Denken als Passie

en als Kortste Weg naar een

Geluk zonder Reden

Gelukkig zijn wil toch zeker iedereen?

Jazeker, en gelukkig zijn als het leven ons toelacht kan ook iedereen, net zoals iedereen kan zeilen bij mooi weer. Maar gelukkig zijn is niet hetzelfde als geluk hebben en een levensvisie die het mogelijk maakt ook voor geluk te kiezen als het leven ons niet toelacht en men dus geen geluk heeft, wordt in onze samenleving al te weinig systematisch en ordentelijk aangeleerd en voorgeleefd. De meesten onder ons moeten de nodige levenswijsheid dan ook met schade en schande bij elkaar zien te sprokkelen. Op het gebied van geluk en levenskunst is het alsof ieder van ons voor zichzelf het wiel opnieuw moet uitvinden, domweg omdat ons niet gezegd is dat het al uitgevonden is. Als uw huidige modus operandi dus niet tot de gewenste resultaten leidt, is de filosofie waar u mee leeft misschien wel aan een revisie toe. Maar vaak leren we wat werkelijk belangrijk is helaas pas als zich een dramatische gebeurtenis voordoet of als het grootste deel van ons leven al achter ons ligt en het te laat is om te handelen naar wat we hebben geleerd. Maar moeten we echt zo lang wachten? Wat als we het recept voor een gelukkig en zinvol leven nu eens zouden kunnen ontdekken vóór het leven ons tot de orde roept of onze levensklok op een paar minuten vóór middernacht staat?

Spirituele armoede in de “feel good” cultuur

Volgens sommige auteurs ervaren de meesten onder ons in de loop van hun leven vijf tot vijftig maal méér verandering dan onze voorouders van honderd jaar geleden, die bij hun geboorte hun levenspatroon meekregen. Hun levens volgden gedurende eeuwen dezelfde regels als dat van hun voorouders. Dat had natuurlijk zijn voordelen: ze wisten wie ze waren en wat ze hun kinderen moesten vertellen. Ze hadden het voordeel van het ontbreken van alternatieven.

Dat is allemaal ingrijpend veranderd. Er heeft zich een kwantumsprong voorgedaan in de complexiteit en in het tempo van de eigentijdse ervaringen en volgens sommigen is er na 1945 méér veranderd dan in de tweeduizend jaar daarvóór. De hedendaagse wereld is gekenmerkt door vele veranderingen en problemen met enerzijds een (westerse) commerciële vermaak- en amusementscultuur gericht op overdadige consumptie, luxe en snelle genoegdoening, en anderzijds een groot deel van de wereld met extreme armoede, geweld, terreur en onmenselijke levensomstandigheden.

In deze postmoderne tijd hebben vele mensen zowel hun geloof in een reddende religie als in een bevrijdende wetenschap verloren en velen zoeken dan ook elders naar existentiële invulling en zingeving van het leven. De afwezigheid van een zingevende levensvisie en van het bewustzijn van de wezenlijk onbegrijpelijke, mysterieuze, ontzagwekkende en creatieve verticale dimensie van het leven, leidt tot een existentiële en spirituele leegte en honger. In die omstandigheden is de ervaring van geluk gewoonweg onmogelijk. Mensen hebben dan ook het gevoel iets te missen, iets verloren te zijn, en weten niet eens wat het zou kunnen zijn, of denken (of krijgen te horen) aan een depressie of een burn-out te lijden.

Het niet als dusdanig kunnen herkennen en duiden van deze honger, leidt niet zelden tot een strategie van de kick, d.i. een individualistische genotscultuur, het zoeken naar plezier in plaats van geluk. De afwezigheid van de zogenaamde “verticale dimensie” leidt onvermijdelijk tot een frenetieke exploitatie van de horizontale dimensie. Dit uit zich in het zoeken en najagen van steeds opwindender en steeds sterkere persoonlijke sensaties en emoties onder het motto van “zelfzorg”, “zelfontplooiing” of “zelfexpressie”, en tot imitatie en verslaving aan door de reclame in de glossy life-style magazines bejubelde mondaine leegloperij, oppervlakkige pleziertjes en banale (lichamelijke of emotionele) genietingen als substituut voor een dieper geluk. Wij zijn verslaafd geraakt aan luxe en comfort. Wij zijn amusementsjunkies. Telkens opnieuw wordt de illusie gewekt dat we maar één aankoop verwijderd zijn van het leven dat we echt zouden willen. We geloven in de volgende aankoop zoals we geloven in de volgende kandidaat eerste minister, de volgende relatie of de volgende “laatste” sigaret. Deze hedonisme-valkuil van luxe, mode en frivoliteit werd door Ernest Hemmingway de “festival-theorie van het leven” genoemd, een oppervlakkige en inhoudsloze feel-good en fast-happiness cultuur als psychisch equivalent van de westerse fast-food cultuur. Dat is vragen om een leven vol ontgoochelingen. Dat hoeft natuurlijk geen verwondering te wekken in een samenleving waar jeugd en onbezonnenheid (aangeprezen als “spontaniteit”) hoger aangeschreven staan dan volwassenheid en wijsheid, waar jongeren op 18 jaar stemgerechtigd zijn en ouderen nauwelijks nog meetellen. Een dergelijk futiel leven kan geen ervaring van vervulling en geluk opleveren. Niets is op lange duur immers zo saai en vervelend als het voortdurend ingevuld worden van alle wensen en grillen. Deze toestand van bore-out leidt tot de nukkigheid, ongeïnteresseerdheid, grilligheid en weerbarstigheid van verwende kinderen met te veel keuzes en te weinig houvast. Om dan toch nog enige spanning en intensiteit in het levensgevoel te brengen, om zich te “voelen leven”, nemen jongeren hun toevlucht tot steeds extremer vormen van “vermaak”, die niet zelden tot wangedrag en zelfs deliquentie leiden.

Een samenleving zonder menselijk gelaat

Een verdere vaststelling is dat steeds minder beroep wordt gedaan op persoonlijk denken, met name op ethische reflectie en op verantwoordelijkheidszin. Denken is immers niet langer nodig: het volstaat je aan “het boekje” te houden en de procedures of “guidelines” te volgen om onaantastbaar en “safe” te zijn. Dit wordt bijzonder zichtbaar op de openbare wegen die vol staan met lijnen en markeringen die aangeven waar je wel en niet mag rijden terwijl een overvloed aan borden duidelijk moet maken wat je wel en niet moet en mag doen. Maar ook in de werkomgeving, in de gerechtelijke wereld en zelfs in de medische wereld en in de welzijnszorg wordt deze trend steeds duidelijker. Op die manier wordt de mens steeds meer tot een gedachtenloze robot herleid, die daarenboven als in een modern panopticum voortdurend door mechanische robotten bespied wordt die elke overtreding onmiddellijk registreren en passend bestraffen.

Onze samenleving is daardoor in toenemende mate een geheel van onpersoonlijke en anonieme rechten en verplichtingen geworden, een samenleving onder de dictatuur van het vanzelfsprekende en het normale, een samenleving zonder menselijk gelaat en zonder gevoel van verbondenheid. Van de idealen van de Franse revolutie worden in de moderne neoliberale samenleving vooral vrijheid en gelijkheid sterk benadrukt terwijl de broederlijkheid (c.q. verbondenheid, empathie, liefde, mededogen) eerder op de achtergrond is geraakt. Vrijheid en gelijkheid worden vertaald in georganiseerde, bureaucratische rechten en plichten terwijl de betekenis en de bijdrage van het individuele bestaan aan de samenleving vrijwel onzichtbaar is geworden. De mens weet niet meer waar zijn inspanningen en zijn inzet voor dienen en hij/zij wordt er door niemand voor bedankt. Hij betaalt belastingen aan een anonieme fiscus en krijgt allerlei tegemoetkomingen van een anoniem stelsel van sociale zekerheid. Hij voelt zich dan ook niet meer verbonden met de samenleving. Hoewel de democratie de belofte inhield van een door het individu zelf bepaald en zelf gestuurd leven, lijken mensen steeds meer geleefd te worden door regels en omstandigheden waarover ze geen keuze hebben, terwijl ze anderzijds blind zijn voor de echte keuzemogelijkheden in de binnenwereld van het bewustzijn. De democratie is een dictatuur van de meerderheid en van de normaliteit en de middelmaat geworden, een politiek spel dat op dezelfde commerciële en competitieve wijze opgevoerd wordt als songfestivals, miss-verkiezingen of andere vormen van massa-entertainment. Het zo vaak aangeklaagde individualisme in de samenleving is in feite veeleer een vorm van onvolwassenheid. We zijn immers nog niet tot een echte, volwassen vorm van individualisme gekomen, dit wil zeggen tot het inzicht dat wat wij denken en doen (inclusief ons consumptie- en koopgedrag) gevolgen heeft voor alles en iedereen en dat de zorg voor anderen, voor de natuur en voor de aarde, een wezenlijk onderdeel van het eigen geluk is. Hoewel het in een dergelijk onvolwassen denkkader voor velen moeilijk wordt in de zinvolheid van het bestaan te blijven geloven, leidt dit vooralsnog niet tot een voldoende vermindering van het materiële en maatschappelijke bestaanscomfort en tot een voldoende sense of urgency om maatschappelijke veranderingen te overwegen.

De drenkelingenfilosofie: levensmoeheid, wanhoop…

Het hoeft dan ook nauwelijks verwondering te wekken dat de cijfers voor levensmoeheid, wanhoop, depressie, burn-out, zelfmoord, zelfverminking, anorexie, middelengebruik en middelenverslaving onrustwekkend toenemen en zelfs epidemische proporties lijken aan te nemen. Deze cijfers weerspiegelen dan nog alleen maar de zichtbare top van de spreekwoordelijke ijsberg die gevormd wordt door de vele levens die doorgebracht worden in een oceaan van verveling, dofheid, vreugdeloosheid en stille wanhoop, met af en toe een eiland van plezier. Jongeren die met dergelijke levensmodellen in een monotone, zelfgenoegzame en afstompende jongerencultuur van gadgets, popsterren en sportidolen moeten opgroeien, krijgen een zeer vertekend beeld van de realiteit en geven steeds openlijker blijk van ongemotiveerdheid voor al wat geen onmiddellijke genieting of lustervaring met zich brengt. Daardoor worden ze door ouders en leerkrachten vaak als “schoolmoe”, “ongeïnteresseerd”, “lui” of “moeilijk” bestempeld.

Dit alles leidt vaak tot cynisme, verwijten, beschuldigingen, kwaadheid en agressie (de strategie van de "haai") of tot angst, onzekerheid, klagen en vluchten (de strategie van de "karper"). Een dergelijke drenkelingenfilosofie is gemakkelijk en banaal. Zij vereist weinig bewustzijn, nadenken of creativiteit en is de gemakkelijkste manier om intelligent en “kritisch” te lijken en onmiddellijke bijval te oogsten. Zij leidt misschien wel tot overleven, maar zij voedt de geest niet met positieve energie en leidt niet tot een leven van kwaliteit met welzijn, liefde en geluk.

Geluk…

Geluk is immers geen som van zinnelijke genietingen, egostrelingen of genoegdoeningen en de afhankelijkheid van objecten, activiteiten of externe gebeurtenissen leidt tot een verarmd en tragisch bestaan. Daarmee is dramatisch duidelijk geworden dat de spirituele honger van de ziel nu eenmaal niet gestild kan worden door (over)voeding van het lichaam of van de zinnen. Voor wie met een dergelijke beperkte kaart leeft, zal een ongewenste gebeurtenis dan ook al snel dramatische proporties lijken aan te nemen en ontstaat de ervaring van het lijden. Uiteraard kan dit lijden dan als een teken van bijzondere “gevoeligheid” of zelfs van grote “menselijkheid” worden beschouwd, waardoor het zelfs een soort identiteit en comfortzone kan worden, maar wie het moe is genoegen te nemen met dit soort cultiveren van kwetsbaarheid en meer kwaliteit voor zichzelf en voor zijn naastbestaanden wil, is aan een nieuwe benadering toe. “Lijden is nodig tot je inziet dat het niet nodig is.” (Eckhart Tolle)

Mensen zijn immers niet zomaar “van nature” bekwaam of onbekwaam tot geluk, zij zijn niet sterk of niet zwak, zij zijn ook niet dom of lui of van slechte wil, zij doen gewoon op elk ogenblik zo goed als zij kunnen op basis van aangeleerde denkgewoonten, visies en strategieën die tot bekwaamheid of onbekwaamheid, tot sterkte of tot zwakte, tot authenticiteit of tot vervreemding van zichzelf leiden.

… is geen beloning of goed gevoel …

Geluk is geen beloning die we krijgen als we ons goed gedragen hebben, geen goed gevoel omdat we gekregen hebben wat we wilden, maar is een natuurlijk gevolg van een eerbiedige, serene en dankbare houding en van een liefdevolle relatie met onszelf, met de medemens, met de samenleving en met het leven. Een strategie van het geluk vereist dan ook geen speciale gaven, maar alleen een beter gebruik van de mogelijkheden die ieder van ons al heeft: denken in een groter denkkader met meer bewustzijn, (emotionele) intelligentie, creativiteit en out-of-the-box-thinking, maar ook intellectuele passie, moed en vertrouwen in zichzelf en in het leven omdat het beoefenen van wijsheid nu eenmaal altijd een kwetsbare bezigheid zal blijven die gemakkelijk op ongeloof, cynisme, spot of andere vormen van arrogante onwetendheid kan worden onthaald. Een strategie van het geluk moet een uitweg bieden uit een infantiliserende en verlammende klaagcultuur en uit een slachtofferdenken waarbij mensen voor het oplossen van hun "problemen" al te vaak bij artsen, therapeuten of diverse "deskundigen" gaan aankloppen of zich tot een star, deshumaniserend en disempowerend juridisch systeem wenden. We zijn omringd door behandelingen, therapieën, diëten, reinigings- of andere kuren en pop-psychologische zelfhulpprogramma’s. Wat minder duidelijk is, is dat al deze benaderingen impliciet het geloof versterken dat er iets mis is met ons dat dringend gerepareerd moet worden. Er is evenwel geen enkele arts of therapeut die een zin aan het leven kan geven, geen enkele pil of remedie die diepe vreugde en geluk kan brengen, en geen enkele gerechtelijke procedure die het menselijk lijden kan wegnemen. Niemand of niets is verantwoordelijk voor uw geluk. We kunnen anderen niet voortdurend als kruk gebruiken. Tijd dus om zelf wakker te worden! Tijd om onze persoonlijke kracht weer te voeden met het besef dat er altijd keuze is en dat we altijd kunnen kiezen voor een leven vanuit onze hoogste waarden. Daartoe hebben we niets speciaals nodig. Al het nodige is aanwezig. We moeten alleen leren het te gebruiken om geluk te creëren in plaats van lijden. Alle ervaringen zijn waardevol want het is altijd mogelijk voor een perspectief op de realiteit te kiezen dat verrijkt in plaats van te verarmen en dat tot zelfwaardering en tot vervulling van het leven leidt. Geluk is minder ver dan je denkt!

… maar het doorzien van een structuur, een strategie

Om in de snel veranderende, verwarrende maar boeiende wereld van het begin van de 21e eeuw verstandig en elegant te overleven en voor geluk te kunnen kiezen, is een meer doordachte en meer bewuste levenshouding noodzakelijk, zowel voor het persoonlijke leven als relationeel en professioneel. In een tijd van snelle verandering behoort de toekomst aan wie geleerd heeft dat veranderen en leren plezierig is. Het is alsof we een muziekinstrument zijn dat miljoenen klanken kan voortbrengen, maar waarvan we slechts één octaaf hebben leren bespelen. We hebben al te lang te veel aandacht besteed aan de wereld buiten ons en te weinig aan de wereld binnen ons. Het is tijd om wakker te worden en het hoofd weer op de juiste plaats te zetten in plaats van het te verliezen. Wie denkt voldoende geleerd te hebben is alleen maar uitgerust voor een wereld die al niet meer bestaat...

De Strategie van het Geluk is een volwassen, elegante en positieve no-nonsense deskundigheidsverhogende benadering voor mensen die een intellectuele, filosofische, spirituele of emotionele meerwaarde zoeken in het leven. Het doet er niet toe of u al een goed leven hebt dat u nog beter wil maken of dat u een rotleven hebt waarvan u weet dat u het wil veranderen.

De Strategie van het Geluk is een Masterplan voor een Geluksproject. Het komt u tegemoet waar u ook staat en is bedoeld om u het gereedschap aan te reiken dat u in uw dagelijkse leven kunt gebruiken om aandachtiger en bewuster te leren leven om een betere versie van uzelf te ontsluiten. U bent en zult immers altijd zelf verantwoordelijk zijn voor uw leven. Er zijn geen “goede” of “slechte” dagen. Er zijn alleen maar dagen waarvan u telkens weer een “gelukkige” of een “ongelukkige” dag kunt maken…

Geluk is een normale toestand van goed functioneren in het leven, net zoals gezondheid een normale toestand van goed functioneren van het lichaam is. Het komt dan ook veeleer neer op een terugkeer naar een normale zijnswijze door het doorzien en overstijgen van al wat dit normale geluk in de weg staat, net zoals gezond zijn neerkomt op een terugkeer naar een normale toestand. Zoals men niet te gezond kan zijn, kan men ook niet te gelukkig zijn. Geluk gaat niet ten koste van het geluk van anderen. Er is genoeg voor iedereen en men heeft er geen enkele goedkeuring of budget voor nodig.

De Strategie van het Geluk spiegelt dan ook geen nieuwe illusies of mythen voor, geen arrogante cliché’s, geen pretentieuze wartaal, geen magische technieken of supersnelle wonderremedies en geen alternatieve “spirituele” of andere vluchtwegen. De Strategie van het Geluk berust op een bewustzijnsfilosofie en een bewustzijnspraktijk die tot de intellectuele, emotionele en sociale vaardigheden leiden die noodzakelijk zijn om te kunnen kiezen voor een meer aandachtige benadering en meer liefdevolle aanvaarding van het dagelijkse leven, voor meer kwaliteitsvolle en meer productieve manieren van leven, voor persoonlijk geluk, voor een stimulerende opvoeding van jongeren, voor het inspirerend begeleiden en leiding geven aan anderen en voor het creëren van harmonieuze relaties. Ervaringen, ook lijden en geluk, hebben immers een interne structuur, een logica en een syntaxis, en als men die structuur eenmaal begrepen heeft, als men doorheeft hoe men het doet om van een dag een “geslaagde” of een “niet-geslaagde” dag te maken, wordt het leven helder en transparant en is het niet moeilijk om tot meer keuzemogelijkheden en tot andere ervaringen te komen.

De Strategie van het Geluk is zonder meer de kortste weg naar een onvoorwaardelijk en onverstoorbaar geluk, een oefening in goed leven. Het gaat niet om het mechanisch en emotieloos toepassen van voorschriften en regels maar om het zich verwerkelijken in een doorleefde praktijk.

Het spel van het leven

In het spel van het leven is het even belangrijk om van het spel te kunnen genieten als om te “winnen”. Met goede kaarten spelen is gemakkelijk en banaal. Klagen over “slechte” kaarten ook. Wie alleen met goede kaarten kan spelen en klaagt als hij moeilijke kaarten heeft gekregen, wie zijn welzijn dus van de gekregen kaarten laat afhangen, is geen groot speler. Een goed speler geniet altijd van het spel, ook (en misschien vooral!) als hij moeilijke kaarten heeft gekregen. Successen worden immers snel vervelend want zij bevestigen alleen maar wat men al wist. Zogenaamde “mislukkingen” zijn veel interessanter omdat zij aangeven waar er iets nieuws te leren valt. Een echte winner wint dan ook altijd. “Verliezen” en “mislukken” behoren tot het denken en het vocabularium van de loser. Voor een winner zijn er alleen maar verrassingen…

De geluksfilosofie …

… is niet het genezen van een vermeende pathologie, het “helen” van vermeende wonden of kwetsuren of het winnen van de strijd tegen een vermeende vijand. Geluk is ook méér dan de afwezigheid van ongeluk, net zoals gezondheid méér is dan de afwezigheid van ziekte en vrede méér dan de afwezigheid van oorlog. Geluk is anderzijds ook méér dan een opeenvolging van genoegdoeningen en genietingen. Het is een manier van zijn, een existentiële dans, een leven met een persoonlijke existentiële en spirituele visie die vóór u werkt in plaats van tegen u, een visie voor het creëren van onvoorwaardelijk geluk in alle omstandigheden, een geluk van binnenuit, een geluk zonder reden, voorbij hoop en vrees, in plaats van te wachten op een geluk dat van buitenaf zou moeten komen en waarvan men alleen maar kan hopen dat het ooit zal komen. In tegenstelling tot de heersende culturele mythe, komt duurzaam geluk niet van wat men bezit, bereikt of kan meemaken. Geluk is niet het gevolg van een “geslaagd leven” of van een “succesvolle lifestyle”, integendeel: een “geslaagd leven” is het gevolg van een gelukkige relatie met het leven, een relatie van passie en fascinatie, een relatie van “verliefd zijn” en “gelukkig zijn”. Wie gelukkig is ervaart de zin van het leven. Wie ongelukkig is, zoekt de zin van het leven.

… is een gelukkige relatie

We hebben geen keuze: het leven is onze enige en onvermijdelijke partner. Als we er niet in slagen een gelukkige relatie met het leven in al zijn concrete verschijningsvormen op te bouwen, zal het leven gewoon aan ons voorbijgaan. Het gaat dan ook niet om het vinden van de geschikte omstandigheden of het bereiken van de juiste doelstellingen die u gelukkig zouden kunnen maken, maar om het leven vanuit een interne plaats van vrijheid, ontvankelijkheid, sereniteit en ontroerbaarheid (d.i. een hogere emotionaliteit) waardoor u in alle omstandigheden een toestand van natuurlijk gelukkig-zijn kunt ervaren. Een gelukkig mens creëert geluk in het eigen leven en in dat van anderen in plaats van te proberen geluk van anderen en van het leven te krijgen. Het gaat dan ook om een exploratie van de wezenlijke zijnsmogelijkheden van de mens en van de mogelijkheid zich volgens eigen individuele inzichten opnieuw te ontwerpen. Het gaat om het begrijpen van de structuur van het lijden en van het geluk. Het is de benadering van de dolfijn, die het mogelijk maakt zelfs in de buurt van agressieve haaien te kunnen zwemmen zonder gebeten te worden en zonder zich als een angstige karper te gedragen. Maar zelfs voor mensen die karper of haai wensen te blijven, is het nuttig iets over dolfijnen te weten!

Niet alleen individueel wenselijk …

Gelukkig zijn is niet alleen individueel wenselijk, maar is ook maatschappelijk belangrijk. Alleen mensen die zelf lijden, zullen immers ook lijden bij anderen veroorzaken. Gelukkige mensen verwachten niet dat anderen hen gelukkig zullen maken en zijn niet boos als dat niet gebeurt, maar verspreiden geluk om zich heen. Zij willen hun gelukkig-zijn met anderen delen zodat een positieve dynamiek ontstaat. Een gelukkig mens is een geschenk aan de rest van de mensheid. Door de toenemende communicatiemogelijkheden wordt de moderne wereld steeds meer een globaal netwerk van met elkaar verbonden individuen en samenlevingen, een soort organisme met talloze cellen, weefsels en organen, een soort wereldwijd brein. Ieder van ons kan daarin een bijdrage leveren en maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen door het wereldwijde brein mee te voeden met positieve gedachten en inspirerende beelden. Ieder van ons kan ervoor kiezen een centrum te worden waar positieve invloeden van uitgaan die onvermijdelijk hun weerklank zullen vinden in de maatschappij…

>> naar boven

De Strategie van het Geluk en de Academie voor Levenskunst
zijn volkomen onafhankelijk en vrij van enige binding aan politieke, religieuze, filosofische,
commerciële, financiële of andere belangen.

If by Rudyard Kipling, 1865-1936 If you can keep your head when all about you Are losing theirs and blaming it on you; If you can trust yourself when all men doubt you, But make allowance for their doubting too; If you can wait and not be tired by waiting, Or being lied about, don't deal in lies, Or being hated, don't give way to hating, And yet don't look too good, nor talk too wise; If you can dream - and not make dreams your master; If you can think - and not make thoughts your aim, If you can meet with Triumph and Disaster And treat those two impostors just the same; If you can bear to hear the truth you've spoken Twisted by knaves to make a trap for fools, Or watch the things you gave your life to, broken, And stoop and build 'em up with worn-out tools; If you can make one heap of all your winnings And risk it on one turn of pitch-and-toss, And lose, and start again at your beginnings And never breathe a word about your loss; If you can force your heart and nerve and sinew To serve your turn long after they are gone, And so hold on when there is nothing in you Except the Will which says to them: 'Hold on!' If you can talk with crowds and keep your virtue, Or walk with Kings - nor lose the common touch, If neither foes nor loving friends can hurt you, If all men count with you, but none too much; If you can fill the unforgiving minute With sixty seconds' worth of distance run, Yours is the Earth and everything that's in it, And - which is more - you'll be a Man, my son!

Als Rudyard Kipling Als je rust en gelijkmoedigheid kunt bewaren terwijl om je heen, alle anderen hun hoofd verliezen en jou daarvan de schuld geven; Als je jezelf blijft vertrouwen waar anderen aan je twijfelen, maar toch de twijfel van anderen kunt vergeven en verstaan; Als je kunt wachten en geduldig het juiste tijdstip kunt verbeiden, en lasterpraat en leugens slechts met waarheid beantwoordt. Als je gehaat wordt en toch geen wrokgevoelens laat ontstaan, en daarbij nimmer met je deugdzaamheid of wijsheid paradeert; Als je kunt dromen – zonder je door dromen te laten leiden; Als je kunt denken, maar niet al je heil zoekt in gepeins alleen; Als je goed nieuws en slecht nieuws, triomf of rampspoed, met evenveel rust en vreugde kunt onthalen; Als je kunt aanhoren hoe een dwaas jouw woorden verdraait, vervalst en voor geld verkwanselt aan idioten; Of ziet hoe waarden waarvoor je je leven hebt gegeven vertrapt worden, en ze vervolgens weer herstelt; Als je al je verworvenheden bij elkaar kunt leggen en ze in één wending van het lot kunt inzetten, en verliezen en opnieuw beginnen bij het begin zonder ooit een klacht te uiten over je verlies; Als je je hart en je zenuwen kunt dwingen je doel te dienen, ook al ging hun energie reeds lang teloor; En op die manier doorzet als er niets meer in je is, behalve de wil die zegt: ”Zet door!” Als je met simpele mensen kunt verkeren en je deugdzaamheid behoudt, Of met koningen kunt wandelen zonder je afkomst te verloochenen; Als noch welmenend vriend, noch verbitterd vijand je kan deren; Als eenieder voor je telt, maar je niemand overschat; Als je elke kostbare minuut vult met zestig seconden waardevolle bezigheid; Dan ligt de weg naar vrede en voldoening voor je open, En - wat veel meer betekent – dan, mijn zoon, ben je een Man!

>> naar boven

Het Zonnelied

Fransiscus van Assisi (1182-1228)

Wees geloofd, mijn Heer
door al Uw schepselen
vooral door broeder zon,
die de dag brengt en ons beschijnt;
schoon is hij
en stralend in grote luister:
van U, Allerhoogste, ons een gelijkenis.

Wees geloofd, mijn Heer,
door zuster maan en de sterren,
aan de hemel heeft U ze gezet,
klaar, kostbaar en mooi.

Wees geloofd, mijn Heer,
door broeder wind en de luchten
en wolken en heldere hemel
en ook door weer,
dat gij Uw schepselen geeft.

Wees geloofd, mijn Heer
door zuster water,
zo nuttig en nederig
zo kostelijk en kuis.

Wees geloofd, mijn Heer,
door broeder vuur,
door wie U de nacht laat verlichten.
Schoon is hij en vrolijk
en krachtig en sterk.

Wees geloofd, mijn Heer,
door onze zuster, moeder aarde,
die ons draagt en voedt en ons
velerlei vruchten schenkt
en kleurige bloemen en gras.

Wees geloofd, mijn Heer, door hen die
om Uw liefdes wil vergeven,
die onzekerheid en verdriet verdragen.
Zalig zij die in vrede volharden.
Zij worden door U gekroond.

Wees geloofd, mijn Heer,
door onze zuster, de lijfelijke dood.
Zalig degenen die zij verzoend vindt
met Uw heiligste wil.
Hen kan de tweede dood niet deren.

Looft en prijst mijn Heer!

>> naar boven

Ziet u in onderstaande afbeelding een jongere of een oudere dame?

>> naar boven

>> naar homepage

18/2/2011