ing. Guido Portael werd geboren te Antwerpen op 26 april 1952. In 1974 behaalt hij aan de hogeschool Don Bosco te Hoboken het diploma van industrieel ingenieur in de electro-mechanica.
Af en toe stapt iemand uit de grijze massa van het volk en geeft een stad nieuwe impulsen. Ingenieur Guido Portael behoorde zonder twijfel tot deze kleine groep mensen.
Hij droomde in
1985 van iets kleins dat hij groot wilde maken: Antwerpen in miniatuur bouwen als een levende en geanimeerde ministad.Hij bouwde een museum. Daarvoor gebruikte hij geen afgedankte voorwerpen, maar bracht een totaal nieuw concept in de toeristische wereld. Met zijn historisch pedagogisch project, computergestuurde klank- en lichtshows en in olieverf geschilderde adembenemende miniaturen laat hij Antwerpen daveren op zijn grondvesten.
Guido was niet aan zijn proefstuk toe. In 1985 haalde hij reeds de wereldpers door het bouwen van een vrachtwagen op schaal 1/4. Zijn extravagante realisatie werd gepubliceerd in 90 landen en vertaald in 14 talen.
Met zijn technische en commerciële ervaring en een koppig doorzettingsvermogen startte hij een van de meest onmogelijke projecten op : Het bouwen van de eerste miniatuurstad ter wereld.
Niemand achtte het mogelijk dat hij in zijn eentje zou slagen in het vinden van een geschikte locatie en het verzamelen van de nodige financiële middelen. Daarenboven moest hij voldoende mensen motiveren en opleiden tot miniaturisten. Maar het lukte hem ondanks zelfs alle tegenwerking van het stadsbestuur.
De Stad Antwerpen ging voor Guido een locatie zoeken, maar had niets gevonden. De Stad Antwerpen ging financiële middelen zoeken, maar had niets gevonden. Daarom nam Guido zelf de beslissing om een havenconcessie over te nemen van granen Suy voor 125.000 euro. De stad Antwerpen vond deze locatie ( hangar 15 ) uitstekend, want volgens het project " stad aan de stroom" zouden ze toch deze hangar afbreken. Op 1 augustus 1986 startte Guido in Hangar 15 met een beginkapitaal van 562 euro en een lening die moest worden afbetaald van 125.000 euro.
Daar stond hij in een lege en vervallen oude havenloods van 3.500 m˛, zonder enige voorziening zoals gas, water en toiletten, en een lachend stadsbestuur.
Maar via beurzen, feesten, rommelmarkten en automeetings wist hij deze immense ruimte te verfraaien. Hij bouwde een secretariaatsruimte, toiletten, een cafetaria, werkplaatsen en een animatievijver.
Op 7 november 1986 werd de eerste steen gelegd van de miniatuurstad door Burgemeester Bob Cools in aanwezigheid van honderden nieuwsgierigen. Al lachende en vol ongeloof luisterde men naar de toekomstplannen van Guido.
De hangar werd vooraan gevuld door de animatievijver, gelegen naast de cafetaria. Achteraan werd een circuit aangelegd voor télégeleide buggys.
In 1988 legde hij de betonnen bedding voor de Schelde in miniatuur aan en isoleerde ca. 800 m˛ van de grote hangar. Slechts twee medewerkers kwamen af en toe een linkerhandje toesteken. Onvermoeibaar werkte hij 7 dagen op 7 van ongeveer 9 u ‘s morgens tot in de vroege ochtenduren. Iedereen kwam kijken (zoals op de foto duidelijk te zien is ) en vonden dat hij het goed deed en de enigste bezoekers waren duiven en ratten die destijds in overvloed de hangar bezochten.
Terwijl hij bouwde aan de accommodatie leidde Guido 's avonds een ganse ploeg Antwerpenaren op tot miniaturisten. Op een schoolbord in de cafetaria leerde hij iedereen plan lezen, technisch tekenen, machinekennis en materiaaltechnologie. In 1989 ontdekte Guido nieuwe materialen voor het bouwen van maquettes en miniaturen. Zijn nieuwe materialen worden nog steeds over de ganse wereld toegepast in de maquettebouw.
Hij tekende op schaal 1/87 de hele ministad en maakte alle grondplaten voor de huizenblokken. Na enkele maanden verscheen het grote stratenplan van Antwerpen (45 m lang en 15 m breed) op een 80 cm hoog ijzeren raamwerk.
Zes maanden lang kroop hij op handen en voeten onder de ministad in aanbouw om de eerste verlichting aan te sluiten. De ingang van Miniatuurstad kreeg een houten chalet en de bezoekers konden vanaf linkeroever de lege ministad bewonderen.
In oktober 1990 schreef hij de eerste tekst voor de miniatuurstad. Programmeerde al een "computer" voor zijn klank- en lichtshow in een periode dat Windows nog niet bestond en de muis nog niet was uitgevonden.
Op 7 november 1990 presenteerde hij in een nog bijna lege Miniatuurstad, voor de Antwerpse burgemeester, pers en een honderdtal genodigden, de eerste computer gestuurde klank- en lichtshow. Waarschijnlijk zelfs de eerste computer gestuurde klank- en lichtshow van Europa.
In 1991 bevorderde hij alle medewerkers tot klanten.( Als u begrijpt wat hij daarmee bedoelde ). Zijn leuze was: " Als u niets te doen hebt, doe het dan niet hier".
Later bouwde hij nog zes andere galerijen: het land van Ryen, de Antwerpse burcht, de geschiedenis van de miniaturen, de stadsuitbreidingen, de Zoo in miniatuur en de belangrijke gebouwen. Hij schreef de teksten voor de andere klank- en lichtshows, programmeerde de computerbesturingen en bouwde Miniatuurstad uit tot een
Halve dag – animatie
.Dankzij zijn uitzonderlijke kijk en analytisch doorzicht rommelde hij de Antwerpse geschiedenis deftig door elkaar. Het Steen, de Antwerpse burg, de Schelde, het land van Ryen gingen onder de hamer.
Als geboren verteller, zelfs animator, boeide hij reeds honderdduizenden mensen tijdens zijn voordrachten en rondleidingen zowel in groot- als in mini-Antwerpen.
In 2003 werd zijn museum al geschat op ca 14 miljoen euro. De stad Antwerpen droomde al jaren om zijn meesterwerken te laten pronken in hun eigen stadsmusea.
In februari 2003 sluit de stad Antwerpen zijn museum en verplicht Guido Portael weer een derde en nieuw concessieovereenkomst te tekenen zodat de Stad Antwerpen juridisch eigenaar werd van zijn levenswerk.
In maart 2007 werd Guido Portael gedagvaard door de Stad Antwerpen om zijn unieke collectie over Antwerpen in beslag te nemen.
Guido verklaarde: Men heeft men werk wel gestolen, maar niet mijn ziel!
Hij wilde enkel iets uniek doen voor de maatschappij! Maar zonder de toestemming van de ... mag zo iets niet.
Na 6 maanden afbreken werd de lege "hangar 15" waar het museum was gevestigd op 31 oktober officieel terug overhandigd aan de stad Antwerpen.
Het kleine broertje van onze fiere metropool werd vermoord en in stukken gesneden achtergelaten.
Er kwam geen enkele Antwerpenaar opdagen om het te redden of zelfs om het te begraven.