HERCHIES


De hoofdzetel van onze club ligt te Herchies.

JURBEKE


Sinds 1977, jaar van de gemeentenfusie, maakt Herchies deel uit van de gemeente Jurbise - Jurbeke. Deze bestaat uit de zes vroegere gemeenten van Jurbise (Jurbeke, in het Vlaams), Herchies, Erbisoeul, Erbaut, Masnuy-Saint-Jean en Masnuy-Saint-Pierre.




Het Gemeentehuis van Jurbeke (Foto JML)



De gemeente Jurbise - Jurbeke - heeft een oppervlakte van 5.784 Ha en telt 9.453 inwoners.

Herchies heeft een oppervlakte van 2.005 Ha, en telt 2.345 inwomers (cijfers per 1 januari 2004).

ETYMOLOGIE


Er bestaan twee etymologieŽn aangaande de oorsprong van de naam van het dorp. De Volmachtige kanunnik stelt voor : meesterhuis, verblijf van de Heer. M. Gysseling, daarentegen, gaat terug tot een Keltische vorm : Haliciacas, "behorend tot Halico". Ik laat het aan de specialisten over om tussen deze twee stellingen te kiezen, die misschien niet tegenstrijdig zijn, de "Heer", de "meester", kunnen deze Halico zijn.

De oudste naam van het dorp is HELCHIIS teruggaand naar 1162. In het lokale dialect wordt Erciye gezegd.

AARDRIJKSKUNDIG


Waar ligt Herchies?

We bevinden ons in de provincie Henegouwen, een vijftiental kilometers ten noorden van Mons - Bergen - en een twintigtal kilometers ten zuiden van Ath - Aat. Tot in de jaren '50 lag Herchies op de tramlijn die Saint-Ghislain en Enghien - Edingen - verbond, richting Brussel.

LOKALE BEZIENSWAARDIGHEDEN


De Saint-Martin kerk, op het dorpsplein, heeft een heel oude oorsprong : het oudste document daaromtrent dateert van 1162. De kerk bezit haar oorspronkelijk aspect niet meer; het is een gebouw uit bakstenen; de geveltoren is herbouwd geweest in 1870 door de architect Puchot.




De Saint-Martin kerk (Foto JML)



De pastorie, op de andere kant van het plein, dateert uit de XVIIIde eeuw, naar Doornikse stijl. Voor dit gebouw werd de Wapenstilstandboom door de schoolkinderen geplant op 31 oktober 1920.

Niet ver van het centrum van het dorp staat het Kasteel van Egmond (Ch‚teau d'Egmont) : dit behoorde gedurende eeuwen aan de Graven Berlaymont en Egmont. Het zou van de voorromaanse periode dateren. Er werden daar fondaties teruggevonden van drie meters diep. Daar bevindt zich ook een "slottoren", ronde stenen toren, gebouwd rond de XVde eeuw. De huidige gebouwen zijn recenter; ze herbergen, sinds 1985, een gemeenschap van benedictijnsche monniken.

Op het uiterste einde van Herchies en Lens, dichtbij de Aulnoisboerderij, staat de "QuÍne ŗ Claus" (de Spijkereik), of de Eik van Saint-Antoine. Deze boom maakt het voorwerp uit van een heel oude eredienst, waarschijnlijk van Keltische oorsprong. Hij moest huidziekten genezen, vooral steenpuisten (spijkers) : personen die aan deze ziekten leden wreven hun wonde in met een doek die ze met een spijker op de boom hingen, (dubbel zin, typisch populair, op de spijker, materieel, en de spijker, steenpuist). Uiteindelijk zijn de doeken met de tijd verdwenen; er blijven enkel de spijkers waarmee de boom versierd is.

Het dorpje Vacresse


In 1178 werd het Vakerece geschreven. Er bestaan twee etymologieŽn : ofwel afkomstig van het Latijnse vaccaria, de koeienboerderij, ofwel braakland, braak liggende grond. Persoonlijk heb ik neiging de eerste stelling te kiezen.

De Onze-Lieve-Vrouw kerk dateert van het einde van de XIXde eeuw en werd door de architect Leborgne opgevat.


Op het grondgebied van Herchies kom je ook verscheidene grote, schone boerderijen tegen, waarvan sommigen in Brabantse stijl (vierzijdig hoofdgebouw rond een min of meer ruime hof).