Main menu:
Kunst
Weet iemand of dit gebroken hart nog valt te lijmen ?
U mag het fluisteren als u het weet. Desnoods bij nacht
Zelfs in het duister zal ik geduldig luisteren naar uw woorden van glas.
Ik koester uw scherven om troost te verwerven.
Doop een veer in uw bloed en schrijf me wat ik moet.
Als nevel danst haar silhouet
In een transparante kleur
Langs mijn raam
Een stil aquarel
Stilleven van doorzichtig verdriet
Bart Cardoen (urbain alpain)
De zachtheid van je hand voelt als zijde
in wijd verspreid verlangen streel ik je vingers
in stilte merk ik je aanwezigheid
eenzaamheid wordt vloeibaar
stroomopwaarts tot ik je raak
en de warmte van je vlees tastbaar wordt
Bart Cardoen (urbain alpain)
Voor jou alleen
kom maar
loop over mijn woorden
verpletter met je hiel de vele namen
veracht me en wurg me
verfoei mij teder
jouw vingers om mijn keel
knijpen mijn laatste adem
heel zacht
in een vreemde vorm
ons is de kleur
met een schaduw
van imaginaire beelden
die je ontstemmen
edoch
in hoeveel meer
dan alleen je naam
heb ik mezelf ooit gekend
dit laatste jaar
vergeet wat ik elders zeg
en zie me graag
gedraag je teder
en weet
jij alleen bent tastbaar
Bart Cardoen (urbain alpain)