Laurent Pigeolet - 1969.
Laurent Pigeolet compose depuis l’âge de 10 ans. Autodidacte, il apprend également le piano pratiquement seul avant d’entrer à l'IMEP, où un Diplôme de Lauréat en piano et pédagogie lui sera décerné, dans la classe de Tatiana Evdokimova. Il étudie l’harmonie avec Georges Bouché, le contrepoint avec Jacques Stecke et Thierry Chleide et l’analyse musicale avec Dominique Bodson. Ensuite, il investit le champ de la composition électroacoustique avec Annette Vande Gorne et obtient un prix d'harmonie au Conservatoire de Mons, dans la classe de Luc Dupuis. Parallèlement, il poursuit ses études pianistiques au Conservatoire de Bruxelles, dans la classe d’Evegeny Moguilevsky, puis au Conservatoire Royal de Liège avec Jo Alfidi où il obtient le Diplôme Supérieur. Ensuite, après une carrière pianistique et pédagogique, il intensifie son travail de composition instrumentale et bénéficie de l’enseignement de Claude Ledoux et Denis Pousseur pour l’orchestration et la composition.

Laurent Pigeolet a notamment été professeur de piano, d’improvisation, d’analyse et écritures, ainsi qu’accompagnateur aux Académies de Wavre et d’Ottignies. Il a été aussi accompagnateur à P.A.R.T.S, l’école supérieure de danse contemporaine fondée par Anne-Teresa Dekeersmaeker.

L’esthétique des œuvres de Laurent Pigeolet est en constante évolution. Converti un premier temps au sérialisme, il en rejette ensuite certains principes contraires à la nature vivante des sons. Mais sans renier totalement son style précédent, dont il garde précieusement certains principes de pensée structurante, Laurent Pigeolet élabore peu à peu un nouveau langage, basé notamment sur les glissements harmoniques, les fondus enchaînés, les jeux de lumières. L’éclatement des hauteurs fait place à un travail sur des intervalles de plus en plus restreints et une recherche constante de l’évolution de la couleur sonore. Aux ruptures du discours succède la continuité, ainsi que l’exploration des possibilités qu’offrent les superpositions de couches de timbres et de tempi différents. Il renoue ainsi avec le sens de la respiration des sons, de leur vie interne. Au phrasé intermittent ou à la cyclicité se substitue la vague et ses irrégularités, comme principe rythmique de flux et de reflux.

Laurent Pigeolet a notamment écrit pour l’Orchestre National de Belgique, le Luxembourg Sinfonietta, l’ensemble Uyttenhove, l’ensemble Altazor, l’ensemble Musiques Nouvelles

Laurent  Pigeolet:
laurent.pigeolet@skynet.be - www.compositeurs.be/compositeurs/Pigeolet
See me on http://www.youtube.com/

 

Son répertoire comprend entre autres :

  

Vibrationes temporum, pour orchestre symphonique

Contre-courants, pour orchestre symphonique

Altaigle, pour soprano colorature et 6 instrumentistes

REcréation, pour 16 instrumentistes

Enluminures, pour clarinette et piano

Lessons, pour flûte, clarinette, violon, support audio numérique et 4 danseurs

DEMI TINTE, support audionumérique

tres, pour guitare solo

Aphorismes, pour piano solo

ETUDES pour piano solo

VISIONS TIBETAINES,  pour piano solo

STRATES pour 8 instrumentistes
 

 

Laurent Pigeolet - 1969.

Laurent Pigeolet componeert sinds de leeftijd van 10. Hij heeft als het ware alleen piano geleerd. Hij studeerde pas later aan de IMEP (in Namen), waar hij een Diploma van “Laureaat piano en pedagogie” behaalde onder leiding van Tatiana Evdokimova. Hij studeerde harmonie met Georges Bouché, contrapunt met Jacques Stecke en Thierry Chleide, en muziekanalyse met Dominique Bodson. Hij diepte zijn muzikale parcours uit door electroakoestiche compositie te studeren met Annette Vande Gorn en behaalde een eerste prijs harmonie aan het conservatorium van Bergen in de klas van Luc Dupuis. In dezelfde periode zette hij zijn studies piano voort aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel, eerst in de klas van Evgeny Moguilevsky, daarna aan het Conservatorium van Luik met Jo Alfidi en behaalde daar het hoger diploma. Naast zijn pianistische en pedagogische carrière wijdde hij zich steeds meer aan de instrumentale compositie, en werd onderwezen door Claude Ledoux en Denis Pousseur op het gebied van orkestratie en compositie.

Laurent Pigeolet werkte onder meer als leraar piano, improvisatie, analyse en compositie, en als begeleider in de muziekscholen van Waver en Ottignies. Hij was ook begeleider in P.A.R.T.S, de Hoge school voor hedendaagse dans opgericht door Anne-Teresa Dekeersmaeker.

De esthetiek van zijn werk evolueert voortdurend. Terwijl hij aanvankelijk gewonnen was voor de principes van het serialisme, heeft hij daar later een deel van verworpen omdat ze botsten met de inherente vitaliteit van de klanken. Zonder zijn vorige stijl volledig af te zweren, waarvan hij sommige fundamentele en structurele principes bewaard heeft, ontwikkelde hij een nieuwe klanktaal. Deze berust onder andere op harmonische verschuivingen, overvloeiers, lichtspelen. Na te hebben gewerkt met uitbarstende klankhoogtes volgt nu een onderzoek met steeds kleinere intervallen, waarbij voortdurend wordt gestreefd naar een evoluerende klankkleur. De verscheuring van het muzikale discours wordt vervangen door continuïteit, alsook door het verkennen van de mogelijkheden omtrent het opeenstapelen van verschillende timbres en tempo’s. Zo kan zijn werk dichter aanleunen bij de “adem der klanken” en hun innerlijke leven. Daarbij verdwijnen de discontinue frasering of de cyclische vorm en tekent zich een golf af met zijn onregelmatigheden als ritmisch principe van eb en vloed.

Laurent Pigeolet componeerde onder andere voor het Nationaal Orkest van België, de Luxemburgse Sinfonietta, De Uyttenhove ensemble, de Altazor ensemble, de Musiques Nouvelles ensemble.

laurent.pigeolet@skynet.be
www.compositeurs.be/compositeurs/Pigeolet
See me on http://www.youtube.com/

 

Some works:  

Vibrationes temporum, Contre-courants, Altaigle, REcréation, Enluminures, Lessons, DEMI TINTE, tres, Aphorismes, ETUDES

VISIONS TIBETAINES,  STRATES