Biografie over het ontstaan van het :                                                              


                      Muziekmuseum een  (Vlaams-Belgisch)  radioprogramma ! 

        Deel 1 -Het ontstaan,een stukje stenen tijdperk!  

        In de eerste plaats is het niet de bedoeling van mijn persoonlijke biografie neer te pennen.Wél is het 
        bedoeld om het materiaal te tonen dat in de loop der jaren meestal gestalte gaf aan het museum...
        In principe kan je met de beelden de opbouw en de evolutie ervan kort samengevat in volgen.
        Van JeanPierro Dela Ninovita (1970-1979) naar Jempie Starlight (1979-1980) en zo tot Pieter Van Banden
        vanaf 1980... dat duurde precies een decenium ! Die laatste (noodgedwongen) naam (alias) hield/houdt echter 
        stand tot de dag van vandaag (april 2007).
        Maar het (korte) muziekverhaal begint al rond het Expojaar 1958 toen ik de platendraaier in huislijke kring 
        al eens zelf mocht bedienen.Op zichzelf en zeker in die tijd niet zo evidend als je pas 9 lentes jong was...
        Nu dat was wél een vrij antiek stukje, ergens op de kop getikt door onze ' pa ' in den electriekwinkel 'Bulté'
        vermoed  ik,gelegen in de Weggevoerdenstraat te Ninove.We noemden dat ook wel eens de Philips winkel...
        Bovendien bleek dat waardestuk nog echt antiek te zijn ook,het stamde nog letterlijk uit het stenen tijdperk...
        maar dan uit de 78-toerentijd ! Het woord platendraaier was iets te modern en zeker nog niet alledaags.
        Dus werd het maar gewoon de 'pick-up'' genoemd. En inderdaad je kon er ENKEL 78-toeren uithalen,en
        zeker niet onbelangrijk was het feit dat enkel stalen naaldjes gebruikt konden worden...een safir of diamant
        was uit den boze.Om de twee à drie platen moest je het naaldje veranderen...
        Maar het ding,de Garard Ultra was wél vrij modern want beschikte al over een electromotor...130 volt welliswaar.
        In die tijd toch wel de gebruikelijke huiselijke spanning in België.Zwengelen hoefde al niet meer al hadden ze in de
        geburen toch nog zo'n mooie oude koffergrammofoon van His Master Voice...
        En toeval of niet maar een tijdje geleden wist ik nog aan zo'n oude grammofoon te geraken in Nederland
        via en dank zij mijn vriend Gert Hendrikx.Het ding is in perfecte staat ongeschonden en speelt als nieuw!

                                                           

              His Master Voice (koffer) grammofoon 1929                            Pick-up  Garard Ultra 1950 (electrisch)
              (de arm staat niet in de juiste afspeelpositie komt zo beter tot zijn recht)

        En om het allemaal wat levendiger te houden vond ik het wél gepast om van deze toestellen toch een foto
        te plaatsen.Dat geeft meteen de lezer een prachtig beeld over de toen wel echt moderne toestellen... 
        Deze (pracht) exemplaren zijn trouwens allebei in mijn bezit...én bovendien nog één doosje naaldjes.
        Nu de platenspeler Ultra Garard had wél een versterker nodig (in tegenstelling tot de His Master Voice). 
        Anders kwam daar niet zo héél veel uit...maar toen vader huwde in 1948 kocht hij een Philips radio BX380A.
        Al kan het natuurlijk ook zijn dat hij hem kreeg als geschenk...
        Een klein ding,dat wel maar het mini-meubel versierde wél de huiskamer op een speciale plaats...
        Meer moest dat allemaal toen nog niet zijn.... 

                                                                               

                        Doosje van 100 naalden HMV                                             Philips radio BX380A-bouwjaar 1948    

        Mooi om weten is ook dat ik alle 78-toerenplaten  uit die tijd nog in mijn bezit heb.Bovendien zijn ze ook 
        nog in staat enige geluiden voort te brengen maar het gekras haald hier wél de bovenhand!
        Rond 1960 werd ik ook verzamelaar van die 78-toerders...en dat tot op de dag van vandaag!
        Stalen naalden waren vrij duur en werden algauw door mezelf vervangen (op eigen initiatief dus)
        door moeders...stopnaalden.Natuurlijk zonder haar medeweten,en het mens ergerde zich soms een buld
        omdat ze maar niet begreep hoe haar naalden zomaar verdwenen in het onbekende niets.
        Nu die naalden werden ook netjes afgeknipt op de perfecte lengte... precies voor gebruik en het liet ook
        al geen sporen na op die manier.Sporen van enige diefstel werden alzo ongedaan gemaakt...
        Maar de echte sporen stonden wél in de platen gegrift...en je kon ze duidelijk horen ook nog.
        Jaren nadien werden die anecdotes in de familie tot ieders vreugde nog wel eens bovengehaald. 
        1958-1959 was ook het moment van het volledig stopzetten van 78-toerenplaten produkties.
         Bovendien werd een nieuwe en modernere Philips radio aangeschaft de BD483A 1958-59,zelfs met FM !
        Al wisten we toen wél nog niet voor at dat nu toch diende...en het oude materiaal werd geschonken aanhet goede
        doel...en dat doel dat was ikzelf dus,het begin van mijn muziekhistorie tot op vandaag mijn boeienste hobby !

                                                     

                       De Philips BD483A modern en elegant...                       Uit de oude 78-toeren platendoos...

        In 1967 schafte ik mij dan (eindelijk ! ) een platendraaier aan met ingebouwde versterker voor  78-45 en 33 toeren.
        Een Grundig,maar geen foto meer van te vinden in mijn fotocollecties.
        Mijn allereerste single (45t) was van Sylvie Vartan en 'Comme un garçon'(1967),singeltje is nog steeds in mijn bezit.
        De allerlaatste single (45t) die ik ooit kocht? 'Club At The End of The Street'(1990) van Elton John.
        In 1969 kwam er dan een tweede en  'verbeterde'compacte Philips platendraaier de stal vervoegen,geschikt 
        voor 33-45 en 78 toeren.
        En die 78-toeren werd toen al een heus probleem...de moderne platendraaier verloor meestal zijn hoogste toerental.
        Drie aangeboden snelheden werden alsmaar zeldzamer.De schellak plaat werd muziekhistorie... 
        Inderdaad ... ook geen afbeelding meer van gevonden.
        Belangrijk om weten is ook dat de bandopnemer (bandrecorder)  in 1964 wél zijn intrede al had gedaan !
        Ook hier hebben er heelwat de revue gepasseerd in de loop der jaren.
        
                                                                                                                           vervolg biografie