|
Het was dinsdag 2 januari, we stonden klaar met de
cadetten om op winterkamp te vertrekken en stapten dus allemaal de auto's
in. Op weg naar onze verblijfplaats zijn we eerst gaan zwemmen, en een
sauna en een Turks stoombad waren daar ook te vinden. De ambiance was al
redelijk goed op dreef en we stonden na het zwemmen allemaal klaar om
verder te reizen naar ons huis in Maboge.
Het enige probleem was echter zo, dat onze 2de
Cdt een lekke band had met zijn auto. Maar dankzij de hulp van de cadetten
(departement Techniek) hebben we dat snel kunnen oplossen. Onze dank gaat
ook naar 2MR Andries die zo vrijwillig was zijn band te lenen aan de LT.
Zo, probleem opgelost, we waren allemaal klaar om te vertrekken.
Aangekomen aan het huis stonden de Cox’n, KMT
Dambrain en 1KD Van De Velde ons op te wachten. 2MR De Groote (de Cox’n)
en 1KD Van De Velde zijn van het departement Algemene Diensten en stonden
in voor het eten en drinken tijdens het kamp. Wij vonden het allemaal heel
erg lekker.
Tijd om het huis te bewonderen was er niet echt want
we moesten ons in meteen in battle-dress kleden om een dropping uit te
voeren. Wie als hoofd stond van een groep kreeg de kaart en het kompas
mee... (Wat waren die bergen vermoeiend zeg...)
Op vlak van orde werd er zeker niet ondergedaan,
elke dag was het inspectie, wie zijn kleren niet had opgevouwd of
zijn/haar bed niet had opgedekt en dergelijke... Het werd gewoon in een
vuilzak gegooid en daarna mochten de cadetten zelf het gerief dat van hun
was terug zoeken. Dat zelfde gelde voor de combats, deze moesten elke dag
opgeblonken worden en ze moesten zwart zien! Dit was een probleem voor
vele nieuwe, jongere cadetten. Een goede les in ordelijkheid zou men zo
zeggen...
De zwaarste activiteit van heel het kamp was voor de
Redhawk-recruten; een dropping met als afstand in vogelvlucht 24 km: de
Raid. In vogelvlucht lijkt dat niets, maar de omstandigheden speelden ook
parten; de rivieren die men op één of andere manier voorbij moest
geraken, de bergen waarbij de benen zwaar moesten afzien, ongelooflijke
grote bossen, waarbij op de kaart bospaden stonden, maar die dan
dichtgegroeid waren… En de twee hoofdregels luidden: absoluut niet
gezien worden en geen openbare wegen gebruiken.
De Raid bestond uit twee groepen, de groep die als
hoofd de commandant had kon de Raid niet uitdoen omwille van een stuk
kompas en een cadet die problemen had met zijn knie. De groep van de LT
heeft de Raid wel uit gedaan. In die groep bevonden zich de LT uiteraard,
KMT Brack (ikzelf), 1KD Van De Velde en KDT Feuggelen. Onze groep is rond
5 uur in de namiddag vertrokken en we zijn om 0415H 's morgens aan
gekomen.
Het raften vond ik persoonlijk ook heel plezant, we
moesten een rivier afvaren waarbij er vaak stroomversnellingen waren en
het soms redelijk bruut was. Toen we aankwamen hebben we dat laten merken
met behulp van een parachute (een soort bom waarbij er een magnesium staaf
aan een parachute omhoog suist en zo langzaam licht naar beneden komt).
Hierdoor konden de thuisblijvers onze opvangst voorbereiden. Want we
hadden een serieuze vaart mee.
Zo is er ook een avond een nachtmars gemaakt met
alle cadetten waarbij men flares en rookpotten heeft ontstoken ter
instructie. De cadetten vonden het allemaal heel erg leuk.
De avond voor we terug gingen hebben 3 cadetten :
KMT Dambrain, ikzelf en 1KD Van De Velde tijdje les gegeven in de kunst
van de vechtsport Kickbox. Afgesloten door een spannende
demonstratiewedstrijd tussen KMT Dambrain en ikzelf.
Als laatste activiteit zijn we de grotten van Hotton
gaan bezichtigen waar er zich een heel mooi schouwspel voltrekt
ondergronds.
Er zijn natuurlijk nog veel meer activiteiten
gehouden, als je die allemaal wil leren kennen, ga dan gewoon mee op het
volgende kamp!
KMT
Brack G. |