geregisseerd door Howard Hawks en geproduceerd door zijn goede vriend Howard Hughes.Cubby werd top assistent regisseur bij Fox. Hij was assistent regisseur aan films zoals "The Song Of Bernadette" en "The Black Swan". Wanneer de Tweede Wereld oorlog begint, gaat Cubby bij de United States Navy. Cubby en Gloria Blondell besluiten om een eind te maken aan hun huwelijk in 1945, maar blijven goede vrienden. Na de oorlog, besloot Cubby om terug in de filmwereld te gaan werken.
In 1946 werkte zijn neef Pat een financieel plan uit voor de productie van "Avalanche" waarin Cubby werkte als productie manager. Door de film kwam er een vennootschap tussen Cubby en de film regisseur Irving Allen. Later zouden Broccoli en Allen Warwick Productions oprichten. Het was een zeer succesvolle productie maatschappij met als thuisbasis Londen in Engeland. Na de flop van "Avalanche" werkte Cubby een tijdje als kerstboom verkoper in Californië, hij nam ook de job als talentenjager aan, hierdoor maakte hij kennis met Robert Wagner en Lana Turner.
In 1951 huwde Cubby met Nedra Clark. Datzelfde jaar verlaat Cubby het talenten bureau en samen met Irvin Allen richt hij Warwick op om een film te maken,"The Red Beret". De film, uitgebracht in de U.S.A. als "Paratrooper" was een groot succes. Broccoli en Allen zijn de meest succesvolle producers van Engeland met vele film toppers zoals "Safari", "Zarak" en "The Bandit Of Zhobe"
Cubby en Nedra zouden graag een gezin vormen, maar het doktersadvies luidt dat Nedra geen kinderen kan krijgen. Zij adopteren een baby met de naam Tony. Een tijdje later is Nedra toch in verwachting en Tina wordt geboren. Een tijdje later sterft Nedra Clark in New York. Cubby wordt weduwnaar met twee kinderen. Een tijdje later ontmoet Cubby Dana Wilson op een nieuwjaars party en het was liefde op het eerste gezicht. Het paar wordt verliefd en na vijf weken vraagt Cubby haar ten huwelijk. Na het maken van de film "The Trials Of Oscar Wilde" wat volledig gefinancierd was met het geld van Cubby en Irvin Allen, zijn de beiden bankroet vanwege het floppen van de film. Op 18 juni 1960 wordt Barbara geboren. Op een avond vraagt Dana aan Cubby, of er iets is wat hij graag eens zou doen. Waarop Cubby antwoord "Ja, ik heb altijd de boeken van Ian Fleming al willen doen".
Cubby ontmoet Harry Saltzman, de man die een optie had op de boeken van Fleming. Samen vormen zij Eon Productions Limited voor het maken van de eerste James Bond film "Dr. No", maar er was geld nodig. De twee vliegen naar New York waar zij Arthur Krim ontmoeten, hoofd van United Artists. Binnen het uur was de deal rond voor het maken van het eerste 007 avontuur. Ondanks het kleine budget van 1 miljoen dollar, dringen de producers er op aan om te filmen op locatie in Jamaica met Sean Connery als James Bond. De James Bond films worden de meest succesvolle serie aller tijden en Cubby Broccoli wordt een naam in de filmwereld die niet meer weg te denken is.
Samen met Harry Saltzman produceert Cubby Broccoli "Dr. No" in 1962, "From Russia With Love" in 1963, "Goldfinger" in 1964, "Thunderball" in 1965, "You Only Live Twice" in 1967, "On Her Majestys Secret Service" in 1969, "Diamonds Are Forever" in 1971, "Live And Let Die" in 1973 & "The Man With The Golden Gun" in 1974. Na een negenjarige partnerschap, moet Harry zijn aandelen van Eon/Danjaq aan United Artists verkopen. Cubby wordt de enige producer van de James Bond films. Wat later komt zijn stiefzoon Michael G. Wilson en zijn dochter Barbara op de set en wordt het een echte familie aangelegenheid.
Broccoli zijn laatste non-Bond film was "Chitty Chitty Bang Bang" in 1968. Cubby had de rechten gekocht op het verhaal bij de aankoop van de 007 optie. De muziek werd geschreven door Richard en Robert Sherman die onder contract stonden bij Disney. De carrière van Cubby was enorm succesvol en floreerde volop. Hij zou elke film hebben kunnen maken dat hij wilde, maar hij bleef bij de James Bond films. Na "The Spy Who Loved Me" in 1977 bewees Cubby dat hij het alleen kon als producer, "Moonraker" kwam eraan in 1979, en daarna "For Your Eyes Only" in 1981.
In 1982 ontvangt Cubby de Irving G. Thalberg Award voor zijn lange en succesvolle carrière. Het Award werd gegeven door Roger Moore op de Academy Awards ceremonie. Hij stopte tijdens zijn toespraak om de honderden techniekers en acteurs te danken, die het hem mogelijk maakten om zijn films te produceren. Cubby ging door met het maken van "Octopussy" in 1983. Dit was zijn laatste eigen productie. Voor "A View To A Kill" in 1985 promoveerde hij zijn stiefzoon Michael G. Wilson tot co-producer, en samen produceerden zij nog twee films. "The Living Daylights" in 1987 en "Licence To Kill" in 1989.
In 1990 kreeg hij een ster in de Hollywood Walk Of Fame. Hij werd ook vereerd door de koningin van Engeland voor zijn bijdrage aan de cinema en de Britse samenleving. Hij kreeg ook een BAFTA award van de British Film Academy voor zijn bijdrage aan de cinema. Broccoli zijn laatste film was "Licence To Kill" in 1989. Hij had problemen met zij hart en het was onmogelijk om naar de set van "GoldenEye" te komen in 1995. Zijn dochter Barbara en zijn stiefzoon Michael gaan door met de Legacy. Hij gaf hen een woordje wijsheid mee "Don't Let Them Screw It Up"

Cubby spendeerde zijn laatste jaren in Beverly Hills omringd door zijn kinderen en kleinkinderen. Ondanks alle honneurs en een film carrière, was zijn familie het meest bijzondere in zijn leven. Na een triple-bypass in 1995, stierf Cubby vredevol op donderdag 27 juni 1996 omringd door zijn geliefden. Hij was 87 jaar oud en was een van de meest geliefde film producers in Hollywood.
Niemand zei ooit iets verkeerd over hem, integendeel, hij was een heel vriendelijke man die altijd een oor had voor de problemen van zijn medewerkers. Zijn biografie is verschenen in de Engelse taal onder de titel "When The Snow Melts" geschreven door Donald Zec.

Na WO II komt hij terecht in de filmwereld, en maakt enkele televisie producties. Zijn meest succesvolle productie is "Captain Gallant and the Foreign Legion". Zijn echte filmcarrière begint in Engeland in 1956, waar hij Woodfall Productions opricht samen met John Osborne en Tony Richardson. De vennootschap eindigt 3 jaar en 3 films later. "Look Back In Anger" in 1959, "The Entertainer" in 1960 en "Saterday Night And Sunday Morning" in 1960, deze laatste film maakte meteen een ster van de jonge acteur Albert Finney.
Zijn advocaat Brian Lewis introduceert Harry Salztman aan Ian Fleming. De ontmoeting gebeurde op een winterse dag in 1960 in de befaamde Londense club "Les Ambassadeurs". Harry koopt een optie op de eerste 7 boeken van Fleming voor een periode van 6 maanden. De eerste 5 maanden kan Harry geen enkele filmstudio overtuigen, deze frustratie loopt tot juni 1961, met nog 28 dagen te gaan. Saltzman krijgt een telefoontje van zijn vriend Wolf Mankowitz, deze wil hem introduceren met een andere film producer, Albert R. Broccoli. Saltzman was onmiddellijk akkoord voor deze ontmoeting. Samen vormen zij Eon Productions Limited, wat staat voor Everything Or Nothing, voor het maken van de eerste James Bond film "Dr. No", maar er was geld nodig. De twee vliegen naar New York waar zij Arthur Krim ontmoeten, hoofd van United Artists. Binnen het uur was de deal rond voor het maken van het eerste 007 avontuur. Onmiddellijk gaan ze van start met het maken van de eerste Bond film "Dr. No" in 1962, met een budget van 1 Miljoen dollar. Verder produceren zij "From Russia With Love" in 1963, "Goldfinger" in 1964, "Thunderball" in 1965, "You Only Live Twice" in 1967, "On Her Majestys Secret Service" in 1969, "Diamonds Are Forever" in 1971, "Live And Let Die" in 1973 & "The Man With The Golden Gun" in 1974.
Terwijl de Bond films het enige belang zijn voor Albert Broccoli, gaan de gedachten van Harry Saltzman een andere richting uit. Hij was een gokker en zocht altijd naar nieuwe actie. Hij verfilmde ook de Harry Palmer verhalen geschreven door Len Deighton, met in de hoofdrol Michael Caine, ook "The Battle Of Britain" in 1969, en samen met Albert R. Broccoli "Call Me Bwana" in 1963.
Zijn andere ideeën hadden een averechts effect op zijn financiële conditie, en in de jaren 70 was hij verplicht om zijn aandelen van Eon te verkopen aan United Artists. "The Man With The Golden Gun" in 1974 was zijn laatste James Bond film die hij samen maakte met Albert R. Broccoli. Hij stierf op 28 september 1994 in Parijs, Frankrijk

Veel van Wilson's creatieve vindingen zijn in de Bond films gebruikt. Hij werkte ook mee aan de screenplays van alle voorgenoemde films met uitzondering van "Moonraker" in 1979. Als aanvulling op zijn werk aan de James Bond films, is hij zeer geïnteresseerd in fotografie. Hij staat bekend als een vooraanstaand expert in de vroege fotografie, zijn indrukwekkende collectie van foto's zijn meestal uitgeleend aan musea, galerijen en tentoonstellingen over de ganse wereld. Michael G. Wilson staat momenteel aan het hoofd bij Eon Productions Limited, samen met zijn stiefzuster Barbara.
Sedert "Goldfinger" verschijnt Michael G. Wilson regelmatig in een bijrolletje in de James Bond films, hier volgt een opsomming van zijn cameo's in de James Bond films.

Goldfinger : Zijn eerste verschijning op het witte doek, was lang voor dat hij iets te maken had met de productie van de films. In de derde James Bond film verschijnt hij als militair tijdens de "Raid On Fort Knox".

The Spy Who Loved Me : Hij zit in de rij net achter Anya en Fekkesh bij de piramide licht show.

Moonraker : Je kan hem opmerken in de achtergrond wanneer Bond uit zijn gondel stapt bij zijn aankomst in Venetië, hij wandelt er samen met Cubby en Dana. Later in de film verschijnt hij als NASA controleur die commentaar geeft over het Drax ruimtestation, net nadat deze zichtbaar geworden is voor de radar.

For Your Eyes Only : Hier is hij te zien als een Griekse priester in de kerk waar Bond een ontmoeting heeft met Q

Octopussy : Hij speelt een lid van de Soviet Security Council en is ook te zien als toerist op de boot, tijdens de ontsnapping van Bond uit het paleis van Kamal Khan.

A View To A Kill : Hier levert hij enkel zijn stem, die je kan horen wanneer Bond en Stacey de lift gebruiken tijdens hun nachtelijk bezoek aan het stadhuis van San Francisco.

The Living Daylights : Hij verschijnt in het publiek tijdens de opera in Wenen, hij zit twee plaatsen van Saunders.

Licence To Kill : Hier levert hij terug zijn stem in het begin van de openings scène "If they hurry, they might just be able to cath the bastard".

GoldenEye : Hier speelt hij terug een lid van de Soviet Security Council.

Tomorrow Never Dies : Hij speelt de rol van Tom Wallace, een medewerker van CMGN belast met speciale projecten. Hij is te zien in de video conferentie met Carver, het is hij die spreekt over het afpersen van de president van Amerika, en dit met een video over de verhouding met een cheerleader.

The World Is Not Enough : Hij staat in de doorgang van de prive speelkamer, van het Zukovsky Casino. Hij geeft Elektra iets om te signeren voordat zij haar geld verspeelt.

Die Another Day : Hij speelt General Chandler, ondanks deze vluchtige verschijning op het scherm, is zijn naam voor de eerste keer vermeld op de aftiteling. Hij is eveneens te zien in Cuba, leunend tegen een auto wanneer Bond de straat oversteekt.

Casino Royale : Hij vertolkt de rol van politie officier. Hij bevindt zich op een terrasje en wordt opgehaald door zijn collegas.

Quantum Of Solace: De man die in een zetel zit in de hotel lobby in Haïtie.

Trivia : Zijn vader Lewis Wilson was de eerste vertolker van "The Caped Crusader" beter gekend als "Batman" in de serie van Columbia in 1943, "The Batman"