Op de 'Alp' raakt en ruikt de toeschouwer de Ronde

In 21 bochten naar ontsterfelijkheid

Het éérste weggetje:
De Franse ingenieur joseph Paragon had er in 1935 geen idee van wat hij ooit nog zou aanrichte, toen hij met zijn mannen vanuit Bourg d’Oisans in het dal een weggetje aanlegde naar de top van Alpe d’Huez. In het nu zo beroemde Alpendorp leefden toen slechts enkele tientallen mijnwerkers, die in een loodmijn met hard en ongezond werken een karig loon verdienden. Alpe d’Huez was niet meer dan één van die vele naamloze bergdorpjes in de Alpen, waar de wereld als het ware ophield te bestaan en waar de wolken vaak de toppen van de schaarse huisjes raakten. In 1918, na het einde van de éérste Wereldoorlog, kwamen Franse militairen hun vaardigheid op de ski’s oefenen. Vijf jaar later, in 1923, werd het éérste chalet voor burgerskiërs gebouwd, voor mensen die wintersport wilden beoefenen. Er was toen maar één enkel hotelletje, met 15 kamertjes. In 1936 werd officieel het skistation Alpe d’Huez gecreëerd met de eerste skilift ooit in Frankrijk. Drie jaar later waren er al 16 hotels op de Alp.  
Het begin van de geschiedenis van de Alp
:
Maar de geschiedenis van Alpe d’Huez begon slechts pas op de vierde juli 1952, toen de legendarische Fausto Coppi tijdens de Tour de France voor het eerst de Alp beklom en niet alleen de etappe won, maar ook de gele trui veroverde die hij naar Parijs droeg. Het was die dag de eerste aankomst van een etappe in de geschiedenis van de Tour op grote hoogte, de eerste aankomst op een berg. Coppi reed, 50 jaar geleden, de loodzware klim met zijn 21 bochten, in 45’ 22” . De fameuze ‘campionissimo’ haalde als pionier op de Alp een gemiddelde snelheid van 18 km en 654 m. De weg naar Alpe d’Huez was al wel geasfalteerd, maar het wegdek was heel slecht, met veel gaten erin. Coppi moest tussen de gaten in de weg slalommen, wat het klimmen bemoeilijkte.
20 keer in 45 jaar:
Op 19 juli 1997, 45 jaar later, was Alpe d’Huez, voor de 20e keer etappeplaats in de Tour. De Italiaanse lichtgewicht, Marco Pantani, die vanaf de eerste kilometer in de aanval ging, realiseerde de snelste beklimming ooit. Hij bereikte de top in 36’ 45” , een een gemiddelde snelheid van meer dan 27 km per uur. Pantani was 8’ 37” sneller dan zijn beroemde landgenoot Coppi, destijds en Pantani reed 9 km per uur harder omhoog dan Coppi. Pantani verbeterde ook het bestaande record met 1’ 55”. In het verleden bereikten de renners de voet van Alped’Huez als ze al diverse cols beklommen hadden. Dat was bij Pantani in 1997 niet het geval. Pantani fietste via 21 haarspeldbochten, die tegenwoordig allemaal de naam van een winnaar op Alpe d’Huez dragen. 13 kilometer lang naar een hoogte van 1860 meter met de versnellingen 39x17 en 39x19.

Uniek
:
De Touretappe naar Alpe d’Huez is altijd een koers in de koers. In 21 bochten naar onsterfelijkheid. Een feestdag in de ronde. Nergens is de Tour zo dichtbij als op de Alp, waar het publiek de renners in slowmotion voorbij ziet gaan. De helden kunnen worden aangeraakt, het zweet parelt op hun gezichten, hun ademhaling is hoorbaar en de fans kunnen een fles mineraal water aanreiken en daardoor zelf een kleine bijdrage aan de Tour leveren. Dat maakt deze beklimming uniek. Alpe d’Huez met zijn postmoderne kerkje, de Notre Dame de la Neige, de O.L. Vrouw van de sneeuw. Er zijn omringende rotsmassieven, waarop de eeuwige sneeuw in het zonlicht glinstert. Jarenlang luidde Jaap Reuten, de Nederlandse pastoor op de Alp, zijn klokken als er weer een Nederlandse winnaar (Joop zoetemelk, Peter Winnen, Steven Rooks, en Gert-Jan Theunisse) in de ijle lucht de finish passeerde. Alpe d’Huez is nu de beroemdste berg in Frankrijk. Het skistation telt nu na 21 etappeaankomsten van de Tour de France en een wereldwijde gigantische publiciteit, honderden hotels en chalets met meer dan 32.000 bedden. Het is een soort bedevaartsoord voor fietsers geworden. Waar ze hun dromen en fantasieën kunnen uitleven in een voor hen fascinerende wereld.