Zjef Vanuytsel - "Je kunt niet zonder de anderen"

Als je soms denkt aan de pijn en het leed die jou vrienden jou deden
die gisteren nog zegden alles voor je te doen
of je denkt aan de woorden van haat die je dient te vergeten
dan heb je geen zin, verder te doen

En dan krijg je de lust om terug in je schelp te kruipen
om alleen te gaan leven en je voeten te vegen aan de rest
en dan zweer je voortaan voor niemand je wil nog te buigen
je maakt je eigen wereld, je eigen nest

Maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk niet ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen

Maar als je op straat even rondloopt en je kijkt naar al die koude gezichten
waarop je ziet wat de ene voor de ander overheeft
of je luistert naar de wereld met haar moord en oorlogsberichten
dan vraag je je af waarom je nu leeft

En dan krijg je de lust om je eigen eiland te kopen
weg van de mensen en weg van hun hartloos gedoe
om naar eigen maat je eigen pad op te lopen
weg van je vrienden, want je bent het moe

Maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk niet ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen

Maar dan zie je misschien toevallig een paar fijne dingen
twee mensen die elkaar zomaar een pleziertje doen
of twee anderen die gewoon proberen elkaar te beminnen
en dan krijg je weer zin, verder te doen

En dan krijg je de lust om terug uit je hokje te kruipen
omdat je alleen geen haat, maar ook geen vriendschap verkrijgt
en dan zweer je voortaan voor iedereen je wil te gaan buigen
om de mensen te geven, wat je van hen niet krijgt

Maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk nooit ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen