NORMANDISCHE KUSTSTREEK en de landingsstranden

 

 

Juli 2005

Vertrek via autosnelweg richting kust -> Franse grens naar Duinkerke.

 

Stopplaats Duinkerke was eigenlijk alleen voor de nacht voorzien maar daar er animatie was op de dijk de volgende dag

 besloten we er toch maar 2 nachten te blijven. Nog 3 weken te gaan, dus op dat moment dachten we : tijd genoeg.

 

Dus op de 3de dag verder langs Cap Blanc Nez, waar we door de mist alleen het monument zagen staan, naar de

serviceplaats aan de hyppodrome in LeTouquet. 

   

Veel motorhomes, maar ja het is nu ook een verlengd weekend (14 juli) voor de Fransen. Het is warm en het zonnetje schijnt volop.  En straks vuurwerk. Maar dat viel wat tegen.  De mist was er ’s avonds terug en al wat we konden zien was een fel gekleurde hemel met de nodige knallen.   

 

De dag nadien was het zonnetje terug van de partij en ging onze trip verder naar de baai van de Somme, langsheen St. Vallery, met een stop in het kleine visserhaventje Le Hourdel, waar de rivier uitmond in zee

 

en zo via Cayeux naar Dieppe. 

 

Weer veel MH op de parking maar toch nog een plaatsje gevonden. ’s Avonds was er ook vuurwerk en deze keer zonder de mist.

Zaterdagmorgen is het marktdag en daar hebben wij gretig gebruik van gemaakt. Al zoveel jaren komen we in Dieppe en vroeg mij al lang af wat er boven ons op de klif te zien was.  Dus langsheen de trappen (viel goed mee) naar boven. Er staan vele huizen daar boven en ook een kerkje.  Langsheen de randen heb je een volledig zicht op de hele stad, het strand en de haven. ’t Is de moeite om er naar toe te klimmen.

 

 

En klimmen dat moeten we zeker.  Verder via Le Havre naar de Pont de Normandie, met een hoogte van 52m boven het wateroppervlak en een overspanning van 856m, gaat onze reis verder naar het pittoresque Honfleur.

 

 

 

 

De MH plaats is op wandelafstand van het centrum en Le Vieux Bassin, al eeuwen gekend door grote en kleine kustenaars, met zijn gekleurde hoge huizen. (Waarom deze zo hoog zijn? heb ik opgezocht : In 1630 werd de plaats verdeeld in loten waarvan de facade niet breder mocht zijn dan 25 voet en daarom bouwde ze in de hoogte.  De huizen op de Quai Catherine hebben ook 2 in-gangen, één op het gelijkvloers aan de voorkant en de andere op de eerste verdieping aan de achter-gelegen straat.).  Bij het verkennen van het stadje ontdekken we dat in elk hoekje of kantje er wel iets moois te zien zoals o.a. De traditionele waskuipen bij de église Saint Léonard en de in hout gebouwde église Saint Catherine met zijn losstaande klokketoren.  Alsook 4 musea zijn er in Honfleur te bezichtigen.  Ook de kleine steegjes, achter de oude haven met allerlei winkeltjes, zijn gezellig.  De lange wandeldijken, omkaderen en beschermen de ingang van de nieuwe haven en leiden U naar de fleurige Jardin Public en vervolgens via de Tuin der beroemdheden naar het stand. En nog veel meer.  Je moet er geweest zijn.

 

Maar nu toch verder en via de Cote de Fleurie vervolgen we onze weg langs de beroemde zandstranden van Deauville, via Houlgate, Cabourg en Quistreham en vinden een geschikt plaatsje voor de nacht op de gratis en verzorgde MH-service van Colleville Montgomery (gelegen bij de sportterreinen). Veel is er niet te zien maar wel heel rustig en alles voorzien voor het binnenste van de mens en zijn voertuig.

 

De landingsstranden

 

Vanaf nu staan de landingsstranden op het programma. Ik stond eerst een beetje negatief over deze reis maar door het voorbereiden en opzoeken van de te bezichtigen plaatsen werd ik toch nieuwsgierig over de hele toestand bij de landing. 

 

http://www.normandiememoire.com/1_parcours/overlord.htm

 

Te beginnen bij Juno Beach stappen we het gelijknamige park binnen in Courseulles sur Mer en bezoeken er “Les Jardins de la Mer” (een openlucht museum, geopend in 2005, en gelegen rondom het Centre Juno Beach) Neem er de tijd voor en wandel door de duinen, langsheen de bunkers, militaire voertuigen en de goed nagemaakte gebeurtenissen van de nacht van 6 juni 1944. (Parking aan het Centre, geen overnachting)

http://www.junobeach.org/Centre/french/visitor_info/getting.html

 

De eerste indrukken over de oorlog zijn gemaakt en het beleven ervan doet U toch een beetje rillen (daar wij niets van die oorlog hebben meegemaakt kunnen we het ons alleen maar voorstellen). 

 

Volgende stop met serviceplaats Arromanche. Hier zijn we reeds eerder geweest maar met de 2de wereldoorlog in gedachte ga je de plaats toch anders bekijken. In het stadje bevind zich het Musée du Debarquement en het pad achter het museum leid je naar de falaise waar je een reis in de geschiedenis kunt meemaken in de Arromanches 360°, een 3-dimentionele cinema over de gebeurtenissen in en rond Arromanches op 9 schermen.

Van op de fallaise heb je een goed uitzicht op de nog 20 aanwezige Phoenix, in zee en op het strand, van de kunstmatige Mulberry haven.  (Het was Lord Mountbatten die met het idee naar boven kwam “As we have no harbour at our disposal, we shall bring our own”  Blokken met een gewicht van rond de 7000 ton en een lengte van 70m werden tot zinken gebracht en zo ontstond de Mulberry haven). http://www.normandy1944.com/debarquement_presentation_01.php

 

Enkele km verwijderd van de kust ligt de mooie stad Bayeux. Langs de ring rond Bayeux bevind zich het Musée Mémorial de la Bataille de Normandie en het Britse Memorial en Begraafplaats.  Midden in de stad kan je overnachten op de Place G. Despallières met MH-service en gelegen op wandelafstand van de winkelstraat, de Cathédrale Notre Dame en Vieuw Bayeux.  Ook de Tapisserie de Bayeux en het Musée Memorial De Gaulle

zijn te bezichtigen.   http://www.bayeux-tourism.com/circuits/circuit.html

 

Van hieruit kan je ook naar de Batterie de Longes sur Mer of naar het Musée des Épaves sous-marines du Débarquement in Port en Bessin maar wij trekken iets verder, naar Omaha Beach.

 

http://www.normandiememoire.com/1_parcours/dday.htm

 

We bezoeken het Amerikaanse Memorial en Begraafplaats in Colleville sur Mer.  Deze indrukwekkende begraafplaats is 172 hectaren groot en bevat 9.387 Amerikaanse graven waarvan 307 onbekend.  Geflankeert door twee bronzen urnen staat het standbeeld The Spirit of American Youth Rising From the Waves. Achter het 'Memorial' is de Garden of the Missing met de namen van 1557 vermisten. Via een trap bereikt men het strand van de sector Easy-Red met uitleg op borden over de invasie.

 

 

Vanaf Vierville sur Mer tot 6 kilometer naar het oosten loopt OMAHA-Beach, toegewezen aan de Amerikanen werd deze verdeeld in de sectoren "DOG", "EASY" en "FOX" .

We vervolgen onze weg via St.Laurent sur Mer (het pad dat de troepen vanaf het strand de duinen invoerde is nog altijd aanwezig) en nemen de kustweg langsheen de stranden van Vierville sur Mer en Grandcamp-Maisy (als u de stad nadert valt een enorme chromen beeld op dat u met gespreide armen verwelkomt) en rijden circa 5km landinwaarts.

 

 

Het meest indrukwekkende monument voor de omgekomen Duitse soldaat is de begraafplaats nabij het dorp La Cambe. Dit was origineel een gecombineerde begraafplaats voor Amerikaanse en Duitse doden. In 1947 werden de Amerikaanse soldaten gerepatrieerd of herbegraven te

St-Laurent. Het jaar daarop brachten Britse en Franse Oorlogsgraf organisaties Duitse doden naar La Cambe.  Binnen op het veld staan verspreid kleine groepjes van zwarte kruisen.  Dit symboliseert voor de Duitser 'kameraadschap in de dood'. Hier liggen meer dan 21.200 doden, waaronder 296 in een massagraf (een heuvel midden op het terrein). Een groot contrast met de Geallieerde begraafplaatsen. Sober en grof en daardoor des te indringender.

 

Via de N13 zoeken we terug de parking op in Bayeux voor de nacht en de volgende dag staat een bezoek aan “Pointe Du Hoc” op het programma.

 

Het Memorial op het domein van Pointe Du Hoc is opgericht als eerbetoon aan The Second Rangers Battalion.  Het domein is een groot complex van

6 geschutsopstellingen boven op de klippen. Het geschut was een grote bedreiging voor de invasievloot voor zowel Utah- als Omaha Beach.

Na de inleidende beschieting, door het slagschip Texas, begonnen Rangers met ladders, touwen en zelfs dolken naar boven te klimmen.   Pointe du Hoc is weinig veranderd sinds juni 1944. Het terrein is bezaaid met bomkraters en kazematten en bunkers. Meer dan indrukwekkend en zeker een bezoek waard.

 

 

Vanaf Pointe Du Hoc gaan we verder via Sainte Marie Du Mont (het plaatsje is nog net zo als 60 jaar geleden) en vervolgen onze weg richting kust over de D 913.  Aan het strand bevind zich het museumgebied van Utah Beach. Het museum zelf is gebouwd rond een Duitse bunker. Hier staat ook de kilometerpaal “00”.  Hier begint de 4th Division Liberty Highway. Deze loopt door Frankrijk en via België tot in Nederland. Op deze palen staat steeds datum en de gevorderde afstand sinds D-day. Op het grote plein staan verschillende monumenten. Het “Federaal monument of the USA” werd opgericht in 1984  en de grond waarop dit monument staat werd geschonken aan de United States.  Ook verschillende militaire voertuigen en militair geschut staan buiten tentoongesteld.

http://www.utah-beach.com/rubrique.php4?id_rubrique=12&lang=en

 

Verder langsheen de kustweg, enkele 100 meters verder, stoppen we even bij het “Leclerc monument” geflankeerd door enkele militaire voertuigen.  We wandelen nog even de duinen in tot op het strand.

 

Een 5 km verder langsheen de kustweg en dan linksaf op de D269 bevinden zich nog enorme kazematten. Volg de borden 'Batterie de Crisbecq' en verder landinwaarts de 'Batterie d' Azeville.  Deze bezoeken wij niet maar zoeken een rustig plaatsje op voor een dagje rust , zee en zon.

 

Een ideaal plaatsje vonden we aan het strand van Quinéville. Geen officiële MH plaats maar wel gedoogd. In het dorpje zelf is niets te zien uitgezonderd het Musée de la Liberté (over het leven van de Normandiërs tijdens de oorlog).

Al zoveel zee gezien en mijn voeten nog niet nat gemaakt laat onze medereiziger horen. En zo gezegd zo gedaan. Pootje baden.

En de rest van de dag geen cultuur maar platte rust op het strand. 

 

Nog één iemand mag niet ontbreken op onze oorlogsroute en dat is parachutist John Steel in St.-Mere-Eglise.  Door een hachelijke sprong bleef hij met zijn parachut hangen aan de kerktoren vlakbij de klokketoren. En hij hangt er nog steeds ! (‘t Is wel een pop die er nu hangt voor de toeristen)

Het kerkplein werd beroemd door de film “The Longest Day”. St. Mere-Eglise was de 1ste bevrijde stad.  Hier staat ook een kilometerpaal “00”.

Recht tegenover de kerk bevind zich het Airborne Museum waarvan de daken de vorm van een parachut voorstellen.  De grote parking naast het kerkplein is voorzien voor MH.  Deze is tijdens de dag gratis maar ’s nachts te betalen.

 

Er is hier in de omgeving en noordwaarts nog zoveel te bezichtigen maar wij trekken verder en zoeken de overkant op van het schiereiland. Geen oorlogstoestanden meer maar op zoek naar andere cultuur op Contentin.  Voor diegene die nog meer willen weten en bezichtigen raad ik U de website aan van Pieter Jutte  http://normandie.ww2.be/ ofwww.strijdbewijs.nl .  Een heel goede en duidelijke beschrijving van de gebeurtenissen met de volledige route.

Deze site was een grote hulp bij het plannen van onze reis.

 

Via Carentan en Coutances (D971) bereiken we de westkant van Contentin en zoeken de MH-plaats op in Granville. Deze bevindt zich in het oude stadsgedeelte (Haute ville) aan de achterkant van het aquarium en vlakbij de Phare du Roc.  Mooie plaats voor 5€ per 24u met service en electriciteit.  Aan de voorkant van het aquarium heb je een heel mooi uitzicht op de haven en de benedenstad.  Via trappen komt men beneden aan de haven of via La Grand Porte doorheen Le Vieille Ville met zijn Remparts komt men direct in het nieuwe stadsgedeelte met zijn winkelstraatjes. Tijdens deze wandeling ontdekken we ook de Rue Dior en iets verderop het Musée Christian Dior. Vandaag is het marktdag maar deze stelt niet zoveel voor.  Een wandeling door de winkelstraatjes en langsheen de haven bekoort ons veel meer.

 

 

Niet veel tijd meer te verliezen, want de dagen vliegen voorbij en na een rustige nacht en de broodnodige voorzieningen voor ons en de MH zijn we weer vertrokken.  De route leidt via Saint Pair sur Mer en Saint Jean Le Thomas naar Avranche, waar een bezoek brengen aan Le Jardin Des Plantes.  Deze is gelegen aan de ring rond de stad en naast de nieuwe aangelegde MH service. Een mooie planten- en bloementuin met een fantastische uitzicht op de Baie du Mont Saint Michel.  In de verte zie je de rots met zijn abdij liggen en zou je denken dat we er niet zover vandaan zijn. 

 

 

De werkelijkheid is wel anders.  Het is nog een hele rit vooraleer we de D976 oprijden.  En dan nog de tegenslag dat de baan is afgesloten door het opkomende getij. Iedereen (zelfs de personenwagens) op het grasveld een paar km van de abdij vandaan.  Dit is voor ons niet de eerste keer.  Deze tegenslag hadden we een paar jaar voordien ook al.  We besluiten dan maar van het uitzicht en de zonsondergang te genieten met een lekker wijntje en morgen onze benen te strekken en de lange wandeling te trotseren.  De rots is vandaag volledig omringd door water en van de parking zie je alleen nog maar de bordjes boven het water uitsteken. Maar toch een massa volk.  We blijven er niet te lang, hebben het toch allemaal als eens gezien en bij onze terugtocht zien we dat het water al voor een groot gedeelte de parking verlaten heeft.

 

Na de nodige boodschappen te hebben gedaan in het grootwarenhuis in Pontorson (op de parking is ook een MH service) trekken we terug richting Noord.  Bij de opzoekingen voor ons reisplan heb ik een aantekening gemaakt op de kaart voor een bezoek aan de watervallen (Cascade) van Mortain en daar we toch in de buurt ervan komen besluiten we even te stoppen en deze op te zoeken.  Nabij de kleine watervallen is een parking voor MH voorzien met service.  La Petite Cascade stelt niet zo veel voor maar er zou een wandelweg zijn van daaruit naar la Grande Cascade maar die hebben we niet gevonden. 

 

Via de D577 langsheen Viré (ook MH service) richting Caen met onderweg een grote omleiding, door een reden die we niet kennen, besluiten we terug de kust op te zoeken en daar een slaapplaats te vinden. Onze stop wordt Quistreham. Niet de off. MH service want die staat vol, maar wel op de grote parking aan het casino en vlakbij het strand. Na het eten nog een wandeling door het stadje en de afvaart van de veerboot naar Portsmouth uitgewuifd.

 

 

De volgende dag stappen we nog even terug in de na-oorlogse-cultuur.  Daar onze verdere route over de vernieuwde Pegasusbridge loopt maken we nog een korte stop bij het Pegasusmuseum.  De originele brug is begin jaren-90 vervangen en staat nu geheel gerestaureerd achter het museum. Duidelijk zijn de gaten en deuken van een Duitse bom aan de achterzijde van het contragewicht te zien. Ook is hier een gerestaureerde Bailey brug te vinden en een replica van een Horsa zwever.

 

In Ranville kan men ook nog het militaire kerkhof bezoeken en iets verderop de Batterij de Merville, maar vandaag moeten er wel nog wat km’s gereden worden want we willen op onze terugweg naar huis nog enkele dagen vertoeven aan de kust.

 

Bij het binnenrijden van Deauville besluiten we, indien er nog plaats is op de MH service, nog een flinke wandeling te maken doorheen het stadje en langs het strand.  Onze medereiziger kent het stadje niet en een bezoek hiervan mogen we hem niet beletten.  Zijn 500ste foto wordt hier vandaag genomen. (en er volgen er nog meer). Terwijl wij onze cultuur nog wat opladen sluiten we onze Moby aan de voorziene electriciteit op de MH-parking.  Even slenteren door de winkelstraatjes en over houten promenade langsheen de nostalgische Planches met zijn indrukwekkende namen van film-sterren.  Ook de typische paraplu’s op het strand zijn een blik waard.

  

 

Terug over de Pont de Nomandië, waar we in Le Havre de weg even kwijt waren (verscheidene kilometers door industriegebied en niet weten langs waar eruit geraken) belanden we dan toch in Fécamp waar de MH-parking volledig bezet was. Dan maar eens gaan zien in Yport. Langsheen niemandsland maar wel een goede weg komen we in het dorpje, maar de off. MH-plaats bij de kerk staat ook helemaal vol.  Een andere parking moet je daar niet zoeken want het dorpje is maar een zakdoek groot maar volledig volgebouwd.

 

 

We rijden dan maar over de D925 richting Dieppe en vinden een gedoogde parking in Cany Barville (rustige parking op de weg richting Le Lac de Caniel) Tijdens onze avondwandeling, langsheen het riviertje, de Durdent met zijn verlichte oude dammen en bruggetjes  komen we op het marktplein. Morgenvroeg fototoestel mee als ik naar de bakker ga want er zijn hier mooie hoekjes te fotograferen.

Zo gezegd zo gedaan en na het ontbijt inpakken en verder.  Hopelijk stopt de regen die deze nacht begonnen is.

 

 

 

We komen nu in het kuststadje Veules Les Roses, volgens mij (en de gegevens via internet) zeker de moeite waard om in rond te vertoeven.   Een gratis MH-plaats met service (48 u) is voorzien bij camping les Mouettes.  Maar de regen is nog steeds van de partij.  We laten ons toch niet tegenhouden door het weer en beginnen aan onze tocht, naar beneden richting zee. Het kleinste riviertje van Frankrijk, ontspringt, en vloeit hier dwars door het stadje en mondt hier uit in zee. Kletsnat komen we terug aan de MH, maar een warme douche op de camping (1,80€ p/pers) zal nu zeker deugd doen.

 

De volgende morgen is het zonnetje er weer terug en kunnen we onze wandeling door het charmante stadje verder zetten.  De wekelijkse markt pakken we er nog bij. Met het plannetje van de toeristische dienst kunnen we de hele route langsheen het riviertje, voorbij de watermolens en over de kleine bruggetjes volgen. 

 

Bij het binnenrijden van Le Tréport laat een SMS berichtje ons weten dat onze vrienden in Berck aangekomen zijn en we besluiten om daar nog enkele dagen met hen te vertoeven. Die hebben er kennis gemaakt met andere MH fanaten en het worden nog enkele gezellige dagen met deze nieuwe vrienden. Maar onze vakantie loopt stilaan ten einde en wij spreken af om nadien nog contact te houden.

 

Verder richting België langs de mooie route (D940) van de Cote D’Opal.  Langsheen Les Dunes de la Slack, de charmante vissersdorpjes Ambleteuse en Wissant. Deze kust is één van de meest drukke scheepvaartsroute ter wereld. Onder het waakzame oog van het Cross, het regionale toezicht- en reddingscentrum dat zich op Cap Gris Nez bevindt, wordt alles in goede banen geleid.  Hier mondt ook het kanaal uit in de Noordzee.  We maken een korte stop bij Cap Blanc Nez. Op een hoogte van 134 m krijg je een panoramisch uitzicht op de verschillende landschappen.  De witte kliffen aan de overkant zijn nu duidelijk te zien (30 km).  We komen er ook te weten dat de parking boven op het platform aan het Dover Patrol (gedenkteken voor de oorlogsinspanningen van de patrouilles uit Dover tijdens de 1ste Wereldoorlog) zal verdwijnen.

 

 

Via de D940 komen we aan in Calais waar we de MH service benutten. Nog even de benen strekken en verder richting Noord Frankrijk. Calais is één van de plaatsen die we het hele jaar tijdens de weekends bezoeken. Het uitzicht op de binnen- en buitenvarende schepen is fantastisch en je kan er ook mooie wandelingen maken. Hier werd geschiedenis geschreven met het standbeeld van Rodin 'Les Six Bourgeois de Calais' op het plein van het

75 meter hoog belfort.

 

 

Samen met onze vrienden verblijven we nog 1 nacht in Duinkerke en dromen diezelfde nacht al over een volgende reis(je) dat komen gaat.

Maar de nacht duurt niet zolang, en de volgende dag nemen we afscheid van de vrienden (want die blijven nog enkele dagen) en gaat het via de autostrade richting Antwerpen naar huis.

 

 

Met dank aan Pieter Jutte  http://normandie.ww2.be/

Bedankt voor de lovende woorden in mijn gastenboek en dat er een link op jullie leuke pagina's komt. Ik wens jullie nog vele prachtige en veilige kilometers toe in jullie camper. Groeten van Pieter Jutte, Andijk www.strijdbewijs.nl

 

 

Nog enkele bezochte MH plaatsen met en zonder service :

  

 

   

 

 

 Le Mont St.Michel          Deauville               Avranche          Colleville-Montgomery     Granville                Mortain               St Mere Eglise

 

 

 

 

 

 

 

 

      Quinville                Honfleur                  Dieppe                   Calais                    Berck              Veules les Roses        Carni-Barville