Eind jaren '70 van Guatemala naar Vlaanderen
Om een revolutionaire gewapende uitbarsting einde de jaren zeventig het hoofd te bieden, ontketende de gemilitariseerde regering van Guatemala een ongemeen brutale repressie, een regelrechte volkerenmoord. Het pastoraal proces, dat de twee Belgische missiecongregaties Scheut en Jacht-Heverlee gedurende tien jaar (van '69 tot '79) begeleidden in Escuintla aan de Stille Oceaan, werd daardoor abrupt stop gezet.
Velen kozen voor de ballingschap.Zo kwamen eind '79 en begin de jaren '80 enkele Vlaamse missionarissen en ontwikkelingshelpers terug naar België. Onmiddellijk werden twee groepen opgericht: Vlaams Guatemala Comité en de Steungroep voor Rechtvaardigheid en Vrede in Guatemala. De Steungroep richtte zich in het begin vooral naar christelijk geïnspireerde instanties en het VGC wendde zich eerder tot een meer pluralistisch publiek. En de twee groepen werken tot op heden samen.
Net tevoren werd in Guatemala het “Comité pro Justicia y Paz” gesticht. Die groep van geëngageerde katholieken en protestanten van zowel Guatemalanen als buitenlanders moesten op hun beurt einde '79 keuzes maken:
ofwel ondergronds verder werken ter plekke om te ontsnappen aan vervolging en dood ofwel naar het buitenland vluchten. Een aantal leden verliet Guatemala en stichtte een centraal bureau in Mexico. Van daaruit bereikten ze de hele wereld. Onze steungroep begon daarom hier in Vlaanderen te functioneren als een verlengstuk van het centraal bureau in Mexico. In het begin reproduceerden de drukpersen in Deinze het Spaanstalig Internationaal bulletin van het “Comité pro Justicia y Paz de Guatemala”, dat we dan verspreidden in heel Europa. Ondertussen begonnen we met een eigen ambachtelijk in elkaar gestoken Nederlandstalig bulletin dat door de jaren heen uitgegroeid is tot een eenvoudig maar degelijk tweemaandelijks tijdschriftje en nog altijd samengesteld wordt door vijf vrijwilligers.
Jaren 80 - 90: Vlaanderen en Europa
In de jaren '80 en begin '90 klampten we de toenmalige ministers van Buitenlandse Zaken aan. Gesteund door de twee vredesverenigingen “Priesters en Religieuzen” en “Vrouwelijke religieuzen voor Gerechtigheid en Vrede” ondernamen we verschillende acties. We vonden bovendien bondgenoten in organisaties van kerkelijke huize, zoals Pax Christi, Broederlijk Delen, Commissie Rechtvaardigheid en Vrede, Wereldsolidariteit van ACW, Romero Stichting, Wereldwijd, De Vijgeboom. We verzamelden handtekeningen voor betaalde publicaties in Guatemalaanse kranten.
Naderhand was het vooral samen met de “Informele Werkgroep voor Midden Amerika” (IWMA), samengesteld uit verschillende organisaties in Vlaanderen dat we acties voerden.
Ondertussen werden ook regelmatig acties op Europees vlak gelanceerd. De eerste jaren gebeurde dat vanuit onze Steungroep, die het secretariaat waarnam van de Europese regio van het “Comité pro Justicia y Paz de Guatemala”.
En later - en tot op vandaag - vanuit het Europees Netwerk van Oscar Romero Comités.
En nu
Ter gelegenheid van de 30ste verjaardag van de solidariteit in Vlaanderen met Guatemala veranderden we in oktober 2010 onze naam in “Solidair met Guatemala.”