lange bergwandeling van 13 km kwam ik terug in Untertauern en passeerde er het plaatselijk kerkje. Enkele gedenkplaten tegen de muur van het kerkje trokken mijn aandacht. Het waren gedenkstenen voor gesneuvelde dorpelingen tijdens WOII, maar ook één gedenkplaat voor drie broers die sneuvelden tijdens WOI. Onder de drie foto's van de broers staat volgende tekst: Christliches Andenken An die drei unvergesslichen Brüder Jos. Joh. Und Leonhard Curner Schrottersöhne i. Untertauern Welche in den Kriegsjahren 1914-1918 den heldentod fanden Den Augen fern, den Herzen ewig nah Sie ruhen in Frieden |
|
Doordat ik het kerkhof had betreden kon in nog een gedenkplaat onderscheiden. Deze gold als herinnering aan drie Russische krijgsgevangenen die er tussen 6 en 23 november 1918 waren gestorven. Eigenaardig toch, bijna 'samen gestorven' terwijl Rusland reeds één jaar vroeger niet meer 'deelnam' aan de oorlog? Tot zover mijn contact met WOI in Oostenrijk. |


|
Reisweg 2- Untertauern naar Tolmin Op 7 april om 10.30 uur vertokken vanuit Untertauren naar Tolmin (Slovenië) waar we omstreeks 14.30 uur toekwamen. De reisweg verliep van Untertauern via Mauterndorf (B99), St. Michael, Katschbergtunnel (4,50 Euro), autoweg tot Villach (E55), Tarviso (Italië), Passo di Pedril (S54) (bergpas en Italiaans-Sloveense grens), Bovec, Zaga, Kobarid naar Tolmin. |

|
7 april 2005 Na installatie in Hotel Krn in Tolmin brachten we een bezoek aan de Oostenrijks-Hongaarse begraafplaats te Loce, juist ten NNO van Tolmin. Hier liggen tussen de 6 à 7.000 militairen begraven. In het midden staat een mooi gerestaureerd monument. |

|
Oostenrijks-Hongaarse grafsteen te Loce |
|
8 april 2005 Het weer is aan het veranderen. Zware grijze wolken hangen rond de bergtoppen en er wordt regen voorspeld. Dus het bezoek aan het oorlogsmuseum in Kobarid wordt uitgesteld tot de regen komt. Daarom wil ik vandaag absoluut de stelling Kolovrat, één van de openluchtmusea, bezoeken. Van Tolmin begeven we ons op weg richting Kobarid. In Idrsko slaan we linksaf richting Livek. De kronkelige weg brengt ons naar 690 meter hoogte. In Livek moeten we op het enige kruispunt terug links afslaan richting Livške Ravne op zo'n 1.000 meter hoogte. Ik voel het reeds aankomen. Het zicht wordt alsmaar slechter door de mist (wolk) die steeds dichter wordt. Livške Ravna is een onooglijk klein dorpje. We vragen ons af wat mensen bezield om hier op deze desolate hoogte een samenleving te vormen. We rijden ondanks de dichter wordende mist verder en tot onze grote verbazing bevindt zich net buiten het dorp een tamelijk modern schooltje. Er staan een zestal wagens, waarschijnlijk van de leerkrachten, en het is speeltijd. Dit gebeurt op de weg. We worden verwonderd aangekeken en rijden, nu bijna stapvoets, verder. Het dichter worden van de mist gaat steeds sneller. Een 300-tal meter voorbij de school is de zichtbaarheid nauwelijks 5 meter. Verder rijden op deze onbekende smalle bergweg in deze omstandigheden is onverantwoord. Gestrand op 3 km van onze bestemming keren we zwaar ontgoocheld terug. |



|
De begraafplaats te Loce |
|
Het gerestaureerde gedenkteken |
|
Wondermooie natuur, maar weinig van te zien. |

|
Hotel Krn in het centrum van Tolmin (2005) |