ADacKX

Zowel de Ierse Rood-Witte Setter als de Gordon Setter behoren tot groep 7 nml:

Staande honden. Subgroep: Britse staande honden

Deze honden hadden als taak om het wild voor de jager aan te wijzen (staan - to set), op te sporen en te apporteren. Het belangrijkste kenmerk van jachthonden is hun reukvermogen, waardoor ze al lang geleden werden gebruikt. Jachthonden worden, alhoewel hun afkomst en uiterlijk kan verschillen, volgens gemeenschappelijke eigenschappen in verschillende groepen onderverdeeld. Volgende typen zijn erkend : speurhonden (spaniëls), apporteerhonden (retrieverrassen) en staande honden (pointers, setters en continentaal staande honden). In het verleden zou iedere streek in Ierland of Groot-Brittanië zijn eigen settervariëteit gehad hebben, afhankelijk van het werkterrein en de eisen die aan de hond gesteld werden. Momenteel onderscheidt men vier settervariëteiten :

1. Gordon Setter
2. Ierse Rood-Witte Setter
3. Ierse Rode Setter
4. Engelse Setter.

De Ierse Rode Setter is veruit de populairste, zoals men kan opmerken bij het aantal Belgische stamboomaanvragen bij KMSH in 2007, 2008,2009 en 2010 nml:

Britse staande honden worden vooral gebruikt bij de jacht op veerwild. Zodra ze het wild opmerken, jagen ze het niet achterna maar blijven met horizontale staart en opgeheven voorpoot staan. zo weet de jager waar het wild zich bevindt. De setters werden al in de zestiende eeuw bij de jacht ingezet.De staande honden waren het meest gewild in de 17de eeuw, toen was het jagen op vogels zeer populair. Aanvankelijk werden de setters opgeleid om samen met het wild gevangen genomen te worden met behulp van een net. Bij opkomst van het geweer werd de methode hieraan aangepast, zodat de jager over hen heen kon schieten. Het werk van de Britse staande hond beperkt zich tot het werk vóór het schot. In de 19de eeuw verminderde de belangstelling voor staande honden tijdelijk. Pas tegen ±1890 begon men terug dit hondentype te fokken. Algemeen genomen zijn deze jachthonden ook goed geschikt om als familie- en huishonden te fungeren.Toch hebben ze veel beweging en afwisseling nodig. Daarnaast zijn ze niet echt erfvast. Zodra ze een interessant spoor ontdekken veinzen ze complete doofheid. Daarom moeten ze zodanig afgericht worden dat ze altijd terugkomen, ook wanneer het spoor nog zo verleidelijk is.