Belgium Navy Cadets

 

Belgium Navy Cadets vzw

|Startpagina|

|Eerste keer?|

|Activiteiten|

|Fotoalbum|

|Tripverslagen|

|RedHawk|

|Forum|

|Rangen & Graden|

|Links en rechts...|

|Contacteer ons!|

 

 

Kruisvaart 'Krankeloon'

Eindelijk iets waar we al heel lang naar uitgekeken hadden; de eerste echte kruisvaart van het BNC. Weliswaar nog niet met ons eigen schip, maar het kwam al aardig in de buurt. Op zondagavond kwam iedereen druppelsgewijs toe aan boord. En toen iedereen al lang slapen was, zelfs het kader al in bed lag, en de wacht al rustig begon in te dommelen, toen kwam ook de commandant aan.

’s Morgens werden wij reeds vroeg gewekt door de mooie klank van de bootsmanfluit. Na het ontbijt volgde onze eerste vlaggengroet; met veel fierheid ging onze vlag de hoogte in. We verwelkomden onze commandant en de nieuwe onderofficier, chef Bogaert. En dan… SCHOONSCHIP!! Wij weten nog steeds niet welk plezier Lt Clerinx erin schept om stof, spinnenwebben en andere vuiligheid te detecteren; maar hij is er wel goed in. Als hij zegt: “het begint er bijna op te lijken”, mag je gerust aannemen dat het klinisch gezuiverd is.

Die eerste dag stond er direct een serieuze vaart op het programma. We vaarden van Geel naar Bree en leerden al snel veel bij over het schip, zijn machine, het aan- en afmeren en ga zo maar door. In Bree waren we vrij, een uitstekende kans om te zwemmen in het kanaal en het schip als springplank te gebruiken.

De tweede dag vaarden we van Bree naar Kanne, een korte tocht, maar wel langs een prachtig landschap. In Kanne deden we een korte mars en speelden we een partijtje voetbal. De volgende ochtend bezochten we niet zo veel verder het fort van Eben-Emael, dit liet op velen een diepe indruk na. Het is dan ook een belangrijk overblijfsel uit onze vaderlandse geschiedenis.

Kort in de namiddag gooiden we de trossen terug los en zetten we koers richting Luik. In Luik gingen we ’s avonds samen bowlen. De eerste tekenen van vermoeidheid verschenen en toen ’s nachts de wacht ook nog zonder licht kwam te zitten, was ook die niet meer zo fris. Elke 2 uren waren er twee nieuwe cadetten van wacht, maar de Onderofficier van Wacht moest de hele nacht opblijven.

Hierdoor besliste onze leiding om de cadetten de volgende morgen te laten uitslapen. Het kader zou ’s morgens zelf eerst opstaan en al afvaren. Elk kaderlid stond dan ook op zijn ideale plaats, enkel chef Bogaert niet. Een expert radar heb je op een kanaal nu eenmaal niet echt nodig. We besloten hem dan ook aan het roer te zetten. Achteraf gezien was dit allesbehalve een goede keus, hij belandde zelfs in het fameuze ‘Rode Boekje’ van de tweede commandant ten gevolge van ‘gevaarlijk stuurgedrag’.

Uiteindelijk werden de cadetten gewekt met een verlaat-het-schip oefening. Naar ieders verbazing stond iedereen in een mum van tijd aan dek in pyjama met reddingsvest. Laat op de middag meerden we aan te Hasselt, waar we gingen zwemmen. Toen we terugkwamen was chef Verduyn frietjes gaan halen en konden we weer heerlijk smullen. Het eten was overigens al gedurende de hele reis fantastisch en altijd was er veel te veel.

De voorlaatste dag stond het traject Hasselt-Mol op het schema, een korte vaart, wat ons de tijd gaf om in Mol een beetje met de zodiak rond te varen. ’s Avonds was er nog een toffe combinatie nachtspel-dropping in de plaatselijke bossen.

En dan was de laatste dag al aangebroken; maar dus ook de laatste keer schoonschip! We vaarden terug naar Geel, waar onze ouders ons opwachtten voor nog een lekkere barbecue. Het deed eigenlijk pijn om onze vlag die laatste keer naar beneden te zien gaan.

terug