Maandag, 23 december 2002 - Interview met Quizimodo

Het was alweer een quizweekendje om niet over naar huis te schrijven, laat staan op deze website. 
Als alternatief hebben we, in navolging van de mensen van de ploeg Postiljon, daarom een interview.  En nog wel met ons zelf !  Kwestie van onze status van omhooggevallen, pretentieuze quistmenkloten nog eens duidelijk te onderlijnen. 
Off we go !

Wanneer heeft de quizmicrobe je gebeten?

Quizimodo is nog maar een goede twee jaar bezig, maar het quizzen en de honger naar kennis hadden mij al veel vroeger te pakken.  Een eerste hoogtepunt kwam er echter tijdens mijn legerdienst, nu ongeveer 20 jaar geleden.  Destijds moest iedere gezonde jongen nog naar het leger om er 'man' te worden.  Ik was gekazerneerd in Wommelgem.  Het leek er weliswaar veeleer op een kinderboerderij dan op een kazerne, maar het zenuwcentrum lag grotendeels onder de grond in een grote, hermetisch afgesloten bunker.  Op een weekend was ik van permanentie in die bunker, samen met een niet onaardige vrouwelijke beroepsmilitaire van ongeveer mijn leeftijd.  Ik was toen nog maar enkele weken in dienst en was gefascineerd door de verschillenden sterren en strepen die schouders en borstzakjes van militairen sieren.  Dat zou ongetwijfeld later wel eens gevraagd worden op een quiz dacht ik. 

Mijn fascinatie was blijkbaar nogal opvallend want al na enkele minuten vroeg de vrouw in kwestie waarom ik zo naar haar boezem staarde.  Met het schaamrood op mijn wangen wees ik naar de insignes boven haar linker borstzakje en zei dat ik eigenlijk alleen maar wou weten wat daar achterzat.  Ik zal eens laten zien wat daar achter zit repliceerde ze.
In plaats van mij alles over sterren en strepen te vertellen trok het mens tot mijn verbazing haar hemd uit.  Het zou wat hypocriet zijn om te beweren dat ik ferm ontgoocheld was in het verdere verloop van deze ontboezeming, maar het is toch een feit dat ik die avond niks heb bijgeleerd.  Enfin, toch niks dat bruikbaar is op een quiz. 

Ik was ook al heel jong geïnteresseerd in muziek.  Op mijn ik-weet-niet-meer-hoeveelste kocht ik mijn eerste plaatje: 'In the still of the night' van de onovertroffen Jack Jersey.  Al snel daarna volgden Corry & de Rekels, the Rubettes en mijn eerste LP met de veelbelovende titel: 'Alle dertien goed !'  Later kreeg ik ook aandacht voor klassieke muziek en werd ik trommelaar bij de Brass Band Sint-Cecilia in Heffen.  Zelfs als trommelaar moest je echter noten kunnen lezen, wat mij niet echt lukte, zodat ik mijn kennis van de klassieke muziek nooit tot in de details kon uitdiepen.

Ook sport groeide in die periode uit tot één van mijn specialiteiten.  Mijn carrière als bankzitter bij voetbalclub Heffen SK bracht mij tot de liefde voor de bal.  Maar toen bleek dat zelfs de bank iets te hoog gegrepen was, ging ik volleyballen.  Daar mocht ik toch eens om de twee maand meedoen.  Nou ja, 'meedoen' is misschien een groot woord, 'op het veld staan' is grammaticaal ongetwijfeld beter.  Daarna probeerde ik het in een roeiboot op het water.  Tijdens mijn eerste les, op 24 december 1978, viel ik pardoes in het ijskoude water.  Alhoewel ik later nog enkele keren Belgisch kampioen werd - omdat er in ons land zo weinig roeiers zijn is dat heus niet moeilijk - was ook mijn roeicarrière een slag in het water.  Later ging ik nog waterpolo spelen en squashen en deed ik een kwart-triathlon mee.  Niet dat het ooit iets werd maar mijn sportieve kennishonger raakte op die manier wel gestild.

Ondertussen zijn we echter dertig kilo later en probeer ik mij te specialiseren op culinair vlak.  Daar hoort inderdaad af en toe eens een hot dog of een hamburger bij, al zal ik dienaangaande nooit zo'n connaisseur worden als onze ploegmaat Björn.  Ik richt mij vooral op het fijnere werk.  Frieten, curryworsten, pitta's, Big Mac's, … dat is meer mijn ding.  Al heb ik uiteraard vooral aandacht voor de keukentermen die men daarbij gebruikt.  Nee, mij mogen ze gerust een vraag stelen over larderen, blancheren, sauteren en alle andere -eren.   

En nu we het toch over de culinaire geneugten des levens hebben wil ik in deze Kerstperiode de lezers nog een Christelijke volkswijsheid meegeven.  'Wie stevig eet, drinkt stevig ; wie stevig drinkt, slaapt stevig ; wie stevig slaapt, zondigt niet ; wie niet zondigt, gaat rechtstreeks naar de hemel.

De rest van dit interview volgt (misschien) later deze week…