Fotoalbum

28/10/16

index De korpscommandanten favoriete interesses Afrika plechtigheden.htm De Geschiedenis.htm

 

Mijn fotocollage

 

31 maart 2016

Provincie Limburg op uitstap in Sint Truiden

 Donderdag 31 maart hadden we een bezoek gepland naar de stad Sint Truiden. Het aantal inschrijvingen was niet denderend en de weergoden waren ons ook niet al te best  gezind. De opkomst was dan ook , zoals de houding van de weergoden , eerder langs de magere kant . Met 21 man waren we ingeschreven maar door omstandigheden moesten enkele personen afzeggen. Tenslotte waren we nog met 18  maar de sfeer was opperbest. We hadden afgesproken aan de fruitveiling en daar werden we opgewacht door Patrick en Ria die de leiding op zich zouden nemen.  Er werd gestart in het restaurant waar de vroege vogels zich graag  lieten bedienen met  een tas koffie en dat terwijl er gewacht werd op zij die wat later uit bed waren gestapt. Rond 10.30 uur werden we opgewacht door de gids van de fruitveiling die ons een rondleiding gaf met de nodige uitleg over de werking van een moderne veiling . Een interessant “weetje”  dat velen onder ons niet kenden : appels kunnen zwemmen en dat in tegenstelling tot peren . Ge moet het maar weten !! Na de rondleiding wachtte ons in het restaurant een lekkere maaltijd, gevolgd door een meer dan gezellige babbel. In de namiddag stond een verplaatsing naar het centrum van de stad Sint Truiden op het programma. Door de werken op het marktplein moesten we parkeren op de Veemarkt maar geen probleem hoor… de klein wandeling doorheen het bouwwerf  van Sint Truiden  had ook zijn charmes en er werd duchtig over en weer gekletst… “de moppen en het lachen” waren nooit  ver weg…het weer kon ons niet deren. En…waarom zouden we eens niet op bezoek gaan bij de Luchtmacht? Het museum van Brunsem is niet groot maar voor ons was het toch een serieuze verrassing toen we nader kennis maakten met datgene wat er allemaal te zien was. Onze gids was perfect op de hoogte van wat er daar allemaal ten toon gesteld was. Het eerste gedeelte handelde over het ontstaan van het vliegveld , dat grotendeels in de oorlog door de Duitsers werd gebruikt en uitgebouwd. Boeiend was ook de evolutie van de Belgische Luchtmacht  tot en met de acrobatie van de ” Red Devels” in de jaren zeventig en  tachtig.De tijd vloog zo voorbij en op de markt  werden wij als afsluiter van een fijne dag nog vergast op een deugddoende tas koffie en een lekker stuk vlaai . Daar maakten we trouwens nog snel kennis met een oud gediende van de Carpatten en oude koeien werden opnieuw uit de gracht gehaald.

 

Vooraleer te vertrekken werd in de omgeving nog een brave ziel gezocht om de traditionele groepsfoto te nemen aan het stadhuis, want niemand mocht daarop ontbreken. 

Ria en Patrick , bedankt voor de fijne dag !!!!

 

 

Prins Boudewijn

 

Prins Boudewijn, Hertog van Saksen, Prins van Saksen Coburg Gotha, werd te Brussel geboren op 3 juni 1869 als oudste zoon van Prins Filips, Graaf van Vlaanderen, broeder van de regerende Koning Leopold II.

 Door het afsterven van de kroonprins Leopold en door de afstand van de opvolgingsrechten door zijn vader werd Prins Boudewijn zeer snel de effectieve troonopvolger. Zijn opvoeding werd dan ook zeer vroeg afgestemd op zijn toekomstige taak. Op 15-jarige leeftijd (11 mei 1884) werd de Prins opgenomen in de Militaire School waar hij op 5 mei 1886 promoveerde als Onderluitenant bij het Regiment Grenadiers. Hij legt de grondwettelijke eed af in dit Regiment.

 Bij zijn bevordering tot Luitenant gaat de Prins over naar de Carabiniers waar hij op 10 januari 1889 aankomt en officieel erkend wordt. Hier wordt hij achtereenvolgens Kapitein (3 juni 1889) en Kapitein-commandant (21 juli 1889) . Hij beveelt er de 1ste  Compagnie tot zijn dood op 23 januari 1891.

ZKH Prins Boudewijn overleed aan de gevolgen van een longontsteking veroorzaakt door een verkoudheid opgelopen tijdens maneuvers in de maand december 1890 tijdens maneuvers te Roeselare.

 In de korte periode waarin de Prins bij de Carabiniers verbleef slaagde hij erin door zijn schranderheid, zijn zachtmoedig karakter, zijn belangstelling en zijn inzet, zijn eenvoud en zijn afkeer voor officiële drukdoenerij zowel bij de troep als het officieren en onderofficierenkader van het Regiment een uitzonderlijke sympathie en bewondering te verwerven. De verslagenheid bij zijn overlijden was dan ook algemeen. De nooit geziene belangstelling in de straten van de hoofdstad bij de begrafenisplechtigheid op 29 januari getuigde van de sympathie die de Prins ook in de brede lagen van de bevolking genoot,

Tijdens de huldezitting in de Kamer van Volks.-vertegenwoordigers belichtte de Minister van Buitenlandse Zaken, Graaf de Merode, de figuur van de Prins als volgt:

 De jonge Prins bereidde zich sedert zijn jeugdjaren voor op zijn taak met de vlijt en de zelfverloochening die wij allen gekend en bewonderd hebben.

De zwaarste studies noch de hardste oefeningen schrikten hem af. onlangs nog hebben wij hem tijdens de maneuvers toe ge juicht aan het hoofd van zijn compagnie. Slechts één zaak telde voor hem: de plicht, uitsluitend de plicht onder al haar vormen. De dood vond hem kalm en vol levenskracht...

Over de doodsoorzaak en omstandigheden van de Prins hebben lange tijd de wildste geruchten en beweringen de ronde gedaan. De sensatiepers van dat ogenblik vond in deze droeve omstandigheden gretig voer om door lasterlijke en ongegronde beweringen de eer en het aanzien van de overledene te bezoedelen en aan te tasten.

Koning Albert, de jongere broer van de afgestorvene, heeft dan ook bij herhaling getracht de gedachtenis aan deze Prins in ere te herstellen. Zo schreef hij in 1903:

 Het is een schuldige nalatigheid. zekere dingen.. niet. te.. logen straffen die in de dagbladen verschijnen. Wij hebben hiervan het al te spijtig bewijs in de versies die over de dood van Boudewijn blijven de ronde doen.

In 1913 gaf hij aan de auteur Maria.Biermé de toelating om de brieven te publiceren die zijn vader, de Graaf van Vlaanderen, in de bewuste dagen richtte aan Leopold II in verband met de gezondheidstoestand van de Kroonprins. In 1930 schreef hij aan L.. de Pauw, auteur van " Onze Koningen in dienst van het Vaderland "

U zou 'mij' verplichten door te  zeggen dat hij een natuurlijke dood gestorven is. U moet ons. helpen voor goed een einde te maken aan de lastertaal die men heeft rondgestrooid en blijft rondstrooien over zijn vroegtijdig overlijden.

Mijn broeder heeft een voorbeeldig, leven. geleid, hij was een heilige en de publieke kwaadwilligheid heeft hem het Slachtoffer willen maken van een hartstochtelijk drama.

De waarheid is echter veel eenvoudiger. Met de pen en het woord moet U.. ons helpen voor goed een einde te maken aan deze onterende geruchten. Zijn dood. was een van de grote smarten van mijn leven

 Op 17 februari 1898 schenken de Graaf en de Gravin van Vlaanderen een borstbeeld van hun zoon Prins Boudewijn aan het Regiment als blijvende herinnering aan. zijn verblijf bij de Carabiniers. Bij deze gelegenheid voeren de Carabiniers een zeer geslaagde cantate uit.

Bij de 100ste  verjaardag  van de Belgische onafhankelijkheid zal Koning Albert het Regiment officieel de toelating verlenen de naam ‘Prins Boudewijn’ in zijn blazoen te voeren als nagedachtenis aan zijn diepbetreurde broeder.

Traditiegetrouw brengt een delegatie van het Regiment onder leiding van de Korpscommandant jaarlijks een bezoek aan de Koninklijke Crypte te Laken om er bloemen neer te leggen op het graf van ZKH Prins Boudewijn wiens herinnering onvergetelijk blijft voortleven in de rangen van de Carabiniers

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 28/10/16